Linki:
Śmierć Sokratesa,
399 p.n.e.,
470 p.n.e.,
Akuszerka,
Alkibiades,
Antropologia filozoficzna,
Antydemokratyzm,
Aporia (filozofia),
Areté,
Arystofanes,
Arystoteles,
Ateny,
Banicja,
Basileus (starożytna Grecja),
Bitwa pod Amfipolis,
Bitwa pod Potidają,
Chmury (komedia),
Cykuta,
Definicja,
Demokracja ateńska,
Diogenes Laertios,
Dobro,
Doksa,
Dusza (filozofia),
Episteme,
Etyka,
Fedon (dialog),
Filozofia przyrody,
Filozofia starożytna,
Greka,
Heliaja,
Hoplici,
Intelektualizm etyczny,
Ironia,
Jacques-Louis David,
Jońska filozofia przyrody,
Karl Popper,
Komedia,
Krycjasz,
Ksantypa,
Ksenofont,
Logika,
Majeutyka,
Menon,
Metafizyka (Arystoteles),
Metoda sokratyczna,
Mniejsze szkoły sokratyczne,
Obrona Sokratesa,
Oligarchia,
Physis,
Platon,
Prawda,
Rafael Santi,
Relatywizm,
Rozumowanie indukcyjne,
Socrates,
Sofiści,
Sprawiedliwość,
Starożytna Grecja,
Szalej jadowity,
Szczwół plamisty,
Szkoła Ateńska,
Totalitaryzm,
Wiedza,
Śmierć klasztorna - występowała w
prawie niemieckim, francuskim i angielskim. Wstępującego do klasztoru traktowano jako "umarłego dla społeczeństwa" (dotyczyło głównie zakonów klauzurowych).
Śmierć w Wenecji (oryg. Morte a Venezia) –
film z
1971 roku, w reżyserii
Luchino Viscontiego na kanwie
noweli Śmierć w Wenecji autorstwa
Tomasza Manna z
1912.
Śmierć voodoo - femomen nagłej
śmierci spowodowanej stresem wywołanym przez przekonanie o rychłej śmierci. Nazwa ma związek z wierzeniami ludów pierwotnych dotyczących klątw i innych podobnych zjawisk (zob.
voodoo). Mechanizm działania "śmierci voodoo" polega na zasadzie
samospełniającej się przepowiedni.
Śmierć komiwojażera (oryg. Death of a Salesman) –
amerykański film dramatyczny z
1951 roku reżyserii
László Benedeka. Scenariusz do filmu powstał na podstawie sztuki
Arthura Millera Śmierć komiwojażera.
Śmierć Sokratesa (
fr. La Mort de Socrate) – obraz francuskiego malarza
Jacques-Louis Davida z
1787 roku. Dzieło obecnie znajduje się w zbiorach
Metropolitan Museum of Art w
Nowym Jorku (zbiory Catharine Lorillard Wolfe, Fundacja Wolfe, 1931 (31.45)).
Obrona Sokratesa – dzieło
Platona, zaliczane do jego
dialogów (chociaż w rzeczywistości jest prawie wyłącznie monologiem Sokratesa), przedstawiające treść trzech mów, jakie
Sokrates wygłosił na procesie w 399 r. p.n.e., na którym został skazany na karę śmierci.
Plac Sokratesa Starynkiewicza – plac w
Warszawie w dzielnicy
Ochota. Nazwany dla upamiętnienia
Sokratesa Starynkiewicza pełniącego obowiązki prezydenta Warszawy w latach 1875-1892.
Kriton (gr. Κρίτων) –
dialog Platona przedstawiający rozmowę pomiędzy filozofem
Sokratesem, oczekującym w więzieniu na wykonanie wyroku kary śmierci, a jego przyjacielem Kritonem, który odwiedza go, aby zaproponować mu ucieczkę. Kriton jest kontynuacją dzieła
Obrona Sokratesa, w którym Platon przedstawił proces Sokratesa zakończony skazaniem filozofa na śmierć.
Śmierć łóżeczkowa - Zespół Nagłego Zgonu Niemowląt (z ang. Sudden Infant Death Syndrome - SIDS) –
nagła śmierć zdrowego
niemowlęcia w czasie snu.
Kriton (
gr. Κρίτων) –
dialog Platona przedstawiający rozmowę pomiędzy filozofem
Sokratesem, oczekującym w więzieniu na wykonanie wyroku kary śmierci, a jego przyjacielem Kritonem, który odwiedza go, aby zaproponować mu ucieczkę. Kriton jest kontynuacją dzieła
Obrona Sokratesa, w którym Platon przedstawił proces Sokratesa zakończony skazaniem filozofa na śmierć.
Śmierć Krystowę, śmierć swą zawżdy (
inc.) – łacińska
średniowieczna pieśń religijna o charakterze pasyjnym, zaczynająca się od słów: Mors tua, mors Christi, fraus mundi, gloria coeli / Et dolor inderni sint meditandia tibi. Opublikowana w polskim przekładzie Jana Sandeckiego w XVI w.
Pies od Luizy – album muzyczny duetu gitarowego utworzonego przez
Dariusza Duszę i Jerzego Mercika, dwóch byłych muzyków polskiego zespołu
punkrockowego Śmierć Kliniczna.
Śmierć w Breslau –
powieść kryminalna polskiego pisarza
Marka Krajewskiego, pierwsza część przygód radcy kryminalnego
Eberharda Mocka. Pierwsze wydanie ukazało się w
1999 roku, pierwotnie książka miała nazywać się Skorpiony.
Śmierć i dziewczyna (w oryg. Der Tod und das Mädchen,
D 531) −
pieśń skomponowana przez
Franza Schuberta do niemieckiego tekstu Matthiasa Claudiusa, z przeznaczeniem na głos i
fortepian.
Śmierć pasożytom – radziecki
pociąg pancerny okresu
wojny polsko-bolszewickiej. W marcu
1920 skutecznie paraliżował działania polskie na odcinku w okolicy Dereźni, Latyczowa i Nowokonstantynowa.
Mors (
łac. Śmierć) – rzymska personifikacja
śmierci, wzorowana na greckim
Tanatosie. Poświadczona m.in. w tytule atellany Nowiusza Mortis ac Vitae iudicium [Non. 479] i satyry
Enniusza Mors ac Vita [Quint. Inst. 9,2,36], a także u wielu innych poetów i przez napisy nagrobkowe.
Mniejsze szkoły sokratyczne - szkoły filozofii greckiej założone przez uczniów
Sokratesa (tzw. sokratyków mniejszych). Nazwa ta ma je odróżnić
platonizmu i jego kontynuacji w postaci
arystotelizmu, również czerpiących z nauk Sokratesa, lecz którym przypisuje się większe znaczenie. Sokratycy mniejsi zajmowali się głównie zagadnieniami
etycznymi i
logicznymi.
Śmierć i pogrzeb Kim Dzong Ila –
17 grudnia 2011 zmarł przywódca
Korei Północnej Kim Dzong Il. Oficjalnie podaną przyczyną śmierci było "fizyczne i psychiczne wyczerpanie organizmu". Poinformowano również, iż
zgon nastąpił dwa dni przed oficjalnym ogłoszeniem jego śmierci podczas jazdy pociągiem, gdzie przywódca Korei Północnej miał rozległy zawał serca. Z kolei przedstawiciele wywiadu południowokoreańskiego twierdzili że Kim Dzong Il zmarł nie w pociągu a prawdopodobnie w domu, a nawet sugerowali że został on zamordowany. Wywiad Korei Południowej został poddany wielkiej krytyce w związku z tym, że dowiedział się o śmierci Kim Dzong Ila dopiero z oficjalnego "specjalnego komunikatu" – dwa dni po fakcie.
Śmierć rotmistrza Pileckiego −
widowisko teatralne Sceny Faktu Teatru Telewizji z 2006 w reżyserii
Ryszarda Bugajskiego, opowiadające o losach polskiego bohatera narodowego
rotmistrza Witolda Pileckiego.
Tanatos (także Śmierć,
gr. Θάνατος Thánatos ‘śmierć’,
łac. Mors ‘śmierć’, ‘skon’, ‘bogini śmierci’) – w
mitologii greckiej bóg i uosobienie
śmierci.
Śmierć skąpca – obraz
Hieronima Boscha powstały w latach 1490–1500. Malowidło wykonane jest w technice
olejnej na drewnie; jego kształt i barwy pozwalają przypuszczać, że stanowiło wcześniej skrzydło boczne
tryptyku lub
poliptyku. Dzieło znajduje się obecnie w
National Gallery of Art w
Waszyngtonie.