Sewilla

Alkazar w Sewilli - sławny pałac królewski, którego początki sięgają XI w., kiedy rezydowali tutaj przedstawiciele kalifatu kordobańskiego, rozbudowany w latach 1350-69 przez Piotra I Okrutnego w stylu mudejar. Późniejsi królowie kontynuowali rozbudowę, przystosowując rezydencję do własnych potrzeb. Tutaj podejmowano decyzje o wysłaniu ekspedycji, m.in. Ferdynanda Magellana, tutaj Krzysztof Kolumb został przyjęty przez Izabelę Kastylijską i Ferdynanda Aragońskiego po podróży do Ameryki. Budowla zawiera wiele sal, patios i ogrodów. Bogactwo ornamentyki, dekoracji ceramicznych i komnat sprawia, że Sewilski alkazar zalicza się do najwspanialszych kompleksów pałacowych w Hiszpanii[potrzebne źródło].

Sevilla-San Bernardo (hiszp. Estación de Sevilla-San Bernardo) – stacja kolejowa w Sewilli, w prowincji Sewilla, w wspólnocie autonomicznej Andaluzja, w Hiszpanii. Znajduje się tu również stacja metra. Jest obsługiwana przez Cercanías Sevilla.

Alkazar (arabski القصر (al kasr), hiszp. alcázar) – na Wschodzie pałac arabski albo mauretański usytuowany najczęściej w centrum miasta. W Hiszpanii – warowny a zarazem reprezentacyjny pałac mauretański o cechach architekyury muzułmańskiej, którego pomieszczenia mieszkalne i użytkowe były grupowane wokół dziedzińców z portykami. Alkazar w Sewilli uchodzi za najwybitniejsze dzieło architektury mauretańskiej w Hiszpanii.

Parador, w Hiszpanii – hotel należący do sieci hoteli państwowych utworzonej w latach 20 XX wieku mieszczących się w zaadoptowanych zabytkowych zamkach, pałacach lub klasztorach, przykładowo Parador de Carmona znajduje się w alkazarze zbudowanym przez Piotra I Okrutnego w Carmonie, niedaleko Sewilli.

Plaza de Toros de la Real Maestranza de Caballería de Sevilla - arena walki z bykiem w Sewilli, najstarsza w Hiszpanii. Najbardziej znana imprezą tutaj organizowaną jest Feria de Abril, festiwal walk byków organizowany dwa tygodnie po Wielkanocy.

Gioachino Antonio Rossini (ur. 29 lutego 1792, zm. 13 listopada 1868) – włoski kompozytor, twórca 39 oper. Mistrz stylu bel canto, szczególną popularnością cieszą się jego opery komiczne (Cyrulik sewilski, Włoszka w Algierze, Kopciuszek), choć również zyskał uznanie jako twórca oper seria (najwybitniejszym przykładem w tej dziedzinie jest opera Wilhelm Tell). Pisał również (zwłaszcza w późniejszym okresie) utwory religijne (Stabat Mater), kameralne oraz pieśni.

Teatro Colón – opera w Buenos Aires, Argentyna. Obecny teatr został otwarty w 1908 roku po 20 latach budowy. Budynek znajduje się przy Julio Avenue w centrum miasta.

Sławomir Dolata (ur. 16 grudnia 1967 r. w Kościanie) - gitarzysta klasyczny i wokalista, wykonawca flamenco i jazzu. Założyciel, menedżer i lider zespołów Danza del Fuego, Rumbero Flamenco i Nuevo Fuego, Dyrektor DUENDE Międzynarodowego Festiwalu Flamenco , prezes zarządu Fundacji im. Ferdynanda Magellana.

Ferdynand III Święty (hiszp. Fernando III El Santo), znany także jako Ferdynand III Kastylijski (ur. 1199 w Zamora, zm. 30 maja 1252 w Sewilli) król Kastylii w latach 1217-1230, król Kastylii i Leónu w latach 1230-1252, święty Kościoła katolickiego.

Dydak z Alkali, Diego de Alcalá (ur. 1400 w San Nicolás del Puerto w Andaluzji, zm. 12 listopada 1463 w Sewilli) – hiszpański brat zakonny, franciszkanin, święty Kościoła katolickiego; przedstawiciel tzw. reformy obserwanckiej w łonie zakonu franciszkańskiego w XIV i XV wieku .

Juan Martínez Montañés (16 marca 1568 w Alcalá la Real - 18 czerwca 1649 w Sewilli) – rzeźbiarz hiszpański epoki baroku wykształcony w Grenadzie. Kontynuował naukę w Sewilli, gdzie następnie założył własną szkołę. Tworzył w Andaluzji m.in. ołtarze (Sewilla) i posągi procesyjne. Jego prace są zazwyczaj związane z tematyką religijną. Uznawany za "hiszpańskiego Michała Anioła".

Maria Bernarda Bütler (ur. 28 maja 1848 w Auw w Szwajcarii, zm. 19 maja 1924 w Cartagena de Indias w Kolumbii) - szwajcarska zakonnica, misjonarka, założycielka Franciszkanek Misjonarek Maryi Wspomożycielki, święta Kościoła katolickiego.

Puente del Alamillo (Most Alamillo) – most wiszący w Sewilli rozpięty nad rzeką Gwadalkiwir. Zbudowany został przez hiszpańskiego inżyniera i architekta Santiago Calatrave. Budowa mostu rozpoczęła się w roku 1989, a zakończona została w roku 1992.

Fabryka cygar (hiszp. Real Fábrica de Tabacos) w Sewilli, obecnie Uniwersytet. Zbudowany w latach 1728-1771 przez Sebastiana van der Brochta budynek, znany z opery Carmen, o wymiarach 185 na 147 metrów, a więc drugi co do wielkości w Hiszpanii po madryckim Eskurialu (207 x 162). W okresie największego rozwoju zatrudniał tysiące kobiet skręcających z liści tytoniowych cygara. Kompleks składał się z wielu hal, spichrzów, na których tarasach rozkładano liście tytoniowe przed poddaniem ich procesowi suszenia w specjalnych piecach. Ponadto fabryka posiadała własną policję, sąd i więzienie.

Buenos Aires (hiszp. Provincia de Buenos Aires) – najbogatsza i najludniejsza prowincja Argentyny, leżąca w jej północno-wschodniej części. Leżące na jej terytorium miasto Buenos Aires stanowi odrębną jednostkę podziału administracyjnego. Stolicą prowincji jest miasto La Plata leżące 50 km na południe od Buenos Aires.

Soleares (lub w prostszej formie soleá, co jest skrótem od słowa soledad, które w dialekcie andaluzyjskim znaczy osamotnienie lub samotność) to jeden z najbardziej podstawowych stylów (tzw. palos) muzyki flamenco. Prawdopodobnie pochodzi z okolic Sewilli w Andaluzji, wysuniętego najdalej na południe regionu Hiszpanii. Pieśni w stylu soleá zawierają trzy lub cztery zwrotki grane w rytmie 3/4 lub 3/8. Zwykle wykonywane są tylko na jedną gitarę, w tonacji frygijskiej E, chociaż stosunkowo często można je także usłyszeć w skali frygijskiej A.

Real Betis Balompié – hiszpański klub piłkarski z siedzibą w Sewilli, grający obecnie w Segunda División. Domowe mecze rozgrywa na stadionie Estadio Manuel Ruiz de Lopera, który może pomieścić niespełna 58 tysięcy widzów. W 1907 roku grupa studentów medycyny i szkoły wojskowej Politechniki w Sewilli zakłada Sevilla Balompie, drugi w mieście klub piłkarski. Dwa lata później następuje rozłam w zespole – część zawodników zakłada Betis Foot – Ball Club, pozostała grupa zostaje w Sevilla Balompie, przez pierwsze miesiące istnienia znanej jako Espana Balompie. W 1914 roku, po wywalczeniu przez Sevillę Balompie mistrzostwa Sewilli, dochodzi do ponownego scalenia obydwu klubów, co daje początek Realowi Betis Balompie, występującemu do dzisiaj pod tą nazwą.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja