System plików

System plików – metoda przechowywania plików, zarządzania plikami, informacjami o tych plikach, tak by dostęp do plików i danych w nich zgromadzonych był łatwy dla użytkownika systemu; także: wolumin.

Hierarchiczny system plików to rekursywny system plików, w którym istnieje jeden szczytowy zbiór plików (np. / w systemach podobnych do Uniksa) tzn. taki, że wszystkie pozostałe zbiory plików należące do tego samego systemu plików są jego podzbiorami.

Rekursywny system plików to wirtualny system plików, w którym zbiory plików (np. katalogi lub foldery) zawierają inne zbiory plików będące elementami tego samego wirtualnego systemu plików.

Wirtualny system plików (ang. Virtual File System lub Virtual Filesystem Switch, VFS) – abstrakcyjna powłoka leżąca ponad rzeczywistym systemem plików, której zadaniem jest umożliwienie programom użytkownika korzystania z niego w jednakowy sposób, niezależnie od tego jaki system plików jest rzeczywiście wykorzystywany. VFS dostarcza jednolity interfejs wspólny dla wszystkich systemów plików obsługiwanych przez jądro systemu operacyjnego.

procfs (od ang. process file system, system plików procesów) to wirtualny system plików, który pozwala na komunikację z jądrem uniksowego systemu operacyjnego poprzez interfejs VFS. Jego struktura plików i katalogów nie jest związana z żadnym nośnikiem danych, a występuje jedynie w pamięci operacyjnej komputera.

Isolated Storage (izolowany magazyn) jest to mechanizm przechowywania danych w .Net Framework. Dzięki niemu pliki zapisywane i wykorzystywane przez aplikację są przechowywane w specjalnym katalogu na dysku i nie mają dostępu do innych plików na komputerze klienta. Taka izolacja zwiększa bezpieczeństwo użytkownika, daje wygodę programiście (poprzez uproszczony dostęp do zasobów), a administratorzy mogą w łatwy sposób zarządzać plikami generowanymi przez program. Jest to szczególnie użyteczne dla aplikacjach internetowych, w których bezpieczeństwo gra istotną rolę. Technologia jest wykorzystywana m.in. w aplikacjach Silverlight i Windows Phone 7, w których jest to jedyny mechanizm zapisywania danych na dysku bez zgody użytkownika.

mount (montuje system plików) - polecenie uniksowe, które udostępnia system plików nośnika danych do obsługi przez system operacyjny. Wszystkie pliki dostępne w systemie operacyjnym Unix są zorganizowane w jednym wielkim drzewie, hierarchii plików, zakorzenionej w /. Pliki te mogą być położone na wielu urządzeniach. Właśnie polecenie mount pozwala na przyłączenie systemu plików znajdujących się na danym urządzeniu do wielkiego drzewa plików. Operacją przeciwną do montowania jest umount.

ext2 (ang. Second Extended File System) – drugi rozszerzony system plików dla systemu Linux. Ext2 zastąpił rozszerzony system plików ext. Rozpoznanie uszkodzenia systemu plików (np. po załamaniu się systemu) następuje przy starcie systemu, co pozwala na automatyczne naprawianie szkód za pomocą oddzielnego programu (e2fsck), uszkodzone pliki zapisywane są w katalogu lost+found.

FUSE (ang. Filesystem in USErspace), jest modułem do jądra systemu umożliwiającym programowanie logiki systemu plików w przestrzeni użytkownika. FUSE stanowi bazę popularnego w systemach GNU/Linux sterownika ntfs-3g, który umożliwia dostęp w trybie odczyt/zapis do systemu plików typu NTFS.

Fragmentacja – niekorzystne zjawisko (fragmentacja zewnętrzna), zachodzące w systemie plików, polegające na pojawianiu się nieciągłości obszarów zapisanych i niezapisanych na dysku twardym komputera. Ich przyczyną jest niedoskonała budowa systemu plików, usuwanie i dodawanie nowych plików oraz zmiany, polegające na dopisywaniu i skracaniu plików już istniejących. Niektóre systemy plików wykazują bardzo małą odporność na fragmentację. Wynika to z mało przemyślanych algorytmów, sterujących alokacją danych na sektorach dysku twardego. Przykładem takiego systemu plików jest FAT.

Installable File System - część systemu operacyjnego odpowiedzialna za obsługę modułów implementujących różne systemy plików i jednoczesny dostęp do woluminów zapisanych za pomocą różnych systemów plików.

System plików to metody i struktury danych używane przez system operacyjny używane w celu zapisania informacji o plikach i ich zawartości na danej partycji; jest to sposób organizacji plików na dysku. Słowo to jest używane również w znaczeniu dysku, partycji. Może to być nieco mylące.

GnomeVFS (GNOME Virtual File System, ang. Wirtualny System Plików GNOME) – w środowisku GNOME warstwa abstrakcji do operacji na plikach (odczyt, zapis, uruchamianie plików). Stosowane jest głównie przez menedżera plików Nautilus i inne aplikacje GNOME, częściowo z GnomeVFS korzysta także przeglądarka internetowa Mozilla Firefox.

UMSDOS – system plików dla systemu operacyjnego Linux, który symuluje funkcje specyficzne dla tego systemu (długie nazwy plików, atrybuty dostępu) używając partycji FAT systemu MS-DOS.

Lustre – to klastrowy system plików używanie aktualnie jedynie na platformach Linux, oparty na sieciach skupiających kilkadziesiąt tysięcy węzłów, udostępniających petabajty danych z prędkością rzędu 100 GB/s. Lustre bywa nazywany obiektowym systemem plików, gdyż dane zapisuje w postaci obiektów.

Plik (ang. file), jest to ciąg danych (inaczej zbiór danych), o skończonej długości, posiadający szereg atrybutów i stanowiący dla systemu operacyjnego całość. Nazwa pliku nie należy do niego, lecz jest przechowywana w systemie plików.

ext3 (ang. Third Extended File System) – system plików oparty na systemie ext2. Jest to domyślny system plików w większości dystrybucji systemu Linux opartych na jądrze 2.4 oraz nowszych.

Access Control List, ACL (ang.) – lista kontroli dostępu. W systemach uniksowych poprzez rozszerzenie możliwości systemu plików, umożliwia bardziej rozbudowaną i dokładną kontrolę dostępu do plików, w porównaniu do standardowych uprawnień w systemie.

Ntfsprogs jest zbiorem wolnych narzędzi systemu Unix do zarządzania systemem plików NTFS, który jest używany przez Systemy Windows XP, Microsoft Windows Server 2003, Microsoft Windows 2000, system Windows NT 4.0, Microsoft Windows Vista, Microsoft Windows Serwer 2008 i Microsoft Windows 7 do obsługi partycji dysku twardego. Ntfsprogs było pierwszą metodą stabilnie zapisującą dane do partycji NTFS w systemie Linux. Obsługuje wszystkie wersje systemu plików NTFS, włączne z system Windows 32- i 64-bitowych. Ntfsprogs pozostaje popularnym sposobem interakcji z partycją NTFS i jest zawarte w większości dystrybucji Linuksa i na Live CDs. Istnieją także wersje, które zostały skompilowane dla systemu Windows.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja