Spadochron

Spadochron – statek powietrzny, który wykorzystując opór powietrza do zmniejszenia prędkości opadania w atmosferze, pozwala na bezpieczne wylądowanie podwieszonego skoczka, sprzętu lub ładunku.

Spadochron hamujący — typ spadochronu zaprojektowanego specjalnie do zmniejszenia prędkości opadania ładunków wyrzuconych ze statków powietrznych w początkowej fazie opadania lub w celu skrócenia dobiegu samolotów i wahadłowców po wylądowaniu, poprzez zwiększenie oporów aerodynamicznych. Spadochron hamujący jest stosowany również do hamowania samochodów sportowych typu dragster, oraz pojazdów używanych do bicia rekordów prędkości.

Opadanie minimalne najmniejsza prędkość pionowa z jaką może poruszać się statek powietrzny bez wpływu warunków atmosferycznych i bez używania napędu.

Spadochron ratowniczy - spadochron przeznaczony do ratowania życia członkowi załogi statku powietrznego w czasie awaryjnego i przymusowego opuszczania statku, w sytuacji gdy lądowanie na jego pokładzie zagrażałoby życiu załogi.

Samolot – statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), utrzymujący się w powietrzu dzięki wytwarzanej sile nośnej za pomocą nieruchomych, w danych warunkach względem statku, skrzydeł. Ciąg potrzebny do utrzymania prędkości w locie poziomym wytwarzany jest przez jeden lub więcej silników.

Kominek spadochronowy – niewielki okrągły otwór w czaszy spadochronu, położony w jego środkowej (wierzchołkowej) części. Zadaniem kominka jest stabilizacja opadania spadochronu poprzez odprowadzanie części powietrza spod czaszy. Stosowany w spadochronach o czaszy kulistej.

Bezpilotowe środki rozpoznania - bezzałogowe statki powietrzne startujące z wyrzutni (prowadnic) i lądujące ze spadochronem, zdalnie sterowane lub wykonujące lot po zaprogramowanej trasie. Wyposażone są w techniczne środki rozpoznania umożliwiające zdobywanie wiadomości o obiektach przeciwnika i terenie.

Wariometr (VSI) (ang. Vertical Speed Indicator) - obok wysokościomierza i prędkościomierza jeden z podstawowych przyrządów pokładowych wykorzystywanych na wszystkich typach statków powietrznych od lotni i paralotni do samolotów komunikacyjnych. Służy do wskazywania prędkości pionowej statku, czyli prędkości wznoszenia się lub opadania. Działa na zasadzie pomiaru zmian ciśnienia statycznego. Wariometr może być wyskalowany w m/s, m/min lub ft/min.

Prędkość dopuszczalna (Prędkość VNE, ang. never exceed velocity) w lotnictwie to największa chwilowa prędkość powietrzna, do rozwijania jakiej jest przystosowany dany statek powietrzny w locie w spokojnej atmosferze.

Aerodyna – statek powietrzny utrzymujący się w powietrzu dzięki sile nośnej, powstającej przez dynamiczne oddziaływanie powietrza na nieruchome lub ruchome płaty nośne.

Pierścieniopłat – statek powietrzny, który zamiast klasycznych skrzydeł, posiada płat nośny ukształtowany w formie pierścienia otaczającego kadłub.

Statek powietrzny to urządzenie zdolne do unoszenia się w atmosferze na skutek oddziaływania powietrza innego niż oddziaływanie powietrza odbitego od podłoża (zgodnie z definicją legalną z ustawy — Prawo lotnicze). Ze względu na sposób unoszenia się w powietrzu statki powietrzne dzieli się na aerostaty (lżejsze od powietrza) i aerodyny (cięższe od powietrza).

Motolotnia - ultralekki statek powietrzny. Składa się ze skrzydła o konstrukcji analogicznej jak skrzydło lotni, ale o większej powierzchni i podwieszonego doń trójkołowego lub pływakowego wózka. Wózek ma jedno lub dwa miejsca siedzące oraz silnik ze śmigłem pchającym. Sterowanie motolotnią odbywa się poprzez przemieszczanie środka ciężkości.

Spadochron szybujący – spadochron, którego własności aerodynamiczne są wynikiem wytwarzania przez czaszę spadochronu siły nośnej. Zwany także "latającym skrzydłem", spadochronem "tunelowym" lub po prostu "skrzydłem". Zrewolucjonizował spadochroniarstwo dzięki swoim unikalnym, w stosunku do spadochronów okrągłych, właściwościom lotnym. Spadochron taki działa jak każde inne skrzydło: samolotu, szybowca, czy ptaka. Potrafi, dzięki swojej budowie, wytwarzać siłę nośną, która unosi go w powietrzu, w odróżnieniu od spadochronu z okrągłą czaszą, który wykorzystuje opór powietrza.

Biegunowa prędkości – krzywa będąca wykresem prędkości w funkcji innej prędkości czyli biegunowa. Opisuje opadanie statku powietrznego cięższego od powietrza w zależności od jego prędkości w poziomym ruchu postępowym (tzw. prędkości postępowej). Opisuje głównie właściwości profilu skrzydła, ale w przypadku całego statku powietrznego wykres ten odzwierciedla zwiększony opór powodowany przez kadłub i inne części, a w związku z tym większe prędkości opadania niż mogłoby mieć samo długie skrzydło. Charakterystyczne punkty biegunowej to:

Pierścieniopłat – statek powietrzny, który zamiast klasycznych skrzydeł, posiada płat nośny ukształtowany w formie pierścienia otaczającego kadłub.

Zmiennopłat (przemiennopłat, konwertyda) – statek powietrzny cięższy od powietrza, mający zdolność zmiany położenia swoich płaszczyzn nośnych (skrzydeł) wraz z silnikami względem kadłuba.

Automatyczny aerostat - statek powietrzny (balon, sterowiec), napełniony gazem lżejszym od powietrza, wyposażony w urządzenia do automatycznego sterowania lotem, zrzucania ładunków w określonym rejonie, samoniszczenia się, ratowania aparatury pokładowej itp.

Śmigłowiec lub helikopter (gr. héliks, D. hélikos – skręcony; pterón – skrzydło) – statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), który wytwarza siłę nośną dzięki ruchowi obrotowemu wirnika lub wirników napędzanych przez silnik, a obecnie coraz częściej przez 2, a czasem nawet 3 silniki. Wirnik zbudowany jest z odpowiednio profilowanych łopat osadzonych w głowicy.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja