Linki:
Łacina,
Aoryst,
Copula (łącznik),
Czasownik,
Czasownik łaciński,
Gramatyka,
Język grecki klasyczny,
Końcówka fleksyjna,
Oboczność,
Rdzeń wyrazowy,
Samogłoska,
Semantyka,
Spółgłoska,
Spójka - termin używany w opisie
gramatyki łaciny i
greki klasycznej na oznaczenie
samogłoski dodawanej do
tematu czasownika przed
końcówką fleksyjną. Spójka występuje też w niektórych wypadkach między końcówką a cechą czasową lub między tematem a cechą czasową.
Czasownik (verbum) w
języku łacińskim podlega
koniugacji, tj. odmianie przez
osoby,
liczby,
czasy,
tryby i
strony. Występują cztery typy takiej odmiany: koniugacja pierwsza (o temacie zakończonym na -ā), koniugacja druga (o temacie zakończonym na -ē), koniugacja trzecia (o temacie zakończonym na spółgłoskę, przy czym występuje w niej też podtyp, w którym między tematem a końcówką występuje
spójka ĭ) i koniugacja czwarta (o temacie zakończonym na -ī). Istnieją też nie podlegające koniugacji formy bezosobowe czasownika.
Szczelina czasowa (ang. time slot) jest pojęciem używanym w opisie mechanizmu przesyłania głosu lub danych z kilku cyfrowo kodowanych transmisji we wspólnym kanale transmisyjnym (
TDM).
System fonetyczny języka szwedzkiego charakteryzuje się silnie rozwiniętym systemem samogłosek, liczącym 22 fonemy oraz równie obfitym systemem spółgłosek. Rekompensatą tak bogatego systemu samogłoskowego jest brak
dyftongów. Zarówno samogłoski jak i spółgłoski podlegają zjawisku
iloczasu. Intonacja języka jest specyficzna, oprócz akcentu uderzeniowego i ogólnego akcentu zdaniowego występuje również
akcent toniczny. który ma wartość dystynktywną, tzn. może wpływać na zmianę znaczenia wyrazów.
Wartość użytkowa – zgodnie z ustawą o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (
Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 774) wymierna
cecha lub zespół cech zwierzęcia gospodarskiego o znaczeniu gospodarczym.
Charakterystyka skokowa (odpowiedź skokowa) – w
teorii sterowania: jedna z
charakterystyk czasowych, wraz z
charakterystyką impulsową (inną
charakterystyką czasową) oraz
charakterystykami częstotliwościowymi stanowi podstawowy opis działania
układu regulacji.
Cecha pośrednia - ujawnia się u
heterozygot, mająca charakter pośredni między
cechami występującymi u
homozygot obu alleli, w takim przypadku żaden z
alleli nie jest całkowicie dominujący ani recesywny (niekompletna dominacja).
Cecha recesywna -
cecha determinowana przez
allel recesywny danego
genu. Ujawnia się w
fenotypie jedynie wtedy gdy allelowi recesywnemu nie towarzyszy
allel dominujący.
Zaburzenie transowe i opętaniowe (
ang. Trance and Possession Disorder) – zaburzenie psychiczne, w których występuje czasowa utrata poczucia osobowej tożsamości i pełnej świadomości otoczenia. Jeśli chodzi o stany transowe, do zaburzenia włącza się jedynie te, które pojawiają się poza religijno-kulturowymi akceptowalnymi powszechnie obrzędami oraz występują wbrew woli i chęci.
Odwilż – termin oznaczający okres ocieplenia przychodzący po okresie zamarzania. Skala czasowa odwilży zależy od rozważanych procesów klimatycznych i może trwać od kilku dni do tysięcy lat.
Czas Saint-Pierre i Miquelon –
strefa czasowa, odpowiadająca
czasowi słonecznemu południka 45°, który różni się o 3 godziny od
uniwersalnego czasu koordynowanego (
UTC-3:00).
Czas Seszeli (
ang. Seychelles Time, SCT) –
strefa czasowa, odpowiadająca
czasowi słonecznemu południka 60°E, który różni się o 4 godziny od
uniwersalnego czasu koordynowanego (
UTC+4:00).
Czas nowofundlandzki (
ang. Newfoundland Time Zone, NT) –
strefa czasowa, odpowiadająca
czasowi słonecznemu południka 52°30, który różni się o 3 godziny i 30 minut od
uniwersalnego czasu koordynowanego (
UTC-3:30).
Czas wschodnioeuropejski (
ang. Eastern European Time, EET) –
strefa czasowa, odpowiadająca
czasowi słonecznemu południka 30°E, który różni się o 2 godziny od
uniwersalnego czasu koordynowanego (
UTC+2:00).
Czas środkowoeuropejski (
ang. Central European Time, CET) –
strefa czasowa, odpowiadająca
czasowi słonecznemu południka 15°E, który różni się o 1 godzinę od
uniwersalnego czasu koordynowanego (
UTC+1:00).
Czas Mauritiusa (
ang. Mauritius Time, MUT) –
strefa czasowa, odpowiadająca
czasowi słonecznemu południka 60°E, który różni się o 4 godziny od
uniwersalnego czasu koordynowanego (
UTC+4:00).
Czas alaskański (
ang. Alaska Standard Time, AKST) –
strefa czasowa, odpowiadająca
czasowi słonecznemu południka 135°W, który różni się o 9 godzin od
uniwersalnego czasu koordynowanego (
UTC-9).
Apomorfia, cecha apomorficzna – cecha zaawansowana, ewolucyjnie nowa, niewystępująca u przodków danej
linii ewolucyjnej. Jej przeciwieństwem jest
plezjomorfia, czyli cecha prymitywna. Jeśli apomorfia obecna jest tylko w jednej linii ewolucyjnej nazywa się ją
autapomorfią, natomiast jeśli występuje u co najmniej kilku
kladów określana jest jako
synapomorfia. Według ściśle
kladystycznego podejścia jedynie apomorfie (a wśród nich tylko synapomorfie) można wykorzystać do przetestowania hipotezy
filogenetycznej. Mark Wilkinson stwierdził, że w niektórych przypadkach również plezjomorfie mogą wskazywać na
monofiletyczny charakter
taksonów, jednak poglądu tego nie podziela większość naukowców. Koncepcja apomorfii została wprowadzona przez
Williego Henniga w pracy Grundzüge einer Theorie der Phylogenetischen Systematik z 1950 roku. Początkowo termin ten odnosił się nie do cech, lecz do taksonów. Hennig wspomniał jednak, że w przypadku „krzyżowań specjalizacji” dotyczy on wyłącznie cech. Przypisano go do cech w 1952 roku, tym samym umożliwiając po raz pierwszy zrekonstruowanie powiązań filogenetycznych.