Sygnał diagnostyczny jest to
sygnał, którego przebieg zmian wartości wielkości fizycznej charakteryzuje się tym, że przenosi w przestrzeni i w czasie wiadomości o stanach badanego obiektu. Na ogół tylko niektóre cechy sygnału diagnostycznego zawierają wiadomości. Są to czynne tego sygnału zwane parametrami sygnału. Sygnał diagnostyczny jest to zmienna wyjściowa, której parametry muszą spełniać następujące warunki: czułość, jednoznaczność, stabilność jak największej wiadomosci.
Ekstrapolator rzędu zerowego (ang. zero-order hold, ZOH) – to matematyczny model praktycznej rekonstrukcji sygnału wykonywanego przez
przetwornik cyfrowo-analogowy. Opisuje więc skutki konwersji
sygnału dyskretnego na
sygnał ciągły poprzez podtrzymanie wartości każdej z próbek przez jeden okres próbkowania. Ekstrapolator rzędu zerowego posiada szereg zastosowanń w elektronice i telekomunikacji.
Układ dyskretny - w
teorii sterowania, w odróżnieniu od
układów ciągłych, mówimy, że układ jest dyskretny, jeżeli przynajmniej jeden jego sygnał ma charakter dyskretny, tzn. przyjmuje tylko określone wartości dla określonych argumentów (zob.
sygnał dyskretny,
sygnał cyfrowy).
Sygnał diagnostyczny jest to
sygnał, którego przebieg zmian wartości wielkości fizycznej charakteryzuje się tym, że przenosi w przestrzeni i w czasie wiadomości o stanach badanego obiektu. Na ogół tylko niektóre cechy sygnału diagnostycznego zawierają wiadomości. Są to czynne tego sygnału zwane parametrami sygnału. Sygnał diagnostyczny jest to zmienna wyjściowa, której parametry muszą spełniać następujące warunki: czułość, jednoznaczność, stabilność jak największej wiadomosci.
NRZI (
ang. Non Return to Zero Inverted) - metoda przekształcania
binarnego sygnału na sygnał fizyczny w celu transmisji przez kanał komunikacyjny. W dwupoziomowym sygnale NRZI przełączenie poziomu sygnału następuje synchroniczne zgodnie z sygnałem zegarowym jeśli transmitowany bit ma wartość 1, natomiast jeśli transmitowany bit ma wartość 0, to wartość sygnału fizycznego nie ulega zmianie.
Sygnał analogowy –
sygnał, który może przyjmować dowolną wartość z ciągłego przedziału (nieskończonego lub ograniczonego zakresem zmienności). Jego wartości mogą zostać określone w każdej chwili czasu, dzięki funkcji matematycznej opisującej dany sygnał. Przeciwieństwem sygnału analogowego jest sygnał
skwantowany, nazywany również
dyskretnym (w szczególności:
cyfrowym).
Przetwornik analogowo-cyfrowy A/C (
ang. A/D – analog to digital; ADC – analog to digital converter), to układ służący do zamiany
sygnału analogowego (ciągłego) na reprezentację cyfrową (
sygnał cyfrowy). Dzięki temu możliwe jest przetwarzanie ich w urządzeniach
elektronicznych opartych o architekturę zero-jedynkową oraz gromadzenie na dostosowanych do tej architektury
nośnikach danych. Proces ten polega na uproszczeniu sygnału analogowego do postaci skwantowanej (dyskretnej), czyli zastąpieniu wartości zmieniających się płynnie do wartości zmieniających się skokowo w odpowiedniej skali (dokładności) odwzorowania. Przetwarzanie A/C tworzą 3 etapy:
próbkowanie,
kwantyzacja (dyskretyzacja) i
kodowanie. Działanie przeciwne do wyżej wymienionego wykonuje
przetwornik cyfrowo-analogowy C/A.
IRE – pozaukładowa jednostka wielkości
amplitudy luminancji analogowego sygnału telewizyjnego. Stosowana w
telewizji przemysłowej do oceny jakości sygnału telewizyjnego z kamer w danych warunkach oświetleniowych lub (częściej) jako poziom sygnału, który jest osiągany przy określonym oświetleniu. Jeden IRE równy jest 7mV. 100IRE odpowiada więc 700mVpp (0,7V wartości międzyszczytowej) sygnału, a cały sygnał analogowy zawiera się w 143 IRE (1V).
Kamery najczęściej porównuje się przy 50 IRE (0,35 Vpp). Miarą czułości
kamery jest zatem natężenie oświetlenia (w
luksach) przy jakim osiągany jest sygnał wyjściowy o wartości 50 IRE.
Ograniczniki (obcinacze) - układy służące do przenoszenia możliwie bez zniekształceń
sygnału wejściowego (gdy jego chwilowe wartości znajdują się w pewnym ustalonym przedziale) i silnego stłumienia części sygnału wykraczających poza ten przedział. Charakterystyki wejście-wyjście ograniczników są w przybliżeniu liniami łamanymi, przy czym rozróżnia się charakterystyki ograniczania jednostronnego i dwustronnego.
Rezonans stochastyczny to zjawisko, w którym odpowiedź układu dynamicznego na zewnętrzny
sygnał osiąga wartość optymalną w obecności
szumu o pewnym konkretnym natężeniu. Szum może niekiedy poprawić, nie zaś wyłącznie pogorszyć własności niektórych urządzeń. Zjawisko to dotyczy układów nieliniowych, które mogą posiadać kilka stabilnych stanów. Sygnał pozbawiony szumów nie powoduje przejścia pomiędzy stanami (na przykład przejścia urządzenia w stan detekcji sygnału). Sygnał z małym szumem może powodować przejścia pomiędzy stanami zgodnie z sygnałem (na przykład detekcja sygnału może nie być trwała). Istnieje pewien optymalny poziom szumu (zapewniający na przykład detekcję sygnału). Zbyt wielki poziom szumu powoduje jednak że sygnał zaczyna „ginąć” w szumie (detekcja sygnału przestaje być stabilna ze względu na znaczny poziom szumu).
Cyfrowe przetwarzanie dźwięku - dziedzina
cyfrowego przetwarzania sygnałów zajmująca się przetwarzaniem
sygnałów fonicznych w postaci cyfrowej. Obejmuje w szczególności:
Współczynnik wzmocnienia k – parametr
transmitancji operatorowej, będący stosunkiem wartości zmiany sygnału wyjściowego do wartości zmiany sygnału wejściowego.
Wzmacniacz elektryczny (wzmacniacz elektroniczny, wzmacniacz) to
układ elektroniczny, którego zadaniem jest wytworzenie na wyjściu
sygnału o wartości większej, proporcjonalnej do sygnału wejściowego. Dzieje się to kosztem
energii pobieranej z zewnętrznego źródła zasilania.
Multipleksacja
sygnałów polega na złożeniu poszczególnych sygnałów z
koderów w jedną paczkę tak, aby móc je wyemitować na
transponder. Następnie paczki składane są w
bukiety. Przeważnie sygnały nadawane są z pewną, z góry ustaloną przepływnością, która pozwalają na odbiór sygnałów w zadowalającej jakości. Jednak w takim przypadku bardzo często zdarza się, że pasmo jest marnowane przy nadawaniu sygnałów posiadających strukturę statyczną. Może także wystąpić niekorzystna sytuacja, gdy szybkie zmiany obrazu doprowadzą do przekroczenia zakładanego poziomu przepływności sygnału,
efektem czego będą straty części istotnych informacji. Multipleksacja statystyczna służy właśnie do zapobiegania takim przypadkom. Istotą tej technologii jest predykcja prawdopodobnego zapotrzebowania na pasmo w danym kanale w ciągu następnego
cyklu czasowego i zmiana przepływności w ten sposób by jak najefektywniej wykorzystać dostępne miejsce na
transponderze. Statystycznie każdy kanał zajmuje mniej miejsca stosując tę metodę niż w przypadku rezerwacji określonego
przedziału pasma. Dodatkową zaletą jest wyeliminowanie ewentualnych strat istotnych elementów sygnału w przypadku przekroczenia zakładanej wartości.
Kodowanie mowy – polega na konwersji
sygnału fonicznego mowy z
postaci analogowej do
postaci cyfrowej, tak aby możliwe było jego przesyłanie przez
łącze telekomunikacyjne lub
sieć komputerową.
Modulacja skrośna –
modulacja fali nośnej sygnału pożądanego przez zmodulowany sygnał niepożądany, która powstaje w wyniku wzajemnego oddziaływania tych sygnałów w urządzeniu nieliniowym,
czwórniku elektrycznym lub ośrodku transmisyjnym. Modulacja ta jest szczególnym przypadkiem
intermodulacji.
Sygnały wywoławcze agresji to wg twórcy pojęcia –
Leonarda Berkowitza – "Bodźce skojarzone z czynnnikami wzbudzającymi gniew aktualnie lub w przeszłości. Własność takiego sygnału mogą mieć też obiekty mające jakiś związek z agresją w ogólności". Koncepcja ta nawiązuje do teorii
warunkowania klasycznego.
Transmultipleksacja (
ang. transmultiplexing) - sposób łączenia wielu
sygnałów cyfrowych w jeden sygnał przesyłany w pojedynczym
kanale komunikacyjnym.
Sygnały – niezależne lewicowe pismo społeczno-kulturalne publikowane we
Lwowie w latach 1933–1939. Tytuł pisma nawiązywał do wywrotowego dramatu
Ewy Szelburg-Zarembiny (która również publikowała w "Sygnałach"), opublikowanego w 1933 roku, będącego ostrą krytyką systemu kapitalistycznego.
Dźwiękowy system ostrzegawczy - służy do rozgłaszania
sygnałów ostrzegawczych i komunikatów
głosowych dla potrzeb bezpieczeństwa osób przebywających w
budynku, nadawanych
automatycznie po otrzymaniu
sygnału z systemu sygnalizacji
pożarowej, a także przez operatora.