Tryb - językoznawstwo

Tryb łączący (łac. coniunctivus, subiunctivus) to tryb gramatyczny, występujący w wielu językach indoeuropejskich, służący do wyrażania życzeń, poleceń, emocji, możliwości, osądów, potrzeb oraz stwierdzeń przeciwnych aktualnym faktom. Użycie trybu jest zależne od zasad kierujących językiem. W języku polskim, funkcje trybu łączącego są podzielone między tryb przypuszczający oraz tryb rozkazujący.

Tryb orzekający (także: tryb oznajmujący, łac. indicativus) - podstawowy tryb w większości języków świata. Wyraża neutralny lub obiektywny stosunek mówiącego do podawanych faktów, również wskazuje, że użytkownik identyfikuje się z podawanymi przez niego faktami, lub uważa je za bardzo prawdopodobne. W trybie oznajmującym podawane są informacje w mediach, jest podstawowym trybem w narracji zarówno w języku mówionym, jak i pisanym. W mowie zależnej używa się go w celu obiektywnego przekazania czyjejś myśli. Przeciwieństwem trybu warunkowego jest (w języku polskim) tryb przypuszczający, w języku francuskim i niemieckim tryb łączący.

Tryb łączący (łac. coniunctivus, subiunctivus) – tryb gramatyczny, występujący w wielu językach indoeuropejskich, służący do wyrażania życzeń, poleceń, emocji, możliwości, osądów, potrzeb oraz stwierdzeń przeciwnych aktualnym faktom. Użycie trybu jest zależne od zasad kierujących językiem. W języku polskim, funkcje trybu łączącego są podzielone między tryb przypuszczający oraz tryb rozkazujący. Istnieje jednakże w języku polskim odpowiednik trybu łączącego. Tworzy się go poprzez dodanie za partykułą "oby", "żeby" formy dawnego imiesłowu przeszłego, np. Oby on to zrobił. Chciałbym, żeby już napisał list.

Tryb łączący (łac. coniunctivus, subiunctivus) to tryb gramatyczny, występujący w wielu językach indoeuropejskich, służący do wyrażania życzeń, poleceń, emocji, możliwości, osądów, potrzeb oraz stwierdzeń przeciwnych aktualnym faktom. Użycie trybu jest zależne od zasad kierujących językiem. W języku polskim, funkcje trybu łączącego są podzielone między tryb przypuszczający oraz tryb rozkazujący.

Czasownik ułomny - czasownik o niekompletnej koniugacji, nie posiadający niektórych form gramatycznych, tj. nie występujący w niektórych czasach, aspektach czy trybach. W języku polskim przykładami takich czasowników są widać i słychać, posiadające tylko formę bezokolicznika. W języku angielskim ułomne są m.in. czasowniki modalne.

Tryb orzekający (także: tryb oznajmujący, łac. indicativus) - podstawowy tryb w większości języków świata. Wyraża neutralny lub obiektywny stosunek mówiącego do podawanych faktów, również wskazuje, że użytkownik identyfikuje się z podawanymi przez niego faktami, lub uważa je za bardzo prawdopodobne. W trybie oznajmującym podawane są informacje w mediach, jest podstawowym trybem w narracji zarówno w języku mówionym, jak i pisanym. W mowie zależnej używa się go w celu obiektywnego przekazania czyjejś myśli. Przeciwieństwem trybu warunkowego jest (w języku polskim) tryb przypuszczający, w języku francuskim i niemieckim tryb łączący.

Tryb rozkazujący (łac. imperativus) – jeden z podstawowych trybów w mowie. Wyraża zazwyczaj rozkaz, życzenie lub prośbę. Stosowany jest do wszystkich osób, łącznie z pierwszą osobą liczby pojedynczej, choć w tym wypadku rozumiany jest jako figura retoryczna. W wielu językach występuje również w czasie przeszłym. Aby wzmocnić wymowę, często używa się wykrzyknika. Istnieje kilka form omownych, zastępujących tryb gramatyczny – najczęściej jest to konstrukcja z czasownikiem musieć.

Tryb graficzny – tryb pracy karty graficznej, w którym jest ona zdolna do zmiany własności każdego piksela, w przeciwieństwie do trybu tekstowego, gdzie modyfikowane mogą być sztywno określone pola pikseli.

Tryb nieświadka (łac. imperceptivus, auditivus) – tryb gramatyczny, charakterystyczny dla języka bułgarskiego, języka macedońskiego, języka tureckiego oraz (w pewnym stopniu) dla języka albańskiego. Tryb ten informuje o dystansie mówcy wobec wypowiadanej informacji. Najczęściej tryb ten bywa wykorzystywany do przekazywania informacji zaczerpniętej z "drugiej ręki", służy także do wyrażania wątpliwości wobec przytaczanej informacji.

Tryb promiscuous (ang. promiscuous mode – tryb nasłuchiwania, tryb mieszany, dosł. tryb promiskuitywny) – tryb pracy interfejsu sieciowego (np. ethernetowej karty sieciowej), polegający na odbieraniu całego ruchu docierającego do karty sieciowej, nie tylko skierowanego na adres MAC karty sieciowej. Aby przestawić kartę sieciową w tryb promiscuous w systemie Linux należy wydać w terminalu polecenie:

Tryb nadpisywania – tryb cyfrowej edycji tekstu, np. pliku komputerowego, linii poleceń, interfejsu znakowego itp., polegający na zastępowaniu znaku obecnego w miejscu kursora znakiem wpisywanym.

Tryb promiscuous (ang. promiscuous mode – tryb nasłuchiwania, tryb mieszany) – tryb pracy interfejsu sieciowego (np. ethernetowej karty sieciowej), polegający na odbieraniu całego ruchu docierającego do karty sieciowej, nie tylko skierowanego na adres MAC karty sieciowej. Aby przestawić kartę sieciową w tryb promiscuous w systemie Linux należy wydać w terminalu polecenie:

Tryb potencjalny (także łac. modus potentialis) – w językoznawstwie: tryb zbliżony to trybu życzeniowego, wyrażający możliwość zaistnienia jakiejś sytuacji (w sensie prawdopodobieństwa). Występuje w niewielu językach, m.in. w niektórych językach ugrofińskich. Przejawia tendencję do zanikania.

Tryb kooperacji – tryb dostępny w grach komputerowych. Umożliwia on współpracę dwóch lub więcej graczy i rozgrywkę przeciwko komputerowi. Wymaga połączenia internetowego lub sieci LAN. Przykładem gry posiadającej tryb kooperacji jest gra Half-Life: Decay.

Tryb chroniony (ang. protected mode) – to tryb pracy mikroprocesorów serii x86 wprowadzony w mikroprocesorze Intel 80286. Tryb chroniony umożliwia adresowanie pamięci w większym zakresie niż 1 MiB (tryb rzeczywisty), wprowadza wiele nowych udogodnień wspierających wielozadaniowość, takich jak: sprzętowa ochrona pamięci (układ MMU), wsparcie przełączania kontekstu procesora i wiele innych.

Tryb chroniony (ang. protected mode) – to tryb pracy mikroprocesorów serii x86 wprowadzony w mikroprocesorze Intel 80286. Tryb chroniony umożliwia adresowanie pamięci w większym zakresie niż 1 MiB (tryb rzeczywisty), wprowadza wiele nowych udogodnień wspierających wielozadaniowość, takich jak: sprzętowa ochrona pamięci (układ MMU), wsparcie w przełączaniu kontekstu procesora i wiele innych.

Tryb wirtualny (zwany także V86 lub Virtual 8086) — specjalny tryb pracy procesorów o architekturze IA-32, dostępny w trybie chronionym, który umożliwia uruchamianie programów przeznaczonych dla trybu rzeczywistego. W trybie wirtualnym symulowane jest działanie analogiczne dla procesora Intel 8086 (faktycznie można uruchamiać kod także dla 8088, 80186 i 80188), tzn. otrzymuje dostęp do 1 MB pamięci i rejestrów procesora i może wykonywać te rozkazy, które mają sens w takim otoczeniu.

Hercules Graphics Card (w skrócie HGC, potocznie zwana Hercules) - karta graficzna opracowana w 1982 roku przez firmę Hercules Computer Technology, Inc. Potrafiła ona wyświetlać tryb tekstowy zgodny z MDA i nowy tryb graficzny czarno-biały 720x348 pikseli. Hercules odniósł spory sukces z powodu swojej kompatybilności z MDA oraz wysokiej, jak na tamte czasy, rozdzielczości. Inną cechą którą pomogła HGC zdobyć popularność była obecność portu drukarki tak jak w kartach MDA.

Tryb wirtualny (zwany także V86 lub Virtual 8086) — specjalny tryb pracy procesorów o architekturze IA-32, dostępny w trybie chronionym, który umożliwia uruchamianie programów przeznaczonych dla trybu rzeczywistego. W trybie wirtualnym symulowane jest działanie analogiczne dla procesora Intel 8086 (faktycznie można uruchamiać kod także dla 8088, 80186 i 80188), tzn. otrzymuje dostęp do 1 MB pamięci i rejestrów procesora i może wykonywać te rozkazy, które mają sens w takim otoczeniu.

Hercules Graphics Card (w skrócie HGC, potocznie zwana Hercules) - karta graficzna opracowana w 1982 roku przez firmę Hercules Computer Technology, Inc. Potrafiła ona wyświetlać tryb tekstowy zgodny z MDA i nowy tryb graficzny czarno-biały 720x348 pikseli. Hercules odniósł spory sukces z powodu swojej kompatybilności z MDA oraz wysokiej, jak na tamte czasy, rozdzielczości. Inną cechą którą pomogła HGC zdobyć popularność była obecność portu drukarki tak jak w kartach MDA.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja