Ornament regencyjny (ornament wstęgowo-cęgowy) -
ornament charakterystyczny dla sztuki późnego baroku, występujący w Europie w 1 połowie
XVIII wieku. Jego nazwa związana jest z
regencją Filipa Orleańskiego (1715-1723).
Jan Burbon-Orleański, książę de Guise,
fr. Jean Pierre Clément Marie d’Orléans, Duc de Guise (ur.
4 września 1874, zm.
25 sierpnia 1940) – syn
Roberta, księcia
Chartres (
1840-
1910), tym samym wnuk
Ferdynanda Filipa Orleańskiego i prawnuk
Ludwika Filipa I, króla
Francuzów.
Ornament wstęgowy - późnobarokowy ornament oparty na motywach wstęgi, początkowo wsytępujący samodzielnie, później (1 poł. XVIII wieku) jako część
ornamentu regencyjnego.
Rollwerk, ornament kartuszowo-zwijany -
ornament przypominający przestrzenne komponowanie form wyciętych z blaszanej taśmy o podgiętych lub spiralnie zwiniętych zakończeniach.
Helena Luiza Elżbieta Mecklenburg-Schwerin (ur.
24 stycznia 1814; zm.
17 maja 1858), księżniczka Mecklenburg-Schwerin, żona
Ferdynanda Filipa Orleańskiego, syna króla
Francuzów -
Ludwika Filipa I.
Ludwika Elżbieta Burbon-Orleańska,
hiszp. Luisa Isabel de Orleans, znana też jako Mademoiselle de Montpensier (ur.
11 grudnia 1709, w
Wersalu - zm.
16 czerwca 1742, w
Paryżu) -
królowa Hiszpanii. Piąta z siedmiu córek
Filipa II Orleańskiego -
regenta Francji i Françoise-Marie Burbon, legitymizowanej córki króla
Ludwika XIV.
Don Antonio Martin Alvarez de Toledo, Książę Alby (zm. 1711) hiszpański arystokrata i dyplomata.
Filip V Burbon król Hiszpanii wysłał go w roku
1703 jako ambasadora do
Paryża. Don Antonio piastował to stanowisko do roku 1711, tj. do swej śmierci.
Pawilon Smoków (niem. Drachenhaus) –
pawilon ogrodowy w stylu
chinoiserie w północnej części
parku Sanssouci w
Poczdamie. Wybudowany w latach 1770-1772 przez
Karla von Gontarda na zlecenie króla
Prus Fryderyka II Wielkiego.
Fornirowanie - pokrywanie materiału, najczęściej drewnianego lub drewnopodobnego, warstwą drewna o wyższej jakości -
forniru, dzięki czemu przy obniżonym koszcie można zbudować dany produkt (np. front mebli, drzwi), tak aby wyglądał jak zbudowany z litego i cenniejszego drewna.
Eleonora Burbon (wł. Leonor de Todos Los Santos de Borbon y Ortiz) (ur.
31 października 2005 w
Madrycie) - najstarsza córka księcia hiszpańskiego -
Filipa i
Letycji Ortiz. Jej młodszą siostrą jest
Zofia Burbon (ur. 2007).
Wojna trzydziestoletnia(1618-1648) ugruntowała niezależność Holandii od Korony Hiszpańskiej. Wobec dominacji Francji na kontynencie europejskim w drugiej połowie XVII wieku, Hiszpanie i Holendrzy okresowo współpracowali ze sobą. Stosunki między obu krajami pozostawały jednak zwykle dość chłodne.
Filip V Burbon objął wszak tron w Madrycie wbrew woli Holendrów popierających Karola III (
Karol VI Habsburg).
Ludwik Filip Albert Burbon-Orleański, Hrabia Paryża, pretendent jako Filip VII (
24 sierpnia 1838 –
8 września 1894) – starszy syn
Ferdynanda Filipa Orleańskiego i
Hélène Mecklemburg-Schwerin, starszy brat
Roberta, księcia Chartres. Wnuk
Ludwika Filipa I – króla
Francuzów, i
Marii Amelii Burbon, księżniczki
Obojga Sycylii. Po śmierci swojego ojca w
1842, otrzymał tytuł Prince Royale i został następcą tronu.
Chinoiserie (
fr., dosł. "chińszczyzna", wym. szinuazeri) –
eklektyczny styl w sztuce, wzornictwie i architekturze europejskiej nawiązujący do kultury chińskiej. Charakteryzuje się zapożyczaniem chińskich motywów i materiałów, m.in.
laki,
porcelany itd. Chinoiserie pojawiła się we Francji w połowie XVII wieku. Szybko opanowała Europę, a w XVIII wieku stała się jednym z elementów
rokoko. Sama nazwa zaczęła być używana w XVIII wieku.
Maria Ludwika Elżbieta Burbon, Madame Première, Madame Infante (
14 sierpnia 1727 –
6 grudnia 1759) - najstarsza córka króla
Francji -
Ludwika XV i jego żony -
Marii Leszczyńskiej. Była bliźniaczą siostrą
Anny Henrietty. Poślubiła
Filipa I, księcia
Parmy - najmłodszego syna króla
Hiszpanii -
Filipa V. Z jej licznego rodzeństwa oprócz niej, tylko jej młodszy brat -
Ludwik Ferdynand się ożenił.
Pawilon chiński (
niem. Chinesisches Haus) –
rokokowy pawilon ogrodowy w stylu
chinoiserie w
parku Sanssouci w
Poczdamie. Wybudowany w latach 1755-64 przez Johanna Gottfrieda Büringa na podstawie szkiców króla
Prus Fryderyka II Wielkiego. Architektura pawilonu łączy elementy pruskiego rokoko z formami wschodnioazjatyckimi.
Groteska –
ornament roślinny powstały w starożytności. Groteska składa się z wici roślinnej, w którą nierozerwalnie są wplecione inne elementy, takie jak postacie ludzkie, zwierzęta, części uzbrojenia, obrazy, owoce i inne. Groteska może także być pozbawiona wici, zamiast której występuje ornament popularny w danej epoce (tzw. groteska stelażowa).
Une leçon clinique à la Salpêtrière – obraz André Brouilleta z 1887 roku. Przedstawia wykład neurologii prof.
Charcota w klinice
Salpêtrière połączony z demonstracją mającej napad
histerii pacjentki, "Blanche" (Marie) Wittman. Przedstawieni są asystenci i studenci Charcota, wśród nich
Józef Babiński,
Georges Gilles de la Tourette,
Pierre Marie,
Alexis Joffroy,
Charles Féré,
André-Victor Cornil.
Ornament małżowinowo-chrząstkowy -
ornament o charakterze
amorficznym, pozbawiony precyzyjnej formy, składający się elementów przypominających
małżowinę uszną i
chrząstki.
Mazer (z
niem. maser – słoje drewna) lub flader (z niem. fladern – łopotać) – naturalny, a w pewnym okresie malowany układ usłojenia
drewna uzyskiwany z desek przekroju stycznego drewna lub okleiny (
fornir) o bogatym, zawiłym rysunku (
czeczota, korzeń
orzecha,
jesion tzw. "baranek").