Taśma filmowa

Taśma filmowa lub błona filmowa – celuloidowy, perforowany, światłoczuły nośnik filmu, negatyw lub kopia pokazowa pozytywowa – najczęściej o szerokości 35 mm ale także 16, 8 i 70 mm. Najpopularniejsze z firm produkujące materiały filmowe: Kodak, Fujifilm, Agfa i nie istniejąca już ORWO.

Sensybilizator – substancja chemiczna dodawana do emulsji światłoczułej w celu powiększenia i zrównoważenia czułości negatywowego materiału światłoczułego w większym zakresie częstotliwości fal świetlnych pochłanianych przez tę substancję.

Wywoływacz fotograficzny to mieszanina związków chemicznych, służąca do przekształcenia obrazu utajonego na naświetlonym materiale światłoczułym w obraz powstały z przetworzonej substancji światłoczułej. Proces ten nazywamy wywoływaniem i zachodzi on najczęściej w kąpieli fotograficznej sporządzonej jako roztwór wywoływacza. Istnieje wiele różnych wywoływaczy, służących do wywoływania różnorodnych materiałów światłoczułych, a także do uzyskiwania zróżnicowanych efektów w obrębie jednego materiału (np. określonego stopnia kontrastowości, ziarnistości lub akutancji).

Karta pamięci xD - (ang. xD Picture Card) karta pamięci flash stosowana głównie w aparatach cyfrowych Olympus i Fujifilm. xD jest skrótem od extreme Digital. Karty te zadebiutowały na rynku w lipcu 2002 r. Produkują je Toshiba i Samsung dla Olympus i Fujifilm, a sprzedają również pod swoimi markami Kodak, SanDisk oraz Lexar.

Czas naświetlania – w fotografii jest to czas, w jakim naświetlany jest materiał światłoczuły negatywowy lub pozytywowy w urządzeniach analogowych (np. aparat fotograficzny, powiększalnik), lub światłoczuły element elektroniczny (CCD) w aparacie cyfrowym.

Karta pamięci xD - (ang. xD Picture Card) karta pamięci flash stosowana głównie w aparatach cyfrowych Olympus i Fujifilm. xD jest skrótem od extreme Digital. Karty te zadebiutowały na rynku w lipcu 2002 r. Produkują je Toshiba i Samsung dla Olympus i Fujifilm, a sprzedają również pod swoimi markami Kodak, SanDisk oraz Lexar.

Karta pamięci xD - (ang. xD Picture Card) karta pamięci flash stosowana głównie w aparatach cyfrowych Olympus i Fujifilm. xD jest skrótem od extreme Digital. Karty te zadebiutowały na rynku w lipcu 2002 r. Produkują je Toshiba i Samsung dla Olympus i Fujifilm, a sprzedają również pod swoimi markami Kodak, SanDisk oraz Lexar.

Cyjanotypia – jedna z najstarszych technik powielania obrazu, w której negatyw kopiowany jest na warstwie światłoczułej uzyskanej przez odparowanie 8% roztworu żelazicyjanku potasu i 20% cytrynianu amonowo-żelazowego.

Rodinal - to popularny, stężony wywoływacz AGFY stosowany do wywoływania filmów i błon fotograficznych w fotografii czarno-białej . Znany również jako ORWO R-09. "Klony" Rodinala produkowane są nadal przez czeską FOMĘ i niemieckiego ADOXa. Jego podstawowym składnikiem jest p-aminofenol. Rodinal jest bardzo trwały w zamkniętej butelce. Rozcieńczony, do jednorazowego użytku, musi być szybko użyty. W zależności od rozcieńczenia, można go stosować jako wywoływacz kontrastowy i szybki (1:10) lub miękki i wolny (1:100).

Karta pamięci xD - (ang. xD Picture Card) karta pamięci flash stosowana głównie w aparatach cyfrowych Olympus i Fujifilm. xD jest skrótem od extreme Digital. Karty te zadebiutowały na rynku w lipcu 2002 r. Produkują je Toshiba i Samsung dla Olympus i Fujifilm, a sprzedają również pod swoimi markami Kodak, SanDisk oraz Lexar.

ORWO - znak towarowy, pod którym część zakładów chemicznych koncernu AGFA pozostała po II wojnie światowej na terenie NRD, produkowała od roku 1964 materiały fotochemiczne (błony, papiery i odczynniki) oraz taśmy magnetofonowe. Nazwa utworzona od skrótu wyrazów "Original Wolfen" - siedzibą firmy było miasto Wolfen w okręgu Bitterfeld we wschodnich Niemczech. Firma powstała w roku 1909 i po II wojnie światowej podjęła produkcję jako państwowa firma "Agfa Wolfen". Znakiem tym posługiwała się do roku 1964, kiedy arbitraż międzynarodowy rozstrzygnął, iż marka Agfa używana być może tylko przez przedsiębiorstwa związane z Agfą na terenie Niemiec Zachodnich.

Matryca CCD (ang. Charge Coupled Device) – układ wielu elementów światłoczułych, z których każdy rejestruje, a następnie pozwala odczytać sygnał elektryczny proporcjonalny do ilości padającego na niego światła. W cyfrowych aparatach fotograficznych najczęściej stosowane są filtry barwne, dające możliwość rejestracji natężenia określonej szerokości spektrum światła w danym punkcie matrycy.

Lustrzanka cyfrowa (ang. DSLR, Digital Single Lens Reflex Camera) – rodzaj lustrzanki, w której rolę materiału światłoczułego spełnia matryca fotograficzna. Aparat tego typu początkowo przeznaczony był głównie do zastosowań profesjonalnych, jednak aktualnie z powodu bardziej przystępnej ceny stał się popularny wśród amatorskich fotografów.

Format DX to stosowane przez firmę Nikon Corporation oznaczenie matrycy światłoczułej lustrzanek cyfrowych, o wymiarach 23,1–23,6 mm na 15,4–15,8 mm. Format DX jest o ok. 1,5x mniejszy od wymiarów klatki filmu małoobrazkowego. W lustrzankach Nikona stosuje się obecnie matryce światłoczułe dwóch rozmiarów: mniejsze matryce DX i tak zwane pełnoklatkowe FX.

Negatoskop – urządzenie służące do przeglądania negatywów. Najczęściej stosowane w medycynie do przeglądania zdjęć rentgenowskich (będących właśnie negatywami) w pracowniach RTG, gabinetach lekarskich, salach operacyjnych, izbach przyjęć. Zbudowane są ze źródła światła, którego natężenie może być regulowany oraz jednolicie podświetlanej, matowej, białej, przezroczystej płyty, na której umieszcza się zdjęcie rentgenowskie.

Filmoznawstwo (również: wiedza o filmie lub filmologia) jest dyscypliną humanistyczną, zajmującą się naukową refleksją nad filmem. Obejmuje trzy zasadnicze dziedziny: teorię filmu (z historią myśli filmowej), historię filmu oraz krytykę filmową. W kręgu zainteresowań filmoznawców znajduje się także wiele innych przenikających się dyscyplin, np. antropologia filmu, teoria nowych mediów i audiowizualności.

Kamera filmowa – urządzenie o działaniu zbliżonym do aparatu fotograficznego. Ciężka, kosztowna, profesjonalna odmiana kamery. Kamera filmowa wykonuje sekwencję wysokiej jakości zdjęć w bardzo krótkich odstępach czasu i rejestruje je na taśmie filmowej. Obecnie, w profesjonalnych produkcjach stosuje się zazwyczaj kamery filmowe wykorzystujące taśmy filmowe 35 mm. Kamer filmowych nie należy mylić z mniej skomplikowanymi kamerami telewizyjnymi, używanymi między innymi do nagrywania materiałów dla wiadomości telewizyjnych. Cechą charakterystyczną profesjonalnych kamer jest, czasem dość dużych rozmiarów, zasobnik na taśmę filmową.

Desensybilizatory optyczne – związki chemiczne (barwniki), które obniżają światłoczułość materiału fotograficznego części sensybilizowanej nie niszcząc obrazu.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja