Treść - w refleksji
estetycznej pojęcie przeciwstawne do pojęcia
formy, rozumiane najczęściej jako ogólny
sens dzieła, jego wymowa
ideologiczna lub zespół procesów i zdarzeń przedstawionych w dziele. Pojęcie treści można rozumieć dwojako - jako czynnik pierwotny, uzyskujący w dziele ostateczny kształt poprzez nadanie mu formy - mówi się wtedy o idei jedności treści i formy, lub też rozumieć całość dzieła jako strukturę znaczącą. Często odróżnia się sztuki semantyczne w których dominuje treść (np.
literatura) i sztuki niesemantyczne w których dominuje forma (np.
muzyka,
taniec).
Chwyt – pojęcie z dziedziny literatury, łączy się z wypracowaną przez
formalistów rosyjskich teorią literatury. Można je zdefiniować jako ujęcie stylistyczne lub kompozycyjne transformujące i organizujące materiał językowy i tematyczny w dziele. Wedle poglądów
Wiktora Szkłowskiego chwyt to zabieg formalny, który polega na wydłużeniu i utrudnieniu czasu
percepcji. Chwyt zakłóca więc rutynowy proces lektury, zmusza do zastanowienia, motywuje odbiór. W miejsce tradycyjnego rozróżnienia na
treść i
formę szkoła formalna proponowała podział na materiał – fakty, idee, opowieści; oraz chwyty – zasady estetyczne organizujące materiał, przekształcające je w utwór literacki.
Obraz – najczęscięj kojarzony z malarstwem, przeważnie płaski utwór plastyczny, na którym za pomocą farb, przy zastosowaniu różnych technik malarskich i graficznych autor dokonał zapisu pewnych treści. Ewolucja podejścia do obrazu jako samodzielnego przedmiotu (
magii lub
sztuki) liczy ok. 30 000 lat. Obraz zazwyczaj wiąże się z pojęciem działalności artystycznej, choć bywa też wyrazem doraźnej potrzeby osobistej lub lokalnego obyczaju (np. malowanie pisanek). Drugie znaczenie obrazu to zdarzenie wizualne płaskie lub przestrzenne, najczęśćiej kojarzone z działaniem artystycznym.
Zasada przewagi treści nad formą - polega na prezentowaniu zgromadzonej w
rachunkowości informacji zgodnie z rzeczywistością (treścią ekonomiczną), nawet wtedy kiedy jest to sprzeczne z wymogami formalnymi. Mówi o tym art. 4 ust. 2
ustawy o rachunkowości. Zasada ta jest jednak kontrowersyjna i nie zawsze była akceptowana w przepisach prawa.
Świętość /(
hebr.) qodesz - od qadosz (święty), (
gr.) ἅγιος (hágios) / - stan konsekracji /(
ang.) sacred /, sacrum, w sensie oddzielenia od profanum, od powszedniego świata. Jest także rozumiana jako czystość - moralna bądź duchowa nieskazitelność. Świętość w sensie moralnym jest pochodną pierwotnego znaczenia
ontologicznego i kultycznego. Pojęcie świętości występuje w wielu religiach. W chrześcijaństwie ma silne powiązanie z doskonałą
miłością (por.
1 Kor 13).
Dzieło otwarte (wł. opera aperta) –
semiotyczna koncepcja analizy
dzieła sztuki opisana po raz pierwszy przez
Umberto Eco w 1962 roku w jego książce Dzieło otwarte: Forma i nieokreśloność w poetykach współczesnych, opisująca polisemiczność każdego dzieła sztuki i przenosząca akcent w analizie dzieła z relacji twórca – dzieło na dzieło – odbiorca.
Visikid - aplikacja do nadzoru rodzicielskiego, logująca i kategoryzująca przeglądane przez dziecko w Internecie treści. Charakteryzuje się brakiem możliwości blokowania szkodliwych treści.
Emotainment (
ang.) – neologizm w języku angielskim, powstały z połączenia słów „emotion” i „entertainment”. Oznacza on włączenie dużego ładunku emocjonalnego w różnego rodzaju treści przez
środki masowego przekazu. Najczęściej odnosi się do ubarwiania treści programów informacyjnych oraz do progamów telewizyjnych nadmiernie eksploatujących emocje uczestników.
Decentryzm – koncepcja artystyczna postulująca umieszczenie centralnej części obrazowanego w utworze przedmiotu (jego znaczeniowego środka) poza ramami tego utworu, skąd dominować ma nad pozostawionym w dziele otoczeniem. Elementem koncepcji decentryzmu jest pojęcie centryzmu, którym określane jest dzieło sztuki tworzone według tradycyjnych (niedecentrystycznych) reguł. Zdaniem teoretyków decentryzmu, nie jest on kolejnym kierunkiem w sztuce, lecz szerszą ideą, na gruncie której powstawać mogą różnorodne kierunki artystyczne.
SIGINT – w znaczeniu ogólnym należy rozumieć jako prowadzenie działalności rozpoznawczej w dziedzinie
widma elektromagnetycznego. W potocznym języku występuje także jako rozpoznanie radiowe, chociaż wyrażenie to nie w pełni oddaje sens SIGINT. Słowo SIGINT jest skrótem pojęcia używanego w
NATO – Signals Intelligence.
Rafinacja informacji sieciowej (rafinacja sieciowa) – narzędzia pozyskiwania
informacji z
Sieci, które są rezultatem analizy treści zamieszczanych w
Internecie. Istota rafinacji sieciowej tkwi w historycznie utrwalonym pojęciu
białego wywiadu – pozyskiwania informacji, które w sposób
zakamuflowany zawarte są w pozornie nieznaczącym przekazie. Rafinacja umożliwia prognozowanie zdarzeń, a nawet odczuć społecznych. Narzędzia te służą do oceny stanu i ciągłego monitorowania dynamiki zmian treści sieciowych zasobów informacyjnych, ich dogłębnej analizy w rezultacie dając kolejne instrumenty do bieżącej diagnozy obrazu badanego zjawiska społecznego.
Redukcja transcenentalna – w
fenomenologii modyfikacja świadomości polegająca na tym, że zawieszeniu ulegają treści odnoszące się do wszystkiego, co istnieje poza
świadomością. Redukcja taka polega na "wykluczeniu", "wzięciu w nawias" tzw. naturalnego nastawienia poznawczego, łącznie z przekonaniem o samym istnieniu zjawisk pozaświadomościowych - nawiązując do tradycji sceptycyzmu starożytnego Husserl określa takie zawieszenie sądów jako
epoché. Redukcja transcendentalna prowadzić ma do odsłonięcia czystej świadomości, na którą skłają się takie akty poznawcze, w których treść nie można wątpić.
Retronim – nowa nazwa dla obiektu lub pojęcia służąca odróżnieniu jej podstawowej formy od bardziej aktualnej. Oryginalna nazwa jest najczęściej wzbogacona o przymiotnik. Powstawanie retronimów jest w dużej mierze spowodowane postępem technologicznym.
Submodalności – w
programowaniu neurolingwistycznym cechy form lub struktur (bardziej niż treści) odebranych w przekazie komunikacyjnym za pomocą systemu reprezentacji (
zmysłu). Przykładowo niezależnie od treści, zarówno zewnętrzne jak i umysłowe obrazy (reprezentacje) jakiegokolwiek rodzaju mogą mieć dowolny rozmiar, kształt, kolor czy stan. Te właściwości nazywane są właśnie submodalnościami i regulują w
psychologii behawioralnej formy budowane w głowie pacjenta/klienta w celu odpowiedniego operowania
subiektywnym doświadczeniem (
asocjacji, dysocjacji itp.). Istnieją kategorie submodalności w zależności od użytego systemu reprezentacji:
Nauka
Mahometa pogłębiła istotę i treść związku małżeńskiego jako formy współżycia mężczyzny z kobietą, która przedtem oparta była tylko na
prokreacji jako jedynym celu. Przyczyniła się do ochrony kobiety bardziej niż miało to miejsce kiedykolwiek przedtem. Wymagał od męża respektu dla kobiety i utrudniał mu
rozwód.
Adolphe Appia (
1 września 1862 w
Genewie -
29 lutego 1928 w
Nyonie),
szwajcarski teoretyk
teatru i
scenograf. Appia zajmował się inscenizacjami oper Wagnera, usiłując przelać nastroje muzyczne i treściowe w obrazowość sceny. Tworzył realizacje sceniczne antymalarskie, których głównym walorem były zestawy brył geometrycznych, przydatne do wywoływania gry światła i cienia, związanej z poetyckością tekstu i muzycznością. Tak zrytmizowana przestrzeń sceniczna była w pojęciu Appii dziełem „sztuki żywej”.
Burleska –
forma muzyczna powstała w
XVIII wieku jako część formy teatralnej o tej samej nazwie (zobacz
burleska). Zwykle oparta na formie
pieśni. Krzykliwa i oparta na przesadzie. Do miana sztuki podniesiona w okresie
romantyzmu jako
forma wokalna lub instrumentalna. Zachowała swój ludyczny charakter.
Skrót,
symbol,
ideogram,
litera alfabetu stenograficznego, dowolny znak, któremu przypisano arbitralnie, lub w związku z jego kształtem, wyglądem lub brzmieniem, znaczenie w postaci całego pojęcia. W systemach
stenograficznych stosowany zwykle jako pełen zamiennik przypisanego znaczenia, łącznie z jego formami
gramatycznymi. Historycznie znacznik nazywano także syglem, sigilem (od (
łac.) sigillum).
Tajemnica telekomunikacyjna służy ochronie danych związanych ze świadczeniem
usług telekomunikacyjnych. Zgodnie z
prawem telekomunikacyjnym, chronione są informacje przesyłane w sieciach telekomunikacyjnych, które dotyczą użytkownika jak również treści komunikatów. Tajemnica telekomunikacyjna wykracza poza zakres ochrony danych osobowych, dotyczące praktycznie każdego zachowania użytkownika związanego z korzystaniem usług telekomunikacyjnych. Treścią tajemnicy jest zakaz zapoznawania się, utrwalania, przechowywania, przekazywania lub innego wykorzystywania treści lub danych objętych tajemnicą telekomunikacyjną przez osoby inne niż nadawca i odbiorca komunikatu, chyba że:
Dzień Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych –
święto obchodzone w Europie corocznie
5 maja, zapoczątkowane we Francji na początku
lat 90. XX wieku, jako dzień godności osób
niepełnosprawnych (
fr.) Randez-vous de la Dignite ("Spotkanie z godnością").
Serwis internetowy (witryna internetowa;
ang. website) – grupa związanych ze sobą
stron internetowych lub
plików internetowych, dla których nośnikiem jest
Internet. Serwisy poza treścią statyczną mają często sekcję wiadomości, oraz możliwość logowania się i zapamiętywania preferencji odbiorców w celu dostosowania treści do indywidualnych upodobań. W serwisie mogą występować obiekty interaktywne np. formularze, przyciski czy aplikacje.
Formy prawne przedsiębiorstw (również formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw) – formy, jakie przyjmują przedsiębiorstwa w momencie rejestracji. Można je podzielić na: