Tramwaj

Tramwaj (z ang. tram way - linia tramwajowa, tram - tramwaj) – pojazd szynowy służący do transportu miejskiego, poruszający się w ruchu mieszanym po jezdni lub na wydzielonym albo niezależnym torowisku. Istnieją sieci przebiegające częściowo w tunelach.

Tramwaj dwusystemowy - (niem. Zweisystem-Stadtbahn, fr. Tram-train), szynowy pojazd komunikacji lokalnej, łączący w sobie właściwości pojazdu kolejowego i tramwaju, mogący poruszać się zarówno po torowiskach kolejowych jak i tramwajowych (tzw. model Karlsruhe). Jako krótszą polską nazwę tramwaju dwusystemowego proponuje się neologizm koltram.

Warszawski Omnibus Konny - zabytkowy środek transportu przypominający tramwaj, ale nie poruszający się po torach, kursujący na terenie śródmieścia Warszawy. Omnibusy administrowane są przez Zarząd Transportu Miejskiego.

Tramwaje w Alicante (hiszp. TRAM Metropolitano de Alicante; wal. TRAM Metropolità d’Alacant) - tworzą system metropolitarnego środka transportu na obszarze Alicante i okolic, łączącego w sobie cechy metra i tramwaju. System tramwajowy w Alicante otwarty został 15 sierpnia 2003 roku, wprowadzony został na miejsce wcześniej tu istniejącej kolei wąskotorowej. W centrum miasta, gdzie zbiegają się wszystkie linie, tramwaje poruszają się pod ziemią a przystanki przypominają stacje metra. Sieć linii tramwajowych jest systematycznie rozbudowywana o nowe przystanki. Przewozy osób Tram Metropolitano de Alicante wzrosły w 2008 roku o 45% w stosunku do lat ubiegłych . Powodem tak znacznego wzrostu jest przedłużenie linii w centrum miasta oraz elektryfikacja odcinka torów do Benidorm, co wiązało się z zagęszczeniem taktu pociągów. Na odcinku Alicante - Benidorm pociągi kursują co 30 minut jako tramwaj dwusystemowy.

Gdański tramwaj wodny – tramwaj wodny Zarządu Transportu Miejskiego w Gdańsku pływający między Gdańskiem, Sopotem i Helem. Przedsięwzięcie finansowane jest przez samorządy Gdańska, Sopotu i Helu, a także Marszałka Województwa Pomorskiego. Tramwaj wodny dofinansowywany jest także z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Kursuje od początku maja w weekendy i długie weekendy (dotyczy tylko linii F1, F2), od 20 czerwca do 31 sierpnia 2009 r. codziennie. Tramwaj kursuje na trzech trasach:

Szybki tramwaj – rodzaj systemu transportu miejskiego łączącego w sobie cechy tramwaju i metra, a czasem określenie pojazdu szynowego kursującego w takim systemie. Linia szybkiego tramwaju jest w znacznym stopniu niezależna od pozostałej komunikacji (torowiska wydzielone, wiadukty, nasypy, podziemne i napowietrzne przejścia piesze), ewentualnie dopuszcza się skrzyżowania jednopoziomowe z układem sygnalizacji świetlnej dającej bezwzględne pierwszeństwo pojazdowi szynowemu. Szybki tramwaj z odcinkami tunelowymi zbudowanymi dla przyszłego włączenia w sieć metra określa się jako premetro. Średnia prędkość komunikacyjna szybkiego tramwaju wynosi około 27 km/h, a nie mniej niż 24 km/h. Przyjmuje się także większe odległości międzyprzystankowe niż dla klasycznego tramwaju, tj. średnio co ok. 600 (od 500 do 800) metrów (w porównaniu do tramwajowego standardu co 400 - 500 metrów).

KTM-30 (inne oznaczenie: 71-630) – trójczłonowy tramwaj produkcji zakładów UKWZ w Ust-Katawiu w roku 2006. Ten sześcioosiowy pojazd szynowy został zbudowany jako dwukierunkowy, z dwiema kabinami sterowniczymi i wyposażony w udogodnienia dla niepełnosprawnych. 70% wagonu ma niską podłogę, w wagonie przewidziano 58 miejsc siedzących. Jedyny prototyp KTM-30 użytkowany jest w Moskwie

Kusttram – linia tramwajowa w Belgii łącząca wszystkie miejscowości belgijskiego wybrzeża Morza Północnego, od miejscowości De Panne przy granicy francuskiej do Knokke w pobliżu Holandii. Jest to najdłuższa linia tramwajowa na świecie.


Tramwaje są podstawowym środkiem transportu miejskiego w Melbourne (Australia). Miasto posiada obecnie największą sieć tramwajową na świecie, wyprzedzając Sankt Petersburg, który zamknął wiele odcinków swojej sieci na początku XXI wieku. Sieć tramwajowa Melbourne liczy 249 km podwójnego toru (498 km toru pojedynczego), 500 pociągów, 28 linii oraz ponad 1770 przystanków.

Gdański tramwaj wodny – tramwaj wodny Zarządu Transportu Miejskiego w Gdańsku pływający między Gdańskiem, Sopotem i Helem. Przedsięwzięcie finansowane jest przez samorządy Gdańska, Sopotu i Helu, a także Marszałka Województwa Pomorskiego. Tramwaj wodny dofinansowywany jest także z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Kursuje od początku maja w weekendy i długie weekendy (dotyczy tylko linii F1, F2), od 20 czerwca do 31 sierpnia 2009 r. codziennie.

Tramwaj parowy – dawny pojazd szynowy służący do komunikacji miejskiej, napędzany maszyną parową. Istniały dwa podstawowe typy tego pojazdu: albo w silnik parowy wyposażony był bezpośrednio wagon, albo skład ciągnięty był przez stosunkowo niewielką lokomotywę parową.

Kirnitzschtalbahn – jedna z najmniejszych w Niemczech sieci tramwajowych (jedna linia), zlokalizowana nietypowo dla tego środka transportu – całkowicie poza dużym miastem.

Tor - dwie szyny podtrzymujące i prowadzące koła pojazdów szynowych, ułożone na podkładach lub wlane w specjalną płytę betonową służą jako droga kolejowa, tramwajowa lub metro, w określonej odległości od siebie. Ułożony jest na podtorzu.

Sieć tramwajowa w Aradzie – jeden z rumuńskich systemów komunikacji tramwajowej, znajdujący się w mieście Arad w zachodniej części kraju. Założona została w 1869 i jest najstarszą siecią tramwajową wśród rumuńskich miast oraz jedną z trzech sieci wąskotorowych w Rumunii.

Most Piaskowy we Wrocławiu, przerzucony nad południową odnogą Odry stanowi początkowy fragment trasy prowadzącej ze średniowiecznego miasta na północ. Jest to element najstarszej wrocławskiej przeprawy przez Odrę, której odcinek północny stanowią mosty Młyńskie. Most jest stosunkowo wąski, na niespełna sześcioipółmetrowej jezdni poprowadzone są dwa przeciwległe pasy ruch kołowego oraz dwukierunkowa linia tramwajowa. Chodniki umieszczone są po zewnętrznej stronie dźwigarów mostu.

Komunikacja miejska we Wrocławiu – system transportu miejskiego oparty współcześnie na komunikacji tramwajowej i autobusowej, stosowany we Wrocławiu. Na system ten składają się zarówno odpowiednie środki techniczne umożliwiające przewóz osób w obrębie miasta oraz w rejonach podmiejskich, a także odpowiednia organizacja i inżyniera ruchu. We Wrocławiu komunikacja miejska funkcjonuje od 1840 roku, kiedy to uruchomiono pierwsze połączenia omnibusowe z Rynku do ówcześnie podwrocławskich Popowic.

Tramwaje w Zgorzelcu – tramwaje elektryczne w Zgorzelcu kursowały w latach 1898-1945. Wcześniej począwszy od 1882 trasy obsługiwały tramwaje konne, zastępowane stopniowo elektrycznymi o rozstawie 1000 mm. Powstała spójna sieć tramwajowa o długości ok. 24 km, obsługiwana przez 3 linie. Dawna linia "3" kursowała do obecnego Zgorzelca, tory tramwajowe biegły wzdłuż dzisiejszej ulicy Daszyńskiego do Warszawskiej. W roku 1900 linia na ulicy Warszawskiej została wydłużona.

Tramwaj konny – dawny lekki pojazd szynowy służący do komunikacji miejskiej, zaprzęgany w jednego lub dwa konie, rozpowszechniony od połowy XIX wieku, dokładnie od roku 1852 w Nowym Jorku.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja