Linki:
Żydzi,
Aksum,
Amand,
Ameryka Północna,
Anglosasi,
Arabowie,
Bałkany,
Bajkał,
Bitwa pod Tertry,
Cahokia,
Celtowie,
Cesarstwo Bizantyńskie,
Chazarowie,
Chiny,
Chlotar II,
Chosroes II,
Chrześcijaństwo,
Copán,
Cywilizacja Majów,
Dagobert I,
Data narodzin Jezusa Chrystusa,
Don,
Dynastia,
Dynastia Sui,
Dynastia Tang,
Egipt,
Fokas,
Frankowie,
Fryzowie,
Gao,
Herakliusz (cesarz bizantyjski),
Hidżra,
Honduras,
III wiek,
III wiek p.n.e.,
II wiek,
II wiek p.n.e.,
IV tysiąclecie p.n.e.,
IV wiek,
IV wiek p.n.e.,
IX tysiąclecie p.n.e.,
IX wiek,
IX wiek p.n.e.,
I wiek,
I wiek p.n.e.,
Islam,
Islandia,
Japonia,
Jerozolima,
Kairuan,
Kalif,
Kalifat Islamski,
Kartagina,
Kogurjo,
Kopuła na Skale,
Korea,
Kultura Anasazi,
Longobardowie,
Maghreb,
Mahomet,
Majordom,
Mekka,
Narty,
Niderlandy Południowe,
Nubia,
Ogień grecki,
Omar I,
Palestyna,
Pekdze,
Pepin z Herstalu,
Piktowie,
Prorok,
Protobułgarzy,
Radbod (król Fryzów),
Słowianie,
Samon,
Starożytny Iran,
Sutton Hoo,
Taika,
Toledo (Hiszpania),
Tunezja,
Tybet (region),
Umajjadzi,
VIII tysiąclecie p.n.e.,
VIII wiek,
VIII wiek p.n.e.,
VII tysiąclecie p.n.e.,
VII wiek p.n.e.,
VI tysiąclecie p.n.e.,
VI wiek,
VI wiek p.n.e.,
V tysiąclecie p.n.e.,
V wiek,
V wiek p.n.e.,
Wizygoci,
Wołga,
Wynalazek,
XIII wiek,
XIII wiek p.n.e.,
XII wiek,
XII wiek p.n.e.,
XIV wiek,
XIV wiek p.n.e.,
XIX wiek,
XIX wiek p.n.e.,
XI wiek,
XI wiek p.n.e.,
XVIII wiek,
XVIII wiek p.n.e.,
XVII wiek,
XVII wiek p.n.e.,
XVI wiek,
XVI wiek p.n.e.,
XV wiek,
XV wiek p.n.e.,
XXIII wiek p.n.e.,
XXII wiek p.n.e.,
XXIV wiek p.n.e.,
XXIX wiek p.n.e.,
XXI wiek,
XXI wiek p.n.e.,
XXVIII wiek p.n.e.,
XXVII wiek p.n.e.,
XXVI wiek p.n.e.,
XXV wiek p.n.e.,
XXXII wiek p.n.e.,
XXXI wiek p.n.e.,
XXX wiek p.n.e.,
XX wiek,
XX wiek p.n.e.,
X tysiąclecie p.n.e.,
X wiek,
X wiek p.n.e.,
Xi'an,
Dynastia heraklijska - zwana też Afrykańską - dynastia władająca
Cesarstwem Bizantyjskim w latach 610-711. Wywodziła się od Herakliusza egzarchy afrykańskiego z Kartaginy, potomka rodziny arystokratycznej z Kapadocji. Jego syn - również Herakliusz został w 610 cesarzem bizantyńskim. Ich panowanie charakteryzuje się problemami religijnymi (monoletyzm) i ekspansją Arabów.
Dynastia teodozjańska –
dynastia panująca w
Cesarstwie Bizantyńskim w latach 379–457 i w zachodniej części cesarstwa rzymskiego do roku 455. Założycielem dynastii był Teodozjusz I Wielki. Był on synem wybitnego wodza z Hiszpanii straconego w niejasnych okolicznościach w 376 roku, został cesarzem w wyniku śmierci swego poprzednika,
Walensa, w
bitwie pod Adrianopolem w 378 roku podczas wojny ze zbuntowanymi
Gotami w
Tracji.
Gracjan, cesarz Zachodu, mianował w 379 roku Teodozjusza
augustem Wschodu. Z panowanie tej dynastii łączy się ostateczny podział cesarstwa rzymskiego na zachodnie i wschodnie (bizantyńskie) w roku 395.
Michał II Amoryjczyk (
770-
829, zwany także Psellos, tj. bełkoczący, mówiący niewyraźnie, ale także używający wulgarnego języka),
cesarz bizantyjski od
820 do śmierci, pierwszy cesarz
dynastii amoryjskiej.
XXX dynastia - dynastia władców
starożytnego Egiptu, rezydujących w Sebennytos. Dynastia panowała w latach 380-342 p.n.e. Była to ostatnia dynastia władców pochodzenia rdzennie egipskiego.
Dynastia justyniańska - dynastia władająca
Cesarstwem Bizantyjskim w latach 518-602. Wywodziła się ona od Justyna, wieśniaka
trackim pochodzącego z
Naissus (dzisiejszy
Nisz). Walczył on w
armii rzymskiej, potem był dowódcą straży pałacowej ekskubitorów, a następnie po śmierci
Anastazjusza został cesarzem
Bizancjum. Po nim rządził jego siostrzeniec
Justynian I Wielki. Jej panowanie było apogeum potęgi Bizancjum w średniowieczu.
Pięć Dynastii i Dziesięć Królestw (
907-
960) - burzliwy okres w historii
Chin, pomiędzy upadkiem
Dynastii Tang, a powstaniem
Dynastii Song. W północnej części Chin nastało wówczas po kolei pięć
dynastii, w południowej - powstało kilka niezależnych państewek, która tradycyjnie nazywa się Dziesięcioma Królestwami (według niektórych historyków było ich 11).
Herakliusz (
łac. Flavius Heraclius,
gr. Ηρακλειος – Herakleios, ur. ok.
574, zm.
11 lutego 641) – cesarz
wschodniorzymski (bizantyjski) panujący w latach 610–641. Syn Herakliusza –
egzarchy afrykańskiego z
Kartaginy, założyciel
dynastii heraklijskiej.
Kościół rzymskokatolicki w Chińskiej Republice Ludowej (zwany
po chińsku Tianzhu jiao, 天主教, tzn. "Religia Władcy Niebios", po określeniu używanym o
Bogu tradycyjnie przez
chińskich katolików ma długą i skomplikowaną historię.
Chrześcijaństwo istniało w
Chinach w różnych formach przynajmniej od czasów
dynastii Tangów w
VIII w. n.e.Teofil (ur.
813, zm.
20 stycznia 842) –
cesarz bizantyjski od
829 (drugi cesarz z
dynastii amoryjskiej), syn
Michała II i jego pierwszej żony – Tekli.
XII dynastia - dynastia władców
starożytnego Egiptu, rezydujących, początkowo w
Tebach, następnie w Iczi-taui. Dynastia panowała w latach 1976-1794 p.n.e.
Konstantyn V Kopronim (ur.
718, zm.
14 września 775) – od
741 cesarz bizantyjski z
dynastii izauryjskiej. Jeden z największych
obrazoburców bizantyńskich. Przydomek Kopronim (kopros - łajno, onoma -imię) został mu nadany przez nieprzychylnych ikonoklastom historyków.
Dynastia macedońska – ósma
dynastia cesarska panująca w
Cesarstwie Bizantyjskim. Członkowie rodu zasiadali na tronie cesarskim w latach
867-
1056. Za czasów dynastii macedońskiej Bizancjum otrząsnęło się z klęsk zadanych przez najazdy
arabskie, przywrócono potęgę militarną i prestiż na arenie międzynarodowej, zapoczątkowany przez ostatniego władcę z
dynastii amoryjskiej –
Michała III. Najwybitniejszym przedstawicielem rodu był
Bazyli II Bułgarobójca, który ugruntował dokonania poprzedników oraz zniszczył
Carstwo Bułgarii.
Dynastia Niceforów – dynastia władająca
Cesarstwem Bizantyjskim w latach 802-813. Jej załozycielem był
Nicefor I Genik patrycjusz z
Seleucji, mający
arabskie korzenie. Cesarzowa Irena mianowała go ministrem finansów. Z pomocą innych patrycjuszy i
eunuchów udało mu się zdetronizować i wygnać Irenę. Ich panowanie charakteryzowało się największymi klęskami zadanymi ze strony Bułgarów (w 811 Nicefor I - poległ w bitwie z nimi, co nie nie zdarzyło się od czasów bitwy pod Adrianopolem w 378). Nie rozwiązany też został problem ikonoklazmu.
przed naszą erą - "p.n.e.", wyrażenie i
skrót stosowane w języku polskim, oznaczające
datę przed początkiem
ery chrześcijańskiej, który wiązany jest z
datą narodzenia Jezusa Chrystusa. Odpowiada on
łacińskiemu skrótowi AC, czyli ante Christum lub
angielskiemu B.C. lub BC, czyli before Christ (pol. "przed Chrystusem").
przed naszą erą (p.n.e.) − wyrażenie i
skrót stosowane w języku polskim, oznaczające
datę przed początkiem
ery chrześcijańskiej, który wiązany jest z
datą narodzenia Jezusa Chrystusa. Odpowiada on
łacińskiemu skrótowi AC, czyli ante Christum lub
angielskiemu B.C. lub BC, czyli before Christ (pol. "przed Chrystusem").
XXIII dynastia - dynastia władców
starożytnego Egiptu, rezydujących w
Tebach, Herakleopolis,
Hermopolis, Leontopolis i
Tanis. Dynastia panowała w latach 830-715 p.n.e.
XXII dynastia - dynastia władców
starożytnego Egiptu, wywodzących się od wodzów plemion libijskich Maszuasz. Władcy rezydujący w
Tanis,
Bubastis oraz
Tebach. Dynastia panowała w latach 946-722 p.n.e.
Dynastia Paleologów (
gr. Palaiologos, l.mn. Palaiologoi) - ostatnia dynastia władająca
Cesarstwem Bizantyjskim przez niemal dwa wieki, od
1259 r. do
1453.
Merowingowie –
dynastia królów panująca w
Królestwie Franków w latach
481–
753, wywodząca się od władcy
Franków salickich Merowecha (
Meroweusza).
Dynastia (
gr. dynasteia – władza) – szereg władców z jednego rodu (
książąt,
królów lub
cesarzy), przynajmniej dwie osoby pochodzące z tej samej rodziny panujące bezpośrednio po sobie lub z niewielkimi przerwami. Zdarzały się też dynastie niespokrewnionych władców (np.
dynastia Antoninów lub egipskich
Mameluków).
Dynastia Shang lub Yin – pierwsza historycznie potwierdzona dynastia panująca w
Chinach, która panowała na północnym wschodzie Chin właściwych w dolinie
Rzeki Żółtej od 1600 p.n.e. do
1046 p.n.e.. Była następczynią na wpół legendarnej dynastii
Xia i poprzedzała dynastię
Zhou.