Linki:
Śarada,
Abdżad,
Abugidy kanadyjskie,
Afaka,
Alfabet,
Alfabet łaciński,
Alfabet Braille'a,
Alfabet Moona,
Alfabet arabski,
Alfabet aramejski,
Alfabet etruski,
Alfabet fenicki,
Alfabet fonetyczny ICAO,
Alfabet gocki,
Alfabet grecki,
Alfabet gruziński,
Alfabet ormiański,
Alfabet semaforowy,
Alfabet syryjski,
Alfabet ugarycki,
Aurebesh,
Bliss (język),
Bopomofo,
Brahmi,
Chữ nôm,
Cirth,
Cyrylica,
Demotyka,
Głagolica,
Głoska,
Grantha,
Hangul,
Hieratyka,
Hieroglify,
Hiragana,
Indyjskie alfabety sylabiczne,
Język chiński,
Język japoński,
Język klingoński,
Język koptyjski,
Kanji,
Katakana,
Kharoszthi,
Kod Morse'a,
Kod zamknięty,
Man'yōgana,
Międzynarodowy Kod Sygnałowy,
Międzynarodowy alfabet fonetyczny,
Néosigne,
Nüshu,
Pisma egipskie,
Pismo,
Pismo Majów,
Pismo alfabetyczno-sylabiczne,
Pismo bamum,
Pismo bengalskie,
Pismo birmańskie,
Pismo chińskie,
Pismo dżurdżeńskie,
Pismo dewanagari,
Pismo dongba,
Pismo etiopskie,
Pismo geba,
Pismo gudżarati,
Pismo gurmukhi,
Pismo hebrajskie,
Pismo jawajskie,
Pismo kadamba,
Pismo kannada,
Pismo khmerskie,
Pismo kitańskie,
Pismo klinowe,
Pismo laotańskie,
Pismo linearne A,
Pismo linearne B,
Pismo logograficzne,
Pismo malajalam,
Pismo mandżurskie,
Pismo mongolskie,
Pismo ogamiczne,
Pismo orchońskie,
Pismo orija,
Pismo piktograficzne,
Pismo południowoarabskie,
Pismo sogdyjskie,
Pismo syngaleskie,
Pismo tajskie,
Pismo tamilskie,
Pismo tanguckie,
Pismo telugu,
Pismo tybetańskie,
Pismo ujgurskie,
Pismo yi,
Rowasz,
Runy,
SignWriting,
Slawistyczny alfabet fonetyczny,
Sojombo,
Sylaba,
Sylabariusz cypryjski,
Sylabariusz czirokeski,
Sylabariusz mende,
Sylabariusz vai,
Tengwar,
Tifinagh,
Varang kshiti,
Vatteluttu,
X-SAMPA,
Sylabariusz – system pisma, w którym pojedyncze znaki reprezentują całe
sylaby, a nie pojedyncze
głoski. Sylabariusz należy odróżnić od
alfabetu sylabicznego (abugidy).
Sylabariusz vai - system pisma opracowany w pierwszej połowie XIX w. dla
liberyjskiego języka vai przez Momolu Duwalu Bukele. Twierdził on, że inspiracją była dlań wizja senna. Sylabariusz ten dostosowany jest do fonetyki języka vai, w którym sylaby posiadają zawsze postać CV (spółgłoska plus samogłoska). Pismo to nadal pozostaje w użyciu, po wielu modyfikacjach, dodaniu znaków diakrytycznych i ujednoliceniu przez liberyjski Komitet Standaryzacyjny posiada 212 znaków.
Pismo fonetyczne – system pisma, który składa się ze znaków oddających jedynie dźwięki. Rodzaje pisma fonetycznego to:
sylabariusz,
alfabet sylabiczny,
alfabet i
abdżad.
Pismo bamum - system pisma stworzony przez
kameruńskiego władcę
Ibrahima Ndżoję na przełomie XIX i XX w. Początkowo obejmował kilkaset znaków, następnie został uproszczony do 80 znaków i przekształcony w
sylabariusz. W czasie okupacji Kamerunu przez Francuzów zniszczono większość tekstów w tym piśmie, zakazano również jego nauczania.
Sylabariusz mende, pismo ki-ka-ku (od pierwszych liter) - system pisma opracowany przez Kisimi Kamarę w roku 1921 dla języka mende w
Sierra Leone na podstawie pisma stworzonego wcześniej dla
języka vai przez Momolu Duwalu Bukele. Podobnie jak Bukele, Kamara utrzymywał że inspiracją była dlań wizja senna. Sylabariusz ten zawiera 195 znaków.
Sylabariusz czirokeski – system zapisu
języka czirokeskiego,
sylabariusz stworzony przez
Sekwoję,
Metysa z plemienia
Czirokezów. W sylabariuszu każdy symbol służy do zapisu
sylaby, nie zaś pojedynczego
fonemu. Podczas gdy duża liczba sylab w
języku angielskim (dziesiątki tysięcy), nie pozwala na użycie sylabariusza, 85 znaków sylabariusza czirokeskiego wystarcza do zapisania tego języka. Niektóre symbole są podobne do
liter łacińskich, ale służą one do zapisu zupełnie innych dźwięków. Sekwoja widywał bowiem zapisy w
języku angielskim, ale nie wiedział, co one oznaczają.
Afaka, pismo afaka (
język ndyuka: (afaka sikifi) -
sylabariusz opracowany w roku 1910 specjalnie do zapisu kreolskiego
języka ndyuka, używanego w
Surinamie. Nazwa pochodzi od nazwiska jego twórcy Afáka Atumisi. Pismo to pozostaje w ograniczonym zakresie w użyciu również obecnie.
Nüshu - "Kobiece pismo" (
chiń. 女書
pinyin: nǚshū) – pismo używane w południowych
Chinach (prowincja
Hunan), o 400-letniej historii, posługiwały się nim wyłącznie kobiety w okolicach powiatu Jianyong w prowincji
Hunan. Był to otwarty
sylabariusz oparty na miejscowym dialekcie Chéngguān (城关土话), używanym przez lud
Yao.
Język ndyuka -
język kreolski na bazie angielskiego, z silnymi wpływami języków afrykańskich, używany przez około 22 tysięcy osób przede wszystkim w
Surinamie (15 tysięcy osób), a także w
Gujanie Francuskiej. Dzieli się na kilka dialektów, z których największym jest aukan, zaś najbardziej odrębnym kwinti.. Posiada własne pismo, tzw.
sylabariusz afaka.
Nüshu - "Kobiece pismo" (
chiń. 女書
pinyin: nǚshū) – pismo używane w południowych
Chinach (prowincja
Hunan), o 400-letniej historii, posługiwały się nim wyłącznie kobiety w okolicach powiatu Jianyong w prowincji
Hunan. Był to otwarty
sylabariusz oparty na miejscowym dialekcie Chéngguān (城关土话), używanym przez lud
Yao.
Kanji (
jap. 漢字, kanji
?, ; dosł. "znaki
Hanów") –
znaki logograficzne chińskiego pochodzenia, które wraz z
sylabariuszami hiragana (ひらがな, 平仮名),
katakana (カタカナ, 片仮名),
cyframi arabskimi oraz
alfabetem łacińskim stanowią element
pisma japońskiego.
Pismo brahmi( ब्राह्मी ,
trl. brāhmī ) - najstarszy znany system pisma indyjskiego, poświadczony od III w. p.n.e., od którego wywodzą się obecnie używane alfabety indyjskie, a także alfabet tybetański oraz pisma Azji Południowo-Wschodniej. Pismo brahmi wywodzi się z
alfabetu fenickiego, lecz ma charakter pisma alfabetyczno-sylabicznego. Najsławniejniejsze inskrypcje w tym piśmie to edykty cesarza
Aśoki wyryte w kamieniu.
Język vai - język
nigero-kongijski z
grupy mande, używany głównie na terytorium
Liberii. Jako jeden z niewielu języków
Czarnej Afryki rozwinął własny
system pisma. Autorem
pisma vai, stworzonego na początku
XIX wieku był Duala Bukare.
Edytor heksadecymalny (edytor dyskowy, edytor binarny) – program do edycji
plików (w tym
binarnych – wykonywalnych), w którym pojedyncze znaki (
bajty) przedstawiane są w postaci
heksadecymalnej, czyli zapisane za pomocą liczb o podstawie 16 (np. znak spacji odpowiada liczbie 0x20).
Alfabet awestyjski - system pisma powstały na bazie
pisma pahlavi w
Persji w okresie panowania dynastii
Sasanidów. W odróżnienia od pisma pahlavi, które było stosunkowo nieprecyzyjnym
abdżadem, w którym niektóre znaki mogły oznaczać różne dźwięki, pismo awestyjskie jest już pełnym
alfabetem, posiada znacznie więcej liter. Znaki samogłoskowe wykazują podobieństwo do liter
alfabetu greckiego. Nazwa "alfabet awestyjski" związana jest z tekstem
Awesty, którą zaczęto wówczas po raz pierwszy spisywać po wielu wiekach przekazywania ustnego. Podobnie jak wiele innych alfabetów pochodzenia semickiego, tekst awestyjski zapisuje się od strony prawej do lewej. Pismo to wyszło z użycia w VIII w. w wyniku podboju Iranu przez Arabów.
Deleatur, kasownik (z łac.: ma zostać usunięty, usunięta) –
znak korektorski, którym oznacza się fragmenty tekstu, które mają zostać usunięte (pojedyncze litery, słowa, zdania czy całe akapity).