Tertulian

Quintus Septimus Florens Tertullianus (ur. pomiędzy 150 a 160, zm. 240), łaciński teolog z Afryki Północnej, nawrócony na chrześcijaństwo w 190 roku, stał się jego najgorliwszym w owym czasie apologetą. Nauczanie Tertuliana jest do dziś cennym źródłem dla teologii, szczególnie dla teologii dogmatycznej.

Quintus Septimus Florens Tertullianus (ok. 155-220), łaciński teolog z Afryki Północnej, nawrócony na chrześcijaństwo w 197 roku, stał się jego najgorliwszym w owym czasie apologetą. Nauczanie Tertuliana jest do dziś cennym źródłem dla teologii, szczególnie dla teologii dogmatycznej.

Borys Przedpelski – polski teolog starokatolicki, autor pionierskiej pracy Dialog starokatolicko-prawosławny w latach 1871-1987 (ChAT, Warszawa 2000, ss. 327), wykładowca w Katedrze Starokatolickiej Teologii Dogmatycznej i Moralnej oraz Katedrze Starokatolickiej Teologii Praktycznej Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie.

Wiara - w chrześcijańskiej refleksji jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy (Hbr 11, 1). Większość definicji wiary formułowanych w ciągu historii chrześcijańskiej teologii była pochodną tego sformułowania biblijnego. Jest cnotą teologalną nadprzyrodzonego pochodzenia - razem z nadzieją i miłością.

William Lane Craig (ur. 23 sierpnia 1949) – amerykański filozof, teolog, historyk Nowego Testamentu i apologeta chrześcijański. Zajmuje się m.in. kwestiami związanymi z filozofią religii, teologią naturalną i problematyką spójności chrześcijańskiego światopoglądu.

Chrześcijaństwo w Iranie obecne jest od bardzo dawna, praktycznie od samych początków istnienia tej religii. Chrześcijaństwo, które dziś nie jest już tak popularną religią w Iranie jak niegdyś, zawsze poddane było tu dominacji innej wiary, kiedyś zoroastryzmu, teraz islamu szyickiego. Mimo to odegrało ważną rolę zarówno w historii tej części świata jak i całego chrześcijaństwa.

Ignace de La Potterie SJ, (ur. 24 czerwca 1914 r. w Waregem w Belgii, zm. 11 września 2003 r. w Heverlee) – belgijski teolog, biblista, wieloletni profesor rzymskiego instytutu Biblicum, kapłan rzymskokatolicki, jezuita, autor wielu publikacji z zakresu: egzegezy i teologii Ewangelii, szczególnie pism i teologii Jana Ewangelisty; historii egzegezy chrześcijańskiej i zagadnień hermeneutycznych.

Teologia polityczna – jedna z teologii społecznych, rozpatruje rolę Kościoła katolickiego i chrześcijaństwa w strukturach i sytuacjach społeczno-politycznych.

Reinhold Niebuhr (ur. 1892, zm. 1971) – teolog amerykański, duchowny ewangelicki. W latach 1915-28 sprawował funkcję pastora w Detroit, a od 1928 roku przez trzydzieści dwa lata był profesorem etyki chrześcijańskiej Union Theological Seminary w Nowym Jorku. Propagował wizję chrześcijaństwa zaangażowanego społecznie, o orientacji antropologicznej, był jednak przeciwnikiem teologii liberalnej. Odrzucał też tradycyjną metafizykę. Zajmował się m.in. związkami między Bogiem a światem, chrześcijańską wizją historii, zjawiskiem zła i tragizmu, problematyką moralności. Głosił tezę, że biblijny pogląd na życie ma charakter dialektyczny, gdyż z jednej strony afirmuje naturalny sens dziejów i ludzkiej egzystencji, z drugiej zaś wskazuje, że centrum, źródło i spełnienie historii znajduje się poza nią.

Feminizm chrześcijański, to prąd teologiczny występujący w części kościołów chrześcijańskich, głównie o charakterze liberalnym, podkreślająca konieczność równouprawnienia płci w życiu Kościołów (np. kapłaństwo kobiet) a także w życiu społecznym i politycznym. Często głosi również pacyfizm chrześcijański oraz równouprawnienie np. mniejszości seksualnych i etnicznych. Chrześcijaństwo feministyczne nie jest tożsame z feminizmem chrześcijańskim, który nie jest teologią, często jest odrzucany przez chrześcijan feministycznych oraz określany jako "współczesna ideologia".

Sergiusz Paweł – namiestnik Cypru w czasie pierwszej podróży misyjnej św. Pawła Apostoła. Został mianowany przez Senat Rzymski, ponieważ Cypr od 22 roku p.n.e. był prowincją senacką. Według Nowego Testamentu (Dz 13,12) został nawrócony przez św. Pawła na chrześcijaństwo i wraz z całym swoim dworem przyjął chrzest.

Caritas – w chrześcijańskiej teologii miłość do bliźniego a także do samego Boga, określony rodzaj miłości. Przykładem caritas jest miłość bratnia, podnosząca, wspierająca, akceptująca i udzielająca pomocy (patrz agape). Miłość ta nie wymaga od obdarowywanego poświęceń, ani tego aby obdarowany nią człowiek musiał się odwdzięczać.

José Morales – teolog, profesor teologii dogmatycznej na Uniwersytecie Nawarry, autor licznych publikacji, także z historii i literatury. W Polsce ukazał się podręcznik pt. Wprowadzenie do teologii (wyd. M, Kraków 2006, ISBN 83-7221-713-0)

Kościół (gr. ekklesia - "społeczność/zgromadzenie wywołanych" lub dosł. staropol. "zwołanie") - w teologii chrześcijańskiej - wspólnota wiernych założona przez Jezusa Chrystusa. Potocznie w tym znaczeniu jest to ogół wierzących w Chrystusa, określający się jako lud Boży, połączony wspólnotą wiary i sakramentów (głównie chrztu) (tudzież określone wyznanie chrześcijańskie lub chrześcijanie zamieszkujący określony teren). Zajmuje się nią gałąź teologii - eklezjologia.

Ks. Krzysztof Guzowski (ur. 13 stycznia 1962 w Zamościu) – teolog, prof. dr hab. Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, kapłan diecezji zamojsko-lubaczowskiej. Święcenia kapłańskie otrzymał 9 czerwca 1987 w Lublinie z rąk Jana Pawła II. Od roku akademickiego 2008/2009 jest dyrektorem Instytutu Teologii Dogmatycznej na Wydziale Teologii KUL. Jest również wiceprezesem Towarzystwa Teologów Dogmatyków.

Wyrażenia "chrześcijańska demokracja", "chrześcijańscy demokraci" lub "chrześcijańsko-demokratyczny" stanowią element licznych nazw partii i ugrupowań politycznych odwołujących się do chrześcijańskiej demokracji jako nurtu politycznego.

Wizja uszcześliwiająca /(łac.) visio beatifica/ - w teologii chrześcijańskiej ostateczne bezpośrednie samoudzielanie się Boga poszczególnym osobom. Wizja ta ma miejsce wtedy, gdy dana osoba osiąga - jako członek odkupionej ludzkości w obcowaniu świętych - doskonałe zbawienie w jego całej pełni, czyli niebo. Określenie wizja podkreśla intelektualny wymiar tego zbawczego doświadczenia, choć obejmuje ono całościowe ludzkie przeżycie rozkoszy, szczęścia płynącego z widzenia Boga ostatecznie twarzą w twarz, a nie niedoskonale przez wiarę (1 Kor 13,11-12).

Neochrześcijaństwo, Neochrześcijanie, Neochrześcijanizm - współczesne określenie, używane odnośnie części rodzin chrześcijańskich związków wyznaniowych, które poza stosowaniem się do nauk Jezusa Chrystusa, swe założenia wyznaniowe poszerzyły (lub dokonały ich ponownej interpretacji) o dodatkową ideologię (przy założeniu, że najbardziej rdzenny charakter chrześcijaństwa przypadał w I - IV w. n.e.) lub rozbudowały o elementy innych wierzeń (zazwyczaj etnicznych, napotykanych w trakcie dokonywanej przez chrześcijaństwo ekspansji). Neochrześcijanizm, w przeciwieństwie do analogicznego terminu neopoganizm, nie jest zjawiskiem społecznym będącym powrotem do pierwotnych idei danego systemu wierzeń.

Silver Ring Thing to powstały w Stanach Zjednoczonych program wstrzemięźliwości seksualnej zachęcający nastolatków i młodzież do zachowywania czystości przedmałżeńskiej. Opiera się on na teologii chrześcijańskiej i, jak dotąd, finansowany jest ze środków federalnych USA (federal government).

Don Cupitt (ur. 24 maja 1934 w Oldham) – radykalny teolog anglikański, autor chrześcijańskiego nurtu określanego jako christian non-realizm. W swoich dziełach proponuje kontynuacje zasad etycznych tradycyjnie utożsamianych z chrześcijaństwem, jednak z odrzuceniem wiary w istnienie Jezusa czy Boga.

Aksum (Axum) – starożytne państwo założone w I wieku p.n.e. w północnej części dzisiejszej Etiopii i Erytrei, będące jej historyczną kolebką. Rozwijało się dzięki kontaktom handlowym między Półwyspem Arabskim i Afryką, np. z królestwem Meroe, z którego sprowadzało m.in. kość słoniową, kauczuk, przyprawy korzenne i dostarczało je na szlaki handlowe. Jego stolicą było Aksum. Z portu w Adulis przewożono towary do basenu Morza Śródziemnego, a także do Indii i na Cejlon. Okres świetności przeżywało w III-VI wieku - rozszerzyło swe granice w kierunku południowym i zachodnim i stało się jedną z potęg ówczesnego świata bliskowschodniego. W połowie IV wieku, w czasach panowania Ezany, Aksum przyjęło chrześcijaństwo za pośrednictwem kupców syryjskich. W tymże wieku podporządkowało sobie Kusz. O znaczeniu i bogactwie państwa świadczyła złota moneta bita przez Ezanę, początkowo ozdobiona nowiem i dwiema gwiazdami, następnie, po przyjęciu chrześcijaństwa, wyobrażeniem krzyża.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja