Tryb orzekający (także: tryb oznajmujący,
łac. indicativus) - podstawowy
tryb w większości języków świata. Wyraża neutralny lub obiektywny stosunek mówiącego do podawanych faktów, również wskazuje, że użytkownik identyfikuje się z podawanymi przez niego faktami, lub uważa je za bardzo prawdopodobne. W trybie oznajmującym podawane są informacje w
mediach, jest podstawowym trybem w
narracji zarówno w języku mówionym, jak i pisanym. W
mowie zależnej używa się go w celu obiektywnego przekazania czyjejś myśli. Przeciwieństwem trybu warunkowego jest (w języku polskim) tryb przypuszczający, w języku francuskim i niemieckim
tryb łączący.
Tryb orzekający (także: tryb oznajmujący,
łac. indicativus) - podstawowy
tryb w większości języków świata. Wyraża neutralny lub obiektywny stosunek mówiącego do podawanych faktów, również wskazuje, że użytkownik identyfikuje się z podawanymi przez niego faktami, lub uważa je za bardzo prawdopodobne. W trybie oznajmującym podawane są informacje w
mediach, jest podstawowym trybem w
narracji zarówno w języku mówionym, jak i pisanym. W
mowie zależnej używa się go w celu obiektywnego przekazania czyjejś myśli. Przeciwieństwem trybu warunkowego jest (w języku polskim) tryb przypuszczający, w języku francuskim i niemieckim
tryb łączący.
Tryb łączący (
łac. coniunctivus, subiunctivus) –
tryb gramatyczny, występujący w wielu
językach indoeuropejskich, służący do wyrażania życzeń, poleceń, emocji, możliwości, osądów, potrzeb oraz stwierdzeń przeciwnych aktualnym faktom. Użycie trybu jest zależne od zasad kierujących językiem. W
języku polskim, funkcje trybu łączącego są podzielone między
tryb przypuszczający oraz
tryb rozkazujący. Istnieje jednakże w języku polskim odpowiednik trybu łączącego. Tworzy się go poprzez dodanie za partykułą "oby", "żeby" formy dawnego imiesłowu przeszłego, np. Oby on to zrobił. Chciałbym, żeby już napisał list.
Tryb łączący (
łac. coniunctivus, subiunctivus) to
tryb gramatyczny, występujący w wielu
językach indoeuropejskich, służący do wyrażania życzeń, poleceń, emocji, możliwości, osądów, potrzeb oraz stwierdzeń przeciwnych aktualnym faktom. Użycie trybu jest zależne od zasad kierujących językiem. W
języku polskim, funkcje trybu łączącego są podzielone między
tryb przypuszczający oraz
tryb rozkazujący.
Tryb przypuszczający - (
łac. conditionalis) - jeden z podstawowych
trybów w mowie, występujący w większości
języków. Wyraża przypuszczenie, wątpliwość, niezdecydowanie, wskazuje na zdystansowanie się mówcy od opisywanych przez niego faktów, Fakty opisane trybem warunkowym mogą być nierzeczywiste, hipotetyczne lub co najmniej wątpliwe. W wielu językach (np. angielski, niemiecki, polski) tryb przypuszczający służy do wyrażania życzeń i rozkazów w sposób grzeczny, np. ang. Would you..., pol. zrobiłbyś to? itp. Występuje w czasie teraźniejszym i przeszłym. W wielu językach tryb przypuszczający nie ma morfologicznej formy, a jedynie jest konstrukcją modalną, np, w jęz, angielskim I would/should have done that. W innych językach tryb morfologiczny, mimo że istnieje, ustępuje konstrukcjom omownym i modalnym, np, w
języku niemieckim forma würde + bezokolicznik zastępuje coraz częściej formy I i II koniunktiwu.
Tryb łączący (
łac. coniunctivus, subiunctivus) to
tryb gramatyczny, występujący w wielu
językach indoeuropejskich, służący do wyrażania życzeń, poleceń, emocji, możliwości, osądów, potrzeb oraz stwierdzeń przeciwnych aktualnym faktom. Użycie trybu jest zależne od zasad kierujących językiem. W
języku polskim, funkcje trybu łączącego są podzielone między
tryb przypuszczający oraz
tryb rozkazujący.
Tryb wirtualny (zwany także V86 lub Virtual 8086) — specjalny tryb pracy
procesorów o
architekturze IA-32, dostępny w
trybie chronionym, który umożliwia uruchamianie programów przeznaczonych dla
trybu rzeczywistego. W trybie wirtualnym symulowane jest działanie analogiczne dla procesora
Intel 8086 (faktycznie można uruchamiać kod także dla 8088, 80186 i 80188), tzn. otrzymuje dostęp do 1 MB pamięci i rejestrów procesora i może wykonywać te rozkazy, które mają sens w takim otoczeniu.
Tryb graficzny – tryb pracy
karty graficznej, w którym jest ona zdolna do zmiany własności każdego
piksela, w przeciwieństwie do
trybu tekstowego, gdzie modyfikowane mogą być sztywno określone pola pikseli.
Tryb rozkazujący (
łac. imperativus) – jeden z podstawowych
trybów w mowie. Wyraża zazwyczaj
rozkaz, życzenie lub prośbę. Stosowany jest do wszystkich osób, łącznie z pierwszą osobą liczby pojedynczej, choć w tym wypadku rozumiany jest jako
figura retoryczna. W wielu językach występuje również w
czasie przeszłym. Aby wzmocnić wymowę, często używa się
wykrzyknika. Istnieje kilka form omownych, zastępujących tryb gramatyczny – najczęściej jest to konstrukcja z czasownikiem musieć.
Interfejs tekstowy to
interfejs użytkownika, w którym prezentowane informacje mają formę tekstu lub innych znaków wyświetlanych w
trybie tekstowym. Użytkownik
programu komputerowego z interfejsem tekstowym może wprowadzać polecenia z użyciem różnych
urządzeń wejściowych, nie tylko z klawiatury, linia po linii, jak to ma miejsce w przypadku
wiersza poleceń. Interfejs tekstowy mogą posiadać także aplikacje uruchamiane w
trybie graficznym, zwykle w oknie które
emuluje tryb tekstowy.
Tryb potencjalny (także łac. modus potentialis) – w językoznawstwie:
tryb zbliżony to
trybu życzeniowego, wyrażający możliwość zaistnienia jakiejś sytuacji (w sensie
prawdopodobieństwa). Występuje w niewielu językach, m.in. w niektórych
językach ugrofińskich. Przejawia tendencję do zanikania.
Tryb tekstowy – tryb pracy
karty graficznej, w którym wyświetla ona tylko znaki. Liczba kolumn i wierszy zależna jest od
platformy – w
komputerze osobistym IBM-PC standardowo jest to 25 wierszy i 80 kolumn. Obecnie większość komputerów po przeprowadzeniu testu
POST przełącza się w
tryb graficzny. Jeżeli
system operacyjny pracuje w trybie tekstowym (np.
DOS), to pozostaje w tym trybie.
Tryb nieświadka (
łac. imperceptivus, auditivus) –
tryb gramatyczny, charakterystyczny dla
języka bułgarskiego,
języka macedońskiego,
języka tureckiego oraz (w pewnym stopniu) dla
języka albańskiego. Tryb ten informuje o dystansie mówcy wobec wypowiadanej informacji. Najczęściej tryb ten bywa wykorzystywany do przekazywania informacji zaczerpniętej z "drugiej ręki", służy także do wyrażania wątpliwości wobec przytaczanej informacji.
Tryb doraźny - w
sądownictwie specjalny, zaostrzony tryb orzekania kary. Wyroki zapadające w trybie doraźnym nie mogą być niższe, niż trzy lata więzienia bez zawieszenia. Przewidziany zasadniczo do spraw związanych z naruszaniem bezpieczeństwa państwa.
Tryb promiscuous (
ang. promiscuous mode – tryb nasłuchiwania, tryb mieszany) – tryb pracy interfejsu
sieciowego (np.
ethernetowej karty sieciowej), polegający na odbieraniu całego ruchu docierającego do
karty sieciowej, nie tylko skierowanego na
adres MAC karty sieciowej. Aby przestawić
kartę sieciową w tryb promiscuous w systemie
Linux należy wydać w terminalu polecenie:
Tryb promiscuous (
ang. promiscuous mode – tryb nasłuchiwania, tryb mieszany, dosł. tryb
promiskuitywny) – tryb pracy interfejsu
sieciowego (np.
ethernetowej karty sieciowej), polegający na odbieraniu całego ruchu docierającego do
karty sieciowej, nie tylko skierowanego na
adres MAC karty sieciowej. Aby przestawić
kartę sieciową w tryb promiscuous w systemie
Linux należy wydać w terminalu polecenie:
Tryb monochromatyczny - Jest to forma prezentacji obrazu wytworzonego przez
komputer na ekranie
monitora komputerowego. W tym trybie istnieje jedynie informacja o braku lub istnieniu
piksela, więc jest to tryb jednokolorowy. Często uważa się, że jest to obraz czarno-biały, ale kolor piksela jaki jest wyświetlany zależy od używanego monitora. Bardzo często używało się monitorów rubinowych lub zielonych. Słowo pochodzi od mono, określającego pojedynczy, i chroma - kolor.