Struktura danych

Drzewo - w informatyce to struktura danych reprezentująca drzewo matematyczne. W naturalny sposób reprezentuje hierarchię danych (obiektów fizycznych i abstrakcyjnych, pojęć, itp.) jest więc stosowane głównie do tego celu. Drzewa ułatwiają i przyspieszają wyszukiwanie, a także pozwalają w łatwy sposób operować na posortowanych danych.

Drzewo czwórkowe (ang. quadtree) to w informatyce struktura danych będąca drzewem, używana do podziału dwuwymiarowej przestrzeni na mniejsze części, dzieląc ją na cztery równe ćwiartki, a następnie każdą z tych ćwiartek na cztery itd.

Lista z przeskokami (ang. skip list) – w informatyce struktura danych przeznaczona do przechowywania danych uporządkowanych (np. posortowanych rosnąco liczb), będąca rozwinięciem listy jednokierunkowej, a stanowiąca alternatywę dla drzew zbalansowanych (wyważonych), takich jak drzewa AVL, czy czerwono-czarne.

Pętla foreach, pętla "po kolekcji", to w programowaniu rodzaj pętli, której wykonanie polega na powtarzaniu kolejnych iteracji dla wszystkich elementów (komórek) wybranego agregatu danych, takiego jak, np. tablica, lista, kolekcja, kolejka lub innego, dostępnego w danym języku programowania, bądź jego konkretnej implementacji. Pętla taka automatycznie przed przejściem do wykonania kolejnej iteracji przypisuje zadanej w nagłówku pętli zmiennej sterującej wartość kolejnego elementu (komórki).

Kopiec (ang. heap, tłumaczone też jako stóg lub sterta) – w informatyce struktura danych oparta na drzewie, w której wartości potomków węzła są w stałej relacji z wartością rodzica (na przykład wartość rodzica jest zawsze większa lub równa wartości potomka).

Drzewo ósemkowe (ang. octree) to stosowana w grafice komputerowej struktura danych będąca drzewem, używana do przestrzennego podziału trójwymiarowej przestrzeni na mniejsze, regularne części.

B-drzewo – drzewiasta struktura danych, przechowująca klucze w pewnym porządku i powiązane z nimi dane, używana przede wszystkim w systemach baz danych. Popularniejsze w zastosowaniach bazodanowych i systemach plików są B+drzewa, które są szczególnym przypadkiem B-drzew, przechowującym dane tylko w liściach.

Drzewo ósemkowe (ang. octree) to stosowana w grafice komputerowej struktura danych będąca drzewem, używana do przestrzennego podziału trójwymiarowej przestrzeni na mniejsze, regularne części.

Pliki nagłówkowe – przy kompilatorze języka C i pochodnych (C++ itp.) pliki źródłowe o rozszerzeniu "h" (w C++ powinno się dla odróżnienia stosować "hpp", ale w praktyce najczęściej spotykane jest nadal rozszerzenie "h") zawierające opis interfejsu modułu: deklaracje zmiennych, funkcji, klas i innych struktur danych. Używa się ich po to, by nie trzeba było przy każdej najmniejszej zmianie w implementacji jednego modułu rekompilować wszystkich innych odwołujących się do niego. W nowszych językach takich jak Java czy C# nie ma już potrzeby stosowania plików nagłówkowych.

Liść – węzeł (element) drzewa, który nie posiada potomków. Często liśćmi są węzły najbardziej oddalone od korzenia. Rozpatrując drzewiastą strukturę danych jako graf drzewiasty można powiedzieć, że liście to wierzchołki o stopniu 1, które nie są korzeniem (wyjątkiem jest tu drzewo złożone tylko z korzenia, wówczas jest on także liściem).Węzeł nie będący liściem nazywany jest węzłem wewnętrznym.

Semafor w informatyce - jest chronioną zmienną lub abstrakcyjnym typem danych, który stanowi klasyczną metodę kontroli dostępu przez wiele procesów do wspólnego zasobu w środowisku programowania równoległego. Semafory zostały po raz pierwszy opisane przez Edsgera Dijkstrę jako istotne rozwinięcie algorytmu Dekkera.

Abstrakcyjny typ danych (ang. Abstract data type - ADT) jest to tworzenie i opisywanie w formalny sposób typów danych tak, że opisywane są jedynie własności danych i operacji wykonywanych na nich (a nie przez reprezentację danych i implementację operacji).

2-3 drzewem nazywamy strukturę danych będącą B-drzewem, w którym każdy wierzchołek z potomkami posiada albo 2 potomków i jeden element z informacją lub 3 potomków i 2 elementy z informacją. Wszystkie wierzchołki nie posiadające następników (liście) znajdują się na jednym poziomie. Informacje zachowywane są w pewnym porządku. Drzewa takie są zawsze zbalansowane, co gwarantuje logarytmiczny (względem rozmiaru) czas wykonywania podstawowych operacji (wstawianie, wyszukiwanie, usuwanie elementów).

Przeszukiwanie w głąb (ang. Depth-first search, w skrócie DFS) – w informatyce algorytm przeszukiwania grafu używany do przechodzenia lub przeszukiwania drzewa lub grafu. Przeszukiwanie zaczyna się od korzenia i porusza się w dół do samego końca gałęzi, po czym wraca się o jeden poziom i próbuje kolejne gałęzie itd.

Teoria grafów dział w matematyce i informatyce zajmujący się badaniem własności grafów. Informatyka rozwija także algorytmy wyznaczające pewne właściwości grafów. Algorytmy te stosuje się do rozwiązywania wielu zadań praktycznych, często w dziedzinach na pozór nie związanych z grafami.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja