Terencjusz

Publius Terentius Afer (ur. ok. 195 p.n.e., zm. nie wcześniej niż w 159 p.n.e.) – komediopisarz rzymski, jeden z dwóch (obok Plauta), których komedie zachowały się do naszych czasów.

Titus Maccius Plautus (ok.) - komediopisarz rzymski, jeden z najstarszych (obok Katona Starszego) pisarzy rzymskich, których utwory zachowały się w czymś więcej niż fragmentach, a przy tym jeden z dwóch (obok Terencjusza) komediopisarzy rzymskich, których komedie znamy z autopsji.

Lucius Afranius - komediopisarz rzymski żyjący w drugiej połowie II wieku p.n.e.. Z jego twórczości do naszych czasów zachowało się 40 tytułów dzieł i około 200 ich fragmentów. Był twórcą i jednym z największych przedstawicieli fabula togata, czyli rzymskiej komedii narodowej, a także bardzo popularnym komediografem w Rzymie. W swoich dziełach poruszał najczęściej tematy z codziennego życia klasy średniej. Sporo zapożyczył z twórczości Menandra.

Titus Lucretius Carus (ur. ok. 99 p.n.e., zm. ok. 55 p.n.e.) – rzymski poeta i filozof. Jeden z wąskiej grupy – obok Katullusa oraz komediopisarzy Plauta i Terencjusza – poetów republikańskiego Rzymu, których utwory zachowały się do naszych czasów.

Pacatianus - cesarz rzymski (uzurpator) znany z wybitych przez siebie monet, które zachowały się do naszych czasów. Zachowane monety pochodzą prawdopodobnie z czasów Decjusza lub Filipa Araba (połowa III wieku). Na podstawie ilości monet wybitych przez Pacatianusa odnalezionych na terenie Austrii, można przypuszczać, ze panował w Panonii lub Mezji. Na monetach zachował się tylko skrót imienia cezara - "Ti. Cl. Mar. Pacatianus". "Ti." to skrót od "Tiberius", "Cl." - prawdopodobnie "Claudius", "Mar." może być interpretowane jako "Marius", "Marcius" lub najprawdopodobniej "Marinus".

Gnejusz Newiusz (łac. Gnaeus Naevius) - poeta rzymski, który najprawdopodobniej urodził się w Kapui w Kampanii, a zmarł około 201 p.n.e.. Brał udział w I wojnie punickiej (264-241 p.n.e.). Od 235 p.n.e. pisał sztuki teatralne, komedie i tragedie. Pierwszą wystawił w 235 p.n.e. w Rzymie. Były to zazwyczaj przeróbki dramatu greckiego, ale także własne komedie o tematyce rzymskiej (comedia togata). Do naszych czasów dotarło 35 tytułów tych sztuk i około 140 fragmentów. Wprowadził do literatury rzymskiej fabula praetexta, tragedię o tematyce narodowej.

Filemon z Syrakuz (ur. 362 p.n.e. w Syrakuzach, zm. 262 p.n.e. w Atenach), komediopisarz grecki. Jeden z trzech najwybitniejszych przedstawicieli greckiej nowej komedii, obok Diphilosa i Menandra.

Na jasnym brzegu – polski film niemy z 1921 roku, będący adaptacją noweli Henryka Sienkiewicza o tym samym tytule. Film nie zachował się do naszych czasów.

Stary cmentarz żydowski w Krasnobrodzie - został założony w XVI wieku w Krasnobrodzie na obrzeżach miasta. Wskutek dewastacji z okresu II wojny światowej do naszych czasów zachował się jedynie jeden nagrobek. Powierzchnia cmentarza wynosi 0,8 ha.

Cmentarz żydowski w Brańsku - został założony w 1820 roku. Do naszych czasów zachowało się kilkadziesiąt macew, z których tylko część stoi na swoim pierwotnym miejscu. Najstarsza zachowana macewa pochodzi z 1839. Z nagrobków znajdujących się na cmentarzu 76 zachowało się tu po wojnie, zaś 110 zostało w 1988 odzyskanych na terenie miasta, gdzie służyły za chodniki. Oprócz nich na cmentarzu znajduje się zbiorowa mogiła ofiar Holokaustu oznaczona stosownym pomnikiem. Poza tym na cmentarzu znajdują się resztki dwóch oheli i wiele przyziemnych części nagrobków. Cmentarz dzieli się na cześć starszą używaną w latach 1820-1870 i nowszą używaną w latach 1870-1942.

Cmentarz żydowski w Parysowie - został założony przed 1862 rokiem. Do naszych czasów zachował się tylko jeden nagrobek. Obecnie teren cmentarza stanowi nieużytek, używany niekiedy jako nielegalne wysypisko śmieci.

Publiusz Sulpicjusz Kwiryniusz (łac. Publius Sulpicius Quirinius, grec. Κυρήνιος – Kyrenios; ur. ok. 51 p.n.e., zm. 21 n.e.) - rzymski dowódca wojskowy i senator z czasów początku pryncypatu. Jest wzmiankowany w Ewangelii wg św. Łukasza w związku z narodzeniem Jezusa Chrystusa.

Cmentarz żydowski w Brańsku - został założony w 1820 roku. Do naszych czasów zachowało się kilkadziesiąt macew, z których tylko część stoi na swoim pierwotnym miejscu. Najstarsza zachowana macewa pochodzi z 1839. Z nagrobków znajdujących się na cmentarzu 76 zachowało się tu po wojnie, zaś 110 zostało w 1988 odzyskanych na terenie miasta, gdzie służyły za chodniki. Oprócz nich na cmentarzu znajduje się zbiorowa mogiła ofiar Holokaustu oznaczona stosownym pomnikiem. Poza tym na cmentarzu znajdują się resztki dwóch oheli i wiele przyziemnych części nagrobków. Cmentarz dzieli się na cześć starszą używaną w latach 1820-1870 i nowszą używaną w latach 1870-1942.

Publiusz Sulpicjusz Kwiryniusz (łac. Publius Sulpicius Quirinius, grec. Κυρήνιος – Kyrenios; ur. ok. 51 p.n.e., zm. 21 n.e.) - rzymski dowódca wojskowy i senator z czasów początku pryncypatu. Jest wzmiankowany w Ewangelii wg św. Łukasza w związku z narodzeniem Jezusa Chrystusa.

Kościół klepkowy w Torpo (Torpo stavkirke) - kościół klepkowy (słupowy), znajdujący się w norweskiej miejscowości Torpo, w gminie Ål, w regionie Buskerud. Kościół został wzniesiony w 1192 roku. Jest najstarszym spośród siedmiu kościołów klepkowych w dolinie Hallingdal, które zachowały sie do naszych czasów. Na stropie świątyni zachowały się XIII-wieczne zdobienia. Jest jednym z dwóch zachowanych "podpisanych" kościołów klepkowych. Runiczny inskrypcja brzmi: Thorolf zbudował ten kościół.

Codex Zacynthius (łac.) Kodeks Zakynthios (Gregory-Aland no. Ξ albo 040), A (von Soden) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu, z VI wieku. Kodeks zawiera tekst Ewangelii według Łukasza oraz komentarz do niej. Do naszych czasów zachowała się 1/3 rękopisu.

Nowy cmentarz żydowski w Krasnobrodzie - został założony na początku XIX wieku w Krasnobrodzie na niewielkim wzgórzu przy ulicy Kościuszki (dawnej św. Rocha), na drodze prowadzącej do Józefowa. Wskutek dewastacji z okresu II wojny światowej do naszych czasów zachowały się jedynie fragmenty dwóch nagrobków. Teren kirkutu porośnięty jest obecnie lasem. Powierzchnia cmentarza wynosi 2,92 ha.

Publius Juventius Celsus - rzymski prawnik za panowania Hadriana, syn Publiusa Juventiusa Celsusa. Był konsulem w roku 106 lub 107 i ponownie w roku 129 n.e. Autor szeregu dzieł prawniczych (m.in. Digesta, Commentarii, Epistulae, Quaestiones), z których zachowały się jedynie fragmenty. Celsus pozostawił jedyną definicję prawa, którą znała rzymska nauka prawa: Ius est ars boni et aequi.

Publius Iuventius Celsus - rzymski prawnik za panowania Hadriana, syn Publiusa Iuventiusa Celsusa. Był konsulem w roku 106 lub 107 i ponownie w roku 129 n.e. Autor szeregu dzieł prawniczych (m.in. Digesta, Commentarii, Epistulae, Quaestiones), z których zachowały się jedynie fragmenty. Celsus pozostawił jedyną definicję prawa, którą znała rzymska nauka prawa: Ius est ars boni et aequi.

Kadaszman-Enlil I (kas. Kadašman-Ellil, tłum. "On ufa bogu Enlilowi") - władca Babilonii z dynastii kasyckiej panujący w latach 1374-1360 p.n.e. Pośród listów z Amarna zachowała się korespondencja pomiędzy Kadaszman-Enlilem I a faraonem egipskim Amenhotepem III dotycząca małżeństw dynastycznych pomiędzy domami rządzącymi w Babilonie i Egipcie. Do naszych czasów zachowały się również inskrypcje budowlane Kadaszman-Enlila I, z których wynika, iż zlecił on odnowienie wielu świątyń, m.in. w miastach Nippur i Larsa.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja