Tienszan

Tienszan, Tien-szan (chin. 天山 - Tiān Shān: "niebiańskie góry") – wielkie pasmo górskie w Azji Środkowej, na pograniczu Kazachstanu, Kirgistanu i Chin.

Tienszan, Tien-szan (chin. 天山 - tiān shān: "niebiańskie góry") – wielkie pasmo górskie w Azji Środkowej, na pograniczu Kazachstanu, Kirgistanu i Chin.

Ałatau Dżungarski – pasmo górskie w Azji Środkowej, na pograniczu Kazachstanu i Chin, na zachód od Bramy Dżungarskiej. Góry rozciągają się na długości ok. 450 m, najwyższy szczyt ma wysokość 4464 m n.p.m. Do wysokości ok. 2600 m n.p.m. prośnięte roślinnością półpustynną i stepową, powyżej tej wysokości występują łąki górskie.

Ketpen (kaz.: Кетпен жотасы, Ketpen żotasy; także: Ұзынқара, Uzynkara; chin. upr.: 乌孙山; chin. trad.: 烏孫山; pinyin: Wūsūn Shān; ros.: Кетмень, Kietmien′) – pasmo górskie w Tienszanie, na granicy Kazachstanu i Chin. Rozciąga się na długości ok. 300 km, najwyższy szczyt osiąga wysokość 3652 m n.p.m. Zbudowane ze skał efuzywnych i wapieni, miejscami z granitów. Szczyty są płaskie, zbocza strome, porozcinane głębokimi wąwozami. W dolnych partiach przeważa roślinność stepowa. W górnych partiach, przede wszystkim na północnych stokach, występują lasy świerkowe i łąki.

Kakszaał too (Kokszaał-tau) – pasmo górskie w Tienszanie, na granicy Kirgistanu i Chin, rozciągające się na długości ok. 400 km, od Gór Fergańskich na zachodzie do gór Halik Shan na wschodzie. Najwyższym szczytem gór jest Szczyt Zwycięstwa, który wznosi się na wysokość 7439 m n.p.m..

Bogda Shan (chin. upr.: 博格达山; chin. trad.: 博格達山; pinyin: Bógédá shãn; mong. Bogd Uul) – pasmo górskie, leżące we wschodniej częśći gór Tienszan, niedaleko miasta Urumczi, w regionie autonomicznym Sinciang, w zachodnich Chinach. Najwyższym szczytem jest Bogda Feng, mający wysokość 5445 m n.p.m.

Kuruktag (chin. upr.: 库鲁克塔格山; chin. trad.: 庫魯克塔格山; pinyin: Kùlǔkètǎgé Shān) – pasmo górskie we wschodnim Tienszanie, w zachodnich Chinach. Rozciąga się pomiędzy jeziorami Bosten Hu i Lob-nor na długości ok. 350 km. Najwyższy szczyt osiąga wysokość 2809 m n.p.m. Zbudowane ze starych skał krystalicznych i metamorficznych. Zbocza są strome i skaliste. Przeważa krajobraz pustynny. Miejscami występuje roślinność krzewiasto-trawiasta.

Piskom (Góry Pskemskie; uzb.: Piskom tizmasi; ros.: Пскемский хребет, Pskiemskij chriebiet) – pasmo górskie w Tienszanie Zachodnim, na granicy Uzbekistanu i Kirgistanu. Rozciąga się na długości ok. 160 km. Najwyższy szczyt osiąga 4299 m n.p.m. Pasmo zbudowane z wapieni, łupków i granitów. Na zboczach występują łąki alpejskie i subalpejskie. Niższe partie i doliny rzeczne porośnięte są rzadko rosnącymi, niskimi drzewami i krzewami.

Góry Sarykolskie (chin. upr.: 萨雷阔勒岭; chin. trad.: 薩雷闊勒嶺; pinyin: Sàléikuòlēi Lǐng) – pasmo górskie na granicy Tadżykistanu i Chin, we wschodniej część Pamiru. Rozciąga się na długości ok. 350 km, średnia wysokość wynosi ok. 5000 m n.p.m. Najwyższy szczyt ma wysokość 6351 m n.p.m. Stanowią główny dział wodny pomiędzy dorzeczami Amu-darii Tarymu. Góry Sarykolskie zbudowane są z łupków, granitów (część północna) i gnejsów (część południowa). Występują lodowce górskie.

Ałatau Zailijski – pasmo górskie w Tienszanie, na granicy Kirgistanu i Kazachstanu, rozciągające się na długości ok. 400 km. Najwyższym szczytem jest położony w Kazachstanie Tałgar, wznoszący się na wysokość 4973 m n.p.m.. U podnóża gór znajduje się miasto Ałma-Ata.

Mufu Shan (chin.: 幕阜山; pinyin: Mùfù Shān) - pasmo górskie w środkowej części Chin, na granicy prowincji Hunan, Hubei i Jiangxi, na południe od miasta Wuhan. Rozciągają się na długości ok. 200 km. Średnia wysokość wynosi ponad 1000 m n.p.m., najwyższym szczytem jest góra Mufu Shan (1595 m n.p.m.). Góry są w większości zalesione, gdzieniegdzie na zboczach występują uprawy herbaty.

Atbaszy – pasmo górskie w Tienszanie, w południowym Kirgistanie, pomiędzy rzekami Atbaszy i Aksaj, rozciągające się na długości ok. 135 km. Najwyższy szczyt osiąga 4786 m n.p.m. Pasmo zbudowane z paleozoicznych łupków metamorficznych, wapieni i piaskowców, w niektórych miejscach ze skał magmowych (granit, sjenit). Występują lodowce górskie. Dominuje krajobraz wysokogórski.

Góry Kuramińskie – pasmo górskie w zachodnim Tienszanie, na granicy Tadżykistanu i Uzbekistanu, stanowiące zachodnie przedłużenie Gór Czatkalskich. Pasmo ogranicza od północnego zachodu Kotlinę Fergańską. Najwyższy szczyt ma wysokość 3769 m n.p.m.

Borohoro Shan (dawn. Borochoro; chin. upr.: 婆罗科努山; chin. trad.: 婆羅科努山; pinyin: Póluókēnǔ Shān; ujg.: Borohoro taĝ) – góry w północno-zachodnich Chinach, w regionie autonomicznym Sinciang, przy granicy z Kazachstanem. Rozciągają się równoleżnikowo na długości ok. 450 km pomiędzy Ałatau Dżungarskim a miastem Urumczi, w okolicach którego łączą się z pasmem Tienszan. Oddzielają dolinę rzeki Ili (na południu) od Dżungarii (na północy). Wschodnia część gór jest wyższa (wysokość powyżej 5000 m n.p.m.) od części zachodniej (wysokość 3000-4000 m n.p.m.), na wschodzie występują lodowce górskie. Najwyższy szczyt ma wysokość 5500 m n.p.m.

Sarydżaz (kirg.: Сарыжаз кыркасу, Sarydżaz kyrkasy; ros.: хребет Сары-Джаз, chriebiet Sary-Dżaz) – pasmo górskie w Tienszanie, we wschodnim Kirgistanie, rozciągające się na długości ok. 110 km między rzeką Sarydżaz a jej lewym dopływem, rzeką Inylczek. Najwyższy szczyt osiąga wysokość 6261 m n.p.m. Pasmo zbudowane z łupków metamorficznych, wapieni i granitów. Występują lodowce górskie, m.in. Lodowiec Siemionowa, Lodowiec Muszkietowa i Inylczek Północny.

Góry Fergańskie – pasmo górskie w Tienszanie, w zachodnim Kirgistanie, rozciągające się na długości ok. 225 km, od Zbiornika Toktogulskiego do granicy z Chinami. Najwyższy szczyt ma wysokość 4940 m n.p.m. Występują lodowce górskie i złoża węgla kamiennego.

Góry Ugamskie – pasmo górskie w zachodniej części Tienszanu, na granicy Kazachstanu i Uzbekistanu, na południowy-zachód od Ałatau Tałaskiego. Rozciąga się na długości ok. 100 km. Najwyższy szczyt ma wysokość 4238 m n.p.m. Pasmo zbudowane głównie ze skał osadowych (w tym wapieni, w których zachodzą procesy krasowe) i granitoidów. Na stokach występuje stepowa i półpustynna roślinność efemeryczna, doliny są porośnięte lasami liściastymi, a w wyższych partiach dominują łąki.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja