Linki:
Alpy,
Arabowie,
Burgundia,
Cesarz,
Chlodwig I,
Europa,
Francja,
Italia,
Karol II Łysy,
Karol Otyły,
Karol Wielki,
Karolingowie,
Lotar I,
Ludwik II Niemiecki,
Ludwik I Pobożny,
Morze Północne,
Naród,
Niemcy,
Państwo środkowofrankijskie,
Państwo wschodniofrankijskie,
Państwo zachodniofrankijskie,
Ren,
Separatyzm,
Węgrzy,
Włochy,
Wikingowie,
Na mocy Traktatu w Verdun zawartego w
843 roku państwo
Karola Wielkiego podzielono między synów
Ludwika I Pobożnego:
Lotara,
Karola Łysego i
Ludwika Niemieckiego. Podział ten położył podwaliny pod powstanie w przyszłości
Francji,
Niemiec i
Włoch.
Na mocy Traktatu w Verdun
[1] zawartego w
843 roku państwo
Karola Wielkiego podzielono między synów
Ludwika I Pobożnego:
Lotara,
Karola Łysego i
Ludwika Niemieckiego. Podział ten położył podwaliny pod powstanie w przyszłości
Francji,
Niemiec i
Włoch.
Państwo środkowofrankijskie (nazwane również Królestwem Lotara, łac.: Lotharii Regnum) - jedno z trzech państw powstałych na mocy
traktatu z Verdun z
843 roku. Jego królem został najstarszy syn
Ludwika I Pobożnego,
Lotar I, który zatrzymał także godność cesarską.
Ludwik II Niemiecki (ur.
804 – zm.
28 sierpnia 876) był wnukiem
Karola Wielkiego i synem
Ludwika I Pobożnego. W wyniku
traktatu z Verdun (843 r.) otrzymał trzecią, wschodnią część posiadłości państwa karolińskiego, z którego w miarę czasu formowały się
Niemcy. Jego
królestwo wschodniofrankijskie uległo podziałowi między synów.
Wala z Corbie (ur. ok.
755 – zm.
31 sierpnia 836) − syn
Bernarda i wnuk
Karola Młota, jeden z głównych doradców
cesarzy Karola Wielkiego,
Ludwika I Pobożnego i
Lotara I, następca swojego brata,
Adalarda, na stanowisku
opata w
Corvey w
826 lub
827 roku.
Przysięga strasburska (fr. Serments de Strasbourg, łac. Sacramenta Argentariae)- złożona w
Strasburgu,
14 lutego 842 r. przez
Ludwika Niemieckiego i
Karola Łysego przeciw ich starszemu bratu, cesarzowi
Lotarowi. Tekst przysięgi strasburskiej jest najstarszym zachowanym świadectwem języków francuskiego i niemieckiego. Ostatecznie pokój z Lotarem zawarto w
Verdun w
843 roku, a dziedzictwo
Karola Wielkiego zostało podzielone na trzy części.
Lotar (Chlothar) II (ur.
825, zm.
8 sierpnia 869 w
Piacenzie) - drugi syn
Lotara I. Odziedziczył północną część państwa nazwaną od jego imienia
Lotaryngią. W
855 roku poślubił Teutbergę, córkę hrabiego Bozona. Po jego śmierci królestwo na mocy
porozumienia z Meerssen zostało podzielone pomiędzy jego stryjów, tj.:
Karola II Łysego i
Ludwika II Niemieckiego (
870).
Państwo wschodniofrankijskie - jedno z trzech państw powstałych na mocy
traktatu z Verdun z
843 r. Jego królem został
Ludwik II Niemiecki. Na terenie tego państwa wykształcało się przez wieki państwo
niemieckie. Państwo wschodniofrankijskie określane od XI wieku mianem regnum teutonicorum, było poprzednikiem
Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Do początku XII wieku nazywało się oficjalnie regnum francorum orientalium, czyli Królestwo Wschodnich Franków.
Linia kolejowa Munina - Hrebenne nr 101 jest - z niewielkimi zmianami - kontynuacją dawnej Kolei Jarosławsko–Sokalskiej. Stanowiła ona odgałęzienie na północ od zbudowanej w końcu lat 50. XIX w.
Cesarsko-Królewskiej Uprzywilejowanej Galicyjskiej Kolei Arcyksięcia Karola Ludwika z
Krakowa do
Lwowa. Ma długość 83 km, jest jednotorowa i niezelektrtyfikowna. Leży głównie w
woj. podkarpackim, z końcowym odcinkiem na obszarze
woj. lubelskiego.
Traktat w Meerssen - porozumienie
sukcesyjne zawarte
8 sierpnia 870 roku w
Meerssen pomiędzy żyjącymi synami
Ludwika I Pobożnego, tj.
Karolem II Łysym i
Ludwikiem Niemieckim, które miało zastąpić
Traktat w Verdun.
Linia kolejowa nr 101 -
linia kolejowa przebiegająca od stacji Munina do stacji Hrebenne. Z niewielkimi zmianami stanowi część dawnej Kolei Jarosławsko–Sokalskiej. Stanowiła ona odgałęzienie na północ od zbudowanej w końcu lat 50. XIX w.
Cesarsko-Królewskiej Uprzywilejowanej Galicyjskiej Kolei Arcyksięcia Karola Ludwika z
Krakowa do
Lwowa. Ma długość 83 km, jest jednotorowa i niezelektrtyfikowna. Leży głównie w
woj. podkarpackim, z końcowym odcinkiem na obszarze
woj. lubelskiego.
Ludwik (opat Saint-Denis) (zm. w 867) -
francuski duchowny, syn
Rorgona hrabiego Maine oraz
Rotrudy - córki
Karola Wielkiego; przyrodni brat
Gozlina - biskupa Paryża. Kanclerz
Karola II Łysego.
Szabla Karola Wielkiego —
szabla w typie wschodnim, będąca wyrobem węgierskim z IX-XII w., zwana również szablą (lub mieczem) Attyli (rzekomo zdobycz
Karola Wielkiego na
Awarach) lub według legendy dar
Haruna ar-Raszida, kalifa Bagdadu dla Karola Wielkiego.
Trzy Biskupstwa (fr. Trois-Évêchés) były terytoriami podległymi
biskupom Metz,
Toul i
Verdun. Przynależały do
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, następnie okupowane przez
Henryka II, króla
Francji w
1552 r. i pod zwierzchnictwem francuskim aż do ich ostatecznej aneksji do Francji w
1648 r. w wyniku
traktatu westfalskiego. Wraz z księstwem Bar i księstwem
Lotaryngii były częścią ciekawej mozaiki terytorialnej i trwałym źródłem konfliktu.
Karol de Valois (ur.
28 grudnia 1446 w
Tours, zm.
12 maja 1472 w
Bordeaux), książę de Berry, Normandii i Gujenny, młodszy syn
króla Francji Karola VII i
Marii, córki
Ludwika II,
księcia Andegawenii. Młodszy brat króla
Ludwika XI.
Imperium Karolińskie (także Imperium Frankijskie) - określenie nadane w
800 r. przez
papieża Leona III terytorium zajmowanym przez
Franków od
V wieku podczas koronacji
Karola I Wielkiego na
Świętego Cesarza Rzymskiego. Wśród historyków trwają spory, od kiedy można mówić o Imperium Karolińskim. Dynastia
Karolingów dominowała w Europie już od czasów
Karola Młota, a koronacja Karola Wielkiego w praktyce niewiele zmieniała.
Gozlin (zm. 16 kwietnia
886) - kanclerz
Karola Łysego,
biskup Paryża od ok.
884 do
886. Syn
Rorgona, przyrodni brat
Ludwika opata Saint Denis. Ok. 858 popadł w niewolę u
Wikingów. Zmarł podczas oblężenia przez nich Paryża w latach 885 - 886. Poprzednik
Anschérica na tronie biskupim.
Elekcja cesarska - proces wyboru
króla Niemiec i jednocześnie cesarza
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. We wczesnym średniowieczu był dokonywany przez wiec plemion niemieckich, które wybierały najlepszego kandydata spośród członków panującej dynastii (wówczas saskich Ludolfingów). W praktyce wiec zatwierdzał decyzję elitarnego grona książąt plemiennych i dostojników dworskich, co z czasem doprowadziło do zastrzeżenia prawa udziału w wyborach tylko dla owych możnych, najpierw drogą precedensu, potem przez pisaną normę prawną. Od
1356 roku na mocy
Złotej Bulli cesarza
Karola IV Luksemburskiego prawo wyboru cesarza przysługiwało jedynie siedmiu
elektorom, obdarzonym szczególnymi przywilejami, zrównującymi ich w godności z królami.
Walerian Dzieślewski herbu
Ogończyk (ur.
1850, zm.
11 stycznia 1935 we
Lwowie) – polski inżynier kolejowy i budownictwa, projektant kolei zębatej z Zakopanego na przełęcz Świnicką, heraldyk, członek Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie, wykładowca na
Politechnice Lwowskiej, członek Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie, brat prof.
Romana Dzieślewskiego rektora
Politechniki Lwowskiej. Inżynier-elew
Kolei galicyjskiej im. Karola Ludwika.