Senat rzymski

Senat rzymski (łac. Senatus) – w czasach republiki było to ciało ustawodawcze i wykonawcze, a w czasach cesarstwa rzymskiego było to najwyższe ciało ustawodawcze.

Senatus consultum — w starożytnym Rzymie uchwała senatu. W okresie republiki miało ono jedynie charakter doradczy. Na początku okresu pryncypatu senat przejął funkcje ustawodawcze, wówczas senatus consulta nabrały moc prawa obowiązującego. Jak określił Gajus w swych Institutiones senatus consultum jest tym, co senat nakazuje i ustanawia; ma ono moc ustawy, choć co do tego były wątpliwości. Inicjatywę uchwałodawczą posiadał cesarz, pod koniec pryncypatu posiadł on tą możność na wyłączność. Głosowanie senatu było de facto formalnością, w późniejszym okresie zastąpione zostało przyjęciem przez aklamację. Przejawem dominującej pozycji cesarza był m. in. fakt, że od końca II wieku senatus consultum określano oratio principis in senatu habita (mowa princepsa mająca miejsce w senacie).

Kongres Skonfederowanych Stanów Ameryki – ciało ustawodawcze Standów Skonfederowanych funkcjonujące podczas wojny secesyjnej od 1861 do 1865 roku. Podobnie jak Kongres Stanów Zjednoczonych składał się z dwu izb: senatu, członkami którego było dwóch senatorów z każdego stanu oraz izby reprezentantów, której członków wybierali mieszkańcy stanów.

Senat Stanów Zjednoczonych (ang. United States Senate) – ciało ustawodawcze, izba wyższa amerykańskiego Kongresu – dwuizbowego parlamentu federalnego. Senatorowie wybierani są na 6-letnią kadencję. Co 2 lata następuje wymiana 1/3 składu.

Ciałem szarym nazywane jest ciało, które pochłania określoną współczynnikiem absorpcji część promieniowania padającego na to ciało bez względu na długość fali padającego promieniowania i temperaturę ciała.

SC skrót od łac. Senatus Consulto - oznaczenie na monecie rzymskiej oznaczające monetę wybijaną na polecenie (z woli) senatu rzymskiego. Do końca republiki wydawanie zgody na wybijanie monet było domeną senatu. Od czasu pryncypatu monety wybijał cesarz i senat, przy czym monety senatu były wykonane jedynie z brązu.

Ciało krystaliczne – rodzaj ciała stałego, w którym cząsteczki, atomy lub jony nie mają pełnej swobody przemieszczania się w objętości ciała i zajmują ściśle określone miejsca w sieci przestrzennej – mogą jedynie drgać wokół położenia równowagi.

Perycentrum – punkt na orbicie ciała niebieskiego okrążającego dany obiekt, znajdujący się w miejscu największego zbliżenia ciała do tego obiektu. Nazwa konkretnego perycentrum zależy od ciała okrążanego i pochodzi od greckiej, względnie łacińskiej, nazwy tego ciała.

Ciałko dotykowe (ciałko Meissnera), łac. corpusculum tactus - umieszczone w skórze zakończenie czuciowe otoczone torebką. Zostały odkryte i opisane przez Georga Meissnera.

Wybory do Rady Najwyższej ZSRR w 1937 roku – przeprowadzone 12 grudnia 1937 roku wybory do Rady Najwyższej ZSRR, pierwsze od wprowadzenia konstytucji z 1936 roku, która zniosła poprzednie ciało ustawodawcze, Zjazd Rad ZSRR.

Ciało słabo uporządkowane - ciało K o co najmniej trzech elementach, w którym określona jest binarna relacja porządkująca liniowo a < b spełniająca następujące aksjomaty:

Solidus - linia na wykresie fazowym, na której zachodzi przemiana ciecz-ciało stałe. Po jednej stronie tej linii znajduje się ciało stałe (kryształy soli), a po drugiej ciało stałe i roztwór nasycony względem tego składnika.

Ciało amorficzne, ciało bezpostaciowe – stan skupienia materii charakteryzujący się własnościami reologicznymi zbliżonymi do ciała krystalicznego, w którym nie występuje uporządkowanie dalekiego zasięgu. Ciało będące w stanie amorficznym jest ciałem stałym (tzn. nie może płynąć), ale tworzące je cząsteczki są ułożone w sposób dość chaotyczny, bardziej zbliżony do spotykanego w cieczach. Z tego powodu ciało takie często, choć błędnie, nazywa się stałą cieczą przechłodzoną. Jednak ciecz, w tym także ciecz przechłodzona, może płynąć, a ciało stałe utrzymuje swój kształt.

Ładunek to własność fizyczna każdego ciała, która określa, jak to ciało zachowuje się wobec określonego oddziaływania. Jest to jedno z pojęć podstawowych fizyki.

Ciało kolankowate przyśrodkowe – parzysta struktura uwypuklająca się na dolnej powierzchni międzymózgowia. Ciała kolankowate boczne i przyśrodkowe tworzą zawzgórze. Ciała kolankowate przyśrodkowe należą do drogi słuchowej, pośrednicząc pomiędzy korą słuchową i wzgórkami czworaczymi dolnymi.

Kongres Skonfederowanych Stanów Ameryki – ciało ustawodawcze Stanów Skonfederowanych funkcjonujące podczas wojny secesyjnej od 1861 do 1865 roku. Podobnie jak Kongres Stanów Zjednoczonych składał się z dwu izb: Senatu, członkami którego było dwóch senatorów z każdego stanu oraz Izby Reprezentantów, której liczba członków była proporcjonalna do ilości obywateli poszczególnych stanów.

Apocentrum – punkt na orbicie ciała niebieskiego okrążającego dany obiekt, znajdujący się w miejscu największego oddalenia ciała od tego obiektu. Nazwa punktu największego oddalenia w konkretnym przypadku zależy od nazwy ciała okrążanego.

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej (w formie nadzwyczajnej rytu rzymskiego: Święto Najświętszego Ciała Chrystusa (Festum Sanctissimi Corporis Christi), potocznie zwana także Świętem Ciała i Krwi Pańskiej, a w tradycji ludowej: Boże Ciało) – w Kościele katolickim uroczystość liturgiczna ku czci Najświętszego Sakramentu, święto nakazane.

Senatus Populusque Romanus (w skrócie SPQR) - łacińska formuła oznaczająca "senat i lud rzymski". Formuła ta stanowiła w starożytności oficjalną nazwę Imperium Rzymskiego, a skrót SPQR, do czasu rozpowszechnienia się na to miejsce wizerunku orła, spełniał funkcję godła państwowego.

Bryła sztywna (inaczej: ciało sztywne, ciało rozciągłe) - pojęcie używane w fizyce oznaczające ciało fizyczne, którego elementy (części, punkty materialne) nie mogą się względem siebie przemieszczać. Jest to idealizacja ciał fizycznych, obiekty w których uwzględnia się możliwe zmiany położeń ich punktów względem siebie, określa się mianem ośrodków ciągłych. Bryła sztywna w ogólnym przypadku posiada sześć stopni swobody.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja