Linki:
Ścianka,
27 grudnia,
Alan Shepard,
Apollo 8,
Argon,
Atmosfera,
Azot,
Ciśnienie atmosferyczne,
Discovery (wahadłowiec),
Dwutlenek węgla,
Gazy szlachetne,
Hel (pierwiastek),
John Glenn,
Jurij Gagarin,
Lot kosmiczny,
Mercury 3,
Oddech,
Pojazd,
Rakieta,
Samolot kosmiczny,
Siła,
Silnik rakietowy,
Sonda kosmiczna,
Statek kosmiczny Ścianka,
Sztuczny satelita,
Tlen,
Wahadłowiec kosmiczny,
Wilgotność powietrza,
Wostok (statek kosmiczny),
Załogowe loty kosmiczne,
Załogowy lot kosmiczny,
Ziemia,
Statek kosmiczny -
pojazd poruszający się poza
atmosferą Ziemi. Pojazd ten musi być wyniesiony i rozpędzony do odpowiedniej prędkości przez silniki napędowe. Współczesne statki kosmiczne wynoszone są w górę dzięki
napędowi rakietowemu, który wytwarza
siłę odrzutu. Wyróżnia się kilka rodzajów statków kosmicznych:
Dokowanie – w astronautyce, połączenie się w przestrzeni kosmicznej dwóch załogowych lub bezzałogowych
statków kosmicznych. Pierwsze dokowanie przeprowadził załogowy statek kosmiczny
Gemini 8 z bezzałogową rakietą Agena na niskiej orbicie okołoziemskiej. Do dokowania zdolne były statki kosmiczne:
Space Shuttle,
Apollo i
Gemini. Obecnie:
Sojuz i
Progress. Planowane:
Shenzhou,
PPTS i
Orion.
Prędkość przy wypaleniu (burnout velocity) – prędkość
pocisku balistycznego lub kosmicznej rakiety transportowej jaką rakieta osiąga w momencie zakończenia pracy silnika napędowego bądź oddzielenia się ostatniego członu napędowego w pojazdach z napędem wieloczłonowym. W związku z faktem iż pocisk balistyczny bądź kosmiczne rakiety transportowe w różnych fazach lotu poruszają się z różnymi prędkościami, wielkość tę wykorzystuje się do celów naprowadzania pocisków balistycznych, porównawczych oraz opisowych prędkości pocisku balistycznego, czy tez rakiety nośnej.
Moduł dowodzenia był elementem
statku kosmicznego który jako jedyny uczetniczył w ostatnim etapie misji
Apollo, czyli przechodził przez
atmosferę ziemską i wodował na
Pacyfiku. Podczas powrotu z misji księżycowej przed wejściem w atmosferę ziemską moduły dowodzenia i
serwisowy rozłączały się. Moduł serwisowy spalał się w atmosferze ziemskiej a moduł dowodzenia zawierający astronautów wchodził w atmosferę ziemską z prędkością 13000m/sek. Tak działo się w misjach
Apollo, nigdy więcej załogowe statki kosmiczne nie wnikały w atmosferę ziemską z taką prędkością. Do sterowania modułem dowodzenia podczas wchodzenia w atmosferę służyły silniki
systemu sterowania reakcyjnego.
Prędkość warp - szybkość, z jaką porusza się
statek kosmiczny używający fikcyjnego napędu warp, wymyślonego na potrzeby serialu
Star Trek. Warp 1 to
prędkość światła. Kolejne prędkości warp wzrastają w sposób nieliniowy.
Lot suborbitalny to
lot kosmiczny, w którym
statek kosmiczny osiąga
przestrzeń kosmiczną, ale jego
trajektoria lotu przecina
atmosferę lub powierzchnię grawitującego ciała, z którego pojazd został wystrzelony, przez co nie jest w stanie dokonać obrotu
orbitalnego.
PPTS - (
ang. Prospective Piloted Transport System;
ros. Перспективная Пилотируемая Транспортная Система), planowany
rosyjski) transportowo-załogowy
pojazd kosmiczny. Statki tego typu mają zastąpić około
2018 r. statki typu
Sojuz.
Korytarz wtargnięcia –
eliptyczny obszar gęstych warstw
atmosfery, w który musi trafić
statek kosmiczny podczas wchodzenia do atmosfery, aby przejść przez nią bez uszkodzeń.
Napęd tylny (RWD - Rear Wheel Drive) – oznacza, że w
pojeździe silnikowym, najczęściej w
samochodzie,
moment obrotowy przekazywany jest na oś tylną.
Turysta kosmiczny to osoba, która odbywa lot kosmiczny i pokrywa jego koszty z własnych funduszy, w przeciwieństwie do
astronautów, gdzie koszty pokrywa organizacja rządowa. Jak dotychczas 5 osób poleciało w kosmos jako turysta kosmiczny. Zostali oni dostarczeni na
Międzynarodową Stację Kosmiczną za pośrednictwem
rosyjskich statków kosmicznych Sojuz.
Audi RSQ –
supersamochód skonstruowany i opublikowany w 2004 r przez
niemiecką markę
Audi. Typ nadwozia to 2-drzwiowe
coupé.
Pojazd skonstruowano na zamówienie do filmu "
Ja, robot". Do napędu użyto
jednostki V10 5,0 l (5000 cm³)
DOHC 40v/4v na
cylinder, generującą moc maksymalną 618
KM.
Prędkość maksymalna jest nieznana.
Przyspieszenie 0-100 km/h wynosi 4,1 s. Napęd przenoszony jest na
wszystkie koła poprzez 6-biegową manualną
skrzynię biegów.
Lot orbitalny (lub orbitalny lot kosmiczny) jest
lotem kosmicznym w czasie którego
pojazd kosmiczny jest umieszczony na trajektorii, na której może pozostać w
przestrzeni kosmicznej przynajmniej na jedno okrążenie orbity. Aby mogło być to dokonane wokół
Ziemi, pojazd musi być na swobodnej trajektorii, której
pułap w
perygeum (pułap w momencie największego zbliżenia) powyżej 100 km (ze względu na definicję
granicy przestrzeni kosmicznej).
Rakietowy silnik hamujący jest
silnikiem rakietowym wykorzystywanym do wytworzenia ciągu przeciwnego do kierunku ruchu
statku kosmicznego, powodującego jego stopniowe zwalnianie. Kiedy statek znajdujący się na orbicie jest stopniowo zwalniany, jego wysokość zmniejsza się do momentu, gdy siły aerodynamiczne gwałtownie hamują statek i powraca on na powierzchnię planety. Bez tego typu rakiet pojazd pozostawałby na orbicie przez lata, aż do
ponownego wejścia w atmosferę, skutkując trudnymi do rozwiązania problemami związanymi z zapewnieniem wystarczająco długiego okresu działania
systemów podtrzymywania życia dla
załogowych lotów kosmicznych.
Aerowagon lub aeromotowagon – eksperymentalny pojazd szynowy wysokich prędkości, napędzany samolotowym silnikiem śmigłowym, stworzony przez Waleriana Abakowskiego, radzieckiego inżyniera pochodzącego z
Łotwy.
Pojazd zabytkowy jest to
pojazd, który na podstawie specjalnych przepisów został wpisany do rejestru zabytków lub znajduje się w wojewódzkiej ewidencji zabytków.
Sojuz TMA-01M (
ros. Союз ТМА-01М) – rosyjski załogowy
statek kosmiczny programu Sojuz, pierwszy z nowej serii TMA-M, który został wyniesiony z
kosmodromu Bajkonur 8 października 2010 roku (
CET), w kierunku
Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). Jest to 109 lot statku
typu Sojuz na orbitę od rozpoczęcia
programu Sojuz w 1967 roku.
Wiatrakowiec (autogiro, autożyro) –
statek powietrzny cięższy od powietrza (
aerodyna), z rodziny
wiropłatów, wyposażony w
wirnik nośny i
śmigło typu pchającego bądź ciągnącego. Wirnik nośny wiatrakowca nie jest napędzany silnikiem, a jedynie dzięki wykorzystaniu zjawiska
autorotacji powstającego dzięki ruchowi postępowemu wiropłata względem powietrza uzyskanego dzięki sile napędowej śmigła. Czasem jako napęd wiatrakowca (na zasadzie holowania) może służyć pojazd naziemny lub nawodny. Z powodu konieczności zapewnienia ciągłego nadmuchu powietrza na wirnik nośny, w odróżnieniu od innych wiropłatów, wiatrakowiec nie może wykonywać
zawisu. Wiatrakowce posiadają cechy krótkiego startu i lądowania (
STOL).