Linki:
25 czerwca,
Amnestia,
Bretania,
Georges Cadoudal,
Gilotyna,
I Republika Francuska,
Język francuski,
Kościół łaciński,
Maine (Francja),
Napoleon Bonaparte,
Rewolucja francuska,
Wandea (departament),
Wojny wandejskie,
Szuani, Szuaneria (z
francuskiego les chouans) – zbuntowani chłopscy uczestnicy
wojen wandejskich w okresie
rewolucji francuskiej. Walczyli oni w latach
1791 i
1793-
1795 przeciwko wojskom
Republiki Francuskiej o przywrócenie monarchii i dawnej, silnej pozycji
Kościoła. Ich głównym obszarem działania była północno-zachodnia Francja (
Bretania i
Maine). Nazwa w języku francuskim pochodziła od okrzyku rozpoznawczego, naśladującego głos sowy.
14 grudnia 1791 roku król
Ludwik XVI wydał dekret o utworzeniu pierwszych w historii związków armijnych. W kolejnych latach w obronie
rewolucyjnej Republiki Francuskiej występowało kilkadziesiąt armii. Nowatorska organizacja armii francuskiej była jedną z przyczyn jej zwycięstw. W schyłkowym okresie francuskiej monarchii i w czasach Republiki działały następujące armie:
Catherine du Verdier de la Sorinière (ur.
29 czerwca 1758 r. w Saint-Pierre de Chemillé,
Maine-et-Loire we
Francji – zm.
10 lutego 1794 r. w
Avrillé) –
błogosławiona Kościoła katolickiego,
męczennica z czasów
rewolucji francuskiej.
Wojny wandejskie, fr. guerres de Vendée – powstanie rojalistyczne, które wybuchło
10 marca 1793 roku, w departamencie
Wandea w zachodniej
Francji, w okresie
rewolucji francuskiej, i akcja pacyfikacyjna, której celem było stłumienie tego powstania.
Wielka Armia Katolicka i Królewska (
fr. Armée Catholique et Royale) – nazwa powstańczej armii walczącej we
Francji w okresie
rewolucji w latach
1793-
1794 przeciwko władzom
rewolucyjnym.
Komitet Bezpieczeństwa Powszechnego (fr. Comité de sureté générale) – w okresie
rewolucji francuskiej drugi obok
Komitetu Ocalenia Publicznego organ wykonawczy podległy
Konwentowi Narodowemu. Utworzony w
1793 r. pełnił funkcję urzędu ds.
policji. Realizował politykę
terroru jakobinów, bezwzględnie zwalczając
kontrrewolucje. Najsłynniejszymi jego działaczami byli Jean Amar i
Marc Vadier. Rozwiązany w
1795 r.
Vannes (
bret. Gwened) to miejscowość i gmina we
Francji, w regionie
Bretania, w departamencie
Morbihan. Stolica celtycka Wenetów. W II w. miasto otrzymało obecną nazwę. Od V w. było siedzibą biskupa. We wczesnym średniowieczu pod panowaniem Franków, zostało w końcu w X w. włączone do Bretanii i wraz z nią w 1532 do korony francuskiej.
Kongres Parlamentu Francuskiego (
fr. Congrès du Parlement français) - instytucja
Republiki Francuskiej. Jest to wspólne posiedzenie
Zgromadzenia Narodowego i
Senatu, zwoływane do
Pałacu Wersalskiego w celu przeprowadzenia zmian we
francuskiej konstytucji.
"Breiz Atao", bądź "Breizh Atao" ("Bretania na Zawsze") – bretońskie czasopismo
nacjonalistyczne wydawane w okresie międzywojennym we francuskiej
Bretanii.
Catherine du Verdier de la Sorinière (ur.
29 czerwca 1758 r. w Saint-Pierre de Chemillé,
Maine-et-Loire we
Francji – zm.
10 lutego 1794 r. w
Avrillé) –
błogosławiona Kościoła katolickiego,
męczennica z czasów
rewolucji francuskiej.
Feuillanci (Feuillants) – klub polityczny czasów
rewolucji francuskiej. Jego oficjalna nazwa brzmiała Stowarzyszenie 1789 roku. Klub został utworzony
16 lipca 1791 roku w wyniku secesji z
klubu jakobinów, którego polityka ulegała stopniowej radykalizacji. Feuillanci opowiadali się za monarchią konstytucyjną i rolą króla jako najwyższej władzy wykonawczej. Jednocześnie propagowali
laicyzm i prowadzili umiarkowaną działalność
antyklerykalną. Ich główną linią programową była demokratyzacja życia publicznego, wierność konstytucji i zakończenie dzieła rewolucji. Feuillanci byli najsilniejszym klubem politycznym w
Legislatywie. Po obaleniu monarchii klub rozwiązano, a większość działaczy udała się na emigrację bądź odsunęła się od życia publicznego. Mimo to wielu z nich trafiło później na gilotynę.
Stade du Moustoir - stadion piłkarski we francuskiej miejscowości
Lorient, położonej w
Bretanii. Obecnie jest używany przez klub piłkarski FC Lorient. Stadion może pomieścić 16,669 widzów. Klub FC Lorient aktualnie występuje w 1 Lidze Francuskiej.
Pierwsza koalicja antyfrancuska lat (
1793–
1797) była pierwszym wysiłkiem europejskich mocarstw na drodze do obalenia
rewolucyjnej Republiki Francuskiej. Był to związek niektórych państw europejskich, w tym przede wszystkim
Wielkiej Brytanii (która uczestniczyła we wszystkich koalicjach),
Austrii,
Prus,
Holandii i
Hiszpanii zawarty na wieść o zgilotynowaniu monarchy francuskiego
Ludwika XVI. Sojusznicy nie chcieli dopuścić do rozprzestrzenienia się idei rewolucyjnych w Europie, co zapowiedziało
Zgromadzenie Narodowe.
Honoré Gabriel Riqueti, Hrabia de Mirabeau, nazywany też po prostu: Mirabeau (ur.
9 marca 1749 w
Bignon-Mirabeau - zm.
2 kwietnia 1791 w
Paryżu) – wpływowy polityk
Wielkiej Rewolucji Francuskiej, członek
Stanów Generalnych, przewodniczący
Zgromadzenia Narodowego. Również pisarz francuski.
Bitwa pod Le Mans - bitwa stoczona podczas
wojen wandejskich. Bitwa była częścią operacji wojskowej Virée de Galerne, przeprowadzonej przeciwko
wandejskim rebeliantom.
Guillaume Emmanuel Guignard de Saint-Priest (ur.
1776 zm.
1814) francuski dyplomata i
generał na emigracji, który walczył w carskiej armii rosyjskiej w okresie wojen Francuskiej Rewolucji oraz wojen epoki napoleońskiej.
Zgromadzenie Prawodawcze (Assemblée Legislative), zwane potocznie Legislatywą, stanowiło francuską władze ustawodawczą w okresie
rewolucji francuskiej. Działało w okresie od
1 października 1791 roku, do
20 września 1792 roku. Zostało powołane na podstawie Konstytucji przyjętej
14 września 1791 roku. Rozwiązane zostało ustępując miejsca
Konwentowi Narodowemu. Skład izby został wybrany w powszechnych wyborach. Składał się z 745 deputowanych.
Feuillanci zdobyli 264 miejsc, centrum ("Bagno") 345 miejsc, a "Góra" (
jakobini,
kordelierzy,
żyrondyści) 136 miejsc.
Stanisław Krasicki herbu
Rogala – podkomorzy bełski w latach
1791-
1793, starosta korytnicki w 1791 roku, poseł
województwa czernihowskiego na
Sejm Czteroletni, hrabia.