VII wiek p.n.e.

Linki:
Świątynia, Świątynia Jerozolimska, 11 lutego, 600 p.n.e., 601 p.n.e., 602 p.n.e., 603 p.n.e., 604 p.n.e., 605 p.n.e., 606 p.n.e., 607 p.n.e., 608 p.n.e., 609 p.n.e., 610 p.n.e., 611 p.n.e., 612 p.n.e., 613 p.n.e., 614 p.n.e., 615 p.n.e., 616 p.n.e., 617 p.n.e., 618 p.n.e., 619 p.n.e., 620 p.n.e., 621 p.n.e., 622 p.n.e., 623 p.n.e., 624 p.n.e., 625 p.n.e., 626 p.n.e., 627 p.n.e., 628 p.n.e., 629 p.n.e., 630 p.n.e., 631 p.n.e., 632 p.n.e., 633 p.n.e., 634 p.n.e., 635 p.n.e., 636 p.n.e., 637 p.n.e., 638 p.n.e., 639 p.n.e., 640 p.n.e., 641 p.n.e., 642 p.n.e., 643 p.n.e., 644 p.n.e., 645 p.n.e., 646 p.n.e., 647 p.n.e., 648 p.n.e., 649 p.n.e., 650 p.n.e., 651 p.n.e., 652 p.n.e., 653 p.n.e., 654 p.n.e., 655 p.n.e., 656 p.n.e., 657 p.n.e., 658 p.n.e., 659 p.n.e., 660 p.n.e., 661 p.n.e., 662 p.n.e., 663 p.n.e., 664 p.n.e., 665 p.n.e., 666 p.n.e., 667 p.n.e., 668 p.n.e., 669 p.n.e., 670 p.n.e., 671 p.n.e., 672 p.n.e., 673 p.n.e., 674 p.n.e., 675 p.n.e., 676 p.n.e., 677 p.n.e., 678 p.n.e., 679 p.n.e., 680 p.n.e., 681 p.n.e., 682 p.n.e., 683 p.n.e., 684 p.n.e., 685 p.n.e., 686 p.n.e., 687 p.n.e., 688 p.n.e., 689 p.n.e., 690 p.n.e., 691 p.n.e., 692 p.n.e., 693 p.n.e., 694 p.n.e., 695 p.n.e., 696 p.n.e., 697 p.n.e., 698 p.n.e., 699 p.n.e., 700 p.n.e., Afryka, Afryka Północna, Alkman, Anaksymander, Archiloch, Archont, Argos (miasto), Arktyka, Asarhaddon, Asyria, Aszur (miasto), Aszurbanipal, Aszuruballit II, Ateny, Babilon, Babilonia, Bitwa pod Karkemisz, Bitwa pod Megiddo (609 p.n.e.), Bizancjum (miasto), Bliski Wschód, Boks, Budownictwo, Bunt Chaldejczyków, Chaldejczycy, Chalkedon, Chiny, Cieśnina Beringa, Cloaca Maxima, Cywilizacja, Dachówka, Drakon, Dynastia, Elam, Etruskowie, Europa, Faraon, Fenicja, Frygia, Gordion, Grecja, Grecy, Grenlandia, Gruzja, Gyges, Hera, Hezjod, Hoplici, II wojna meseńska, IX wiek p.n.e., Iliria, Italia, Język grecki, Japonia, Jimmu, Jojakim, Jonia, Jozjasz, Judea (kraina), Kadencja (politologia), Kampania (region), Kanaan, Kapua, Kartagina, Kimerowie, Kodyfikacja, Kolchida, Kolonia (geografia polityczna), Kometa Halleya, Korynt, Król, Królestwo Judy, Księga Powtórzonego Prawa, Kultura Dorset, Kultura Paracas, Kyaksares, Kylon, Kypselos, Lidia (kraina), Lira, Liryka, Locri, Manasses (król Judy), Medowie, Megara (miasto), Miasto, Midas, Moneta, Morze Czerwone, Nabopolassar, Nabuchodonozor II, Nahum (Biblia), Necho II, Nil, Niniwa, Nola, Olimpia (miasto), Państwo Qi, Państwo nowobabilońskie, Periander, Peru, Pompeje, Psametych I, Rybołówstwo, Rzym, Słupy Heraklesa, Samos, Sanherib, Scytowie, Sparta, Starożytny Egipt, Suza, Sydon, Syria, Szamaszszumukin, Tartessos, Terpander z Antissy, Tyr (miasto), Tyran, Tyrtajos, Urartu, VIII wiek p.n.e., VI wiek p.n.e., V wiek p.n.e., XXVI dynastia, XXV dynastia, Zaćmienie Słońca, Zaleukos, Zaratusztra, Zaratusztrianizm, Zodiak,
Necho II - faraon z XXVI dynastii saickiej - władca Egiptu w latach 610-595 p.n.e. Syn Psametycha I i królowej Mehitenusechet. Zdecydował się na udzielenie pomocy Aszuruballitowi II, ostatniemu królowi Asyrii, za cenę Syrii, Fenicji i Judy. Musiał stłumić powstanie w Gazie. W czasie marszu na północ do Syrii, którą pragnął zająć przed Nabopolassarem, został zaatakowany przez króla Judy Jozjasza. Pokonał go pod Megiddo w 609 p.n.e., a królestwo jego stało się lennem Egiptu. Necho II zajął Syrię i połączył się z wojskami Aszuruballita II pod Karkemisz. Babilończycy pod wodzą Nabuchodonozora II zaatakowali armię asyro-egipską w 605 p.n.e. Jak relacjonuje prorok Jeremiasz, Jr 46:12 BT, Usłyszały narody o twej hańbie, ziemia się napełniła twoim bolesnym wołaniem. Jeden wojownik potknął się o drugiego, obaj razem upadli. Necho II po klęsce szybko wycofał się do Egiptu, na który najechał Nabuchodonozor II, pustosząc Deltę Nilu.

Necho II - Syn Psametycha I i królowej Mehitenusechet. Zdecydował się na udzielenie pomocy Aszuruballitowi II, ostatniemu królowi Asyrii, za cenę Syrii, Fenicji i Judy. Musiał stłumić powstanie w Gazie. W czasie marszu na północ do Syrii, którą pragnął zająć przed Nabopolassarem, został zaatakowany przez króla Judy Jozjasza. Pokonał go pod Megiddo w 609 p.n.e., a królestwo jego stało się lennem Egiptu. Necho II zajął Syrię i połączył się z wojskami Aszuruballita II pod Karkemisz. Babilończycy pod wodzą Nabuchodonozora II zaatakowali armię asyro-egipską w 605 p.n.e. Jak relacjonuje prorok Jeremiasz, Jr 46:12 BT, Usłyszały narody o twej hańbie, ziemia się napełniła twoim bolesnym wołaniem. Jeden wojownik potknął się o drugiego, obaj razem upadli. Necho II po klęsce szybko wycofał się do Egiptu, na który najechał Nabuchodonozor II, pustosząc Deltę Nilu.

Bitwa pod Megiddo – bitwa stoczona w roku 609 p.n.e. przez wojska egipskiego faraona z XXVI dynastii Necho II (syna faraona Psammetycha I) z Judejczykami pod wodzą króla Jozjasza. Bitwa zakończyła się zwycięstwem Egipcjan oraz śmiercią króla Judy. Necho ustanowił syna zmarłego króla, Joachaza nowym władcą. Palestyna i południowa Syria dostały się na 4 lata w sferę wpływów Egiptu.

Sarepta – starożytne miasto fenickie w obecnym Libanie, położone 12 km na południe od Sydonu i 23 km na północ od Tyru. Ruiny miasta znajdują się na samym wybrzeżu, nieco dalej w głębi lądu znajduje się wioska Sarafand. Miasto wymieniane jest w inskrypcjach asyryjskich jako Sariptan, a egipskich jako Zarputa.

Epidamnos (obecnie Durrës) - kolonia Korkyry na wybrzeżu iliryjskim. Założona w roku 627 p.n.e.. Za rządów tyrana Koryntu Periandra miasto zostało podporządkowane Koryntowi.

Bitwa pod Megiddo (1457 r. p.n.e.) – pierwsze w historii świata szczegółowo zrelacjonowane starcie dwóch armii. Wzięły w nim udział oddziały egipskie dowodzone przez faraona Totmesa III (20 000 wojowników) oraz zjednoczone siły królów miast Kadesz i Megiddo.

Muszezib-Marduk – król Babilonii w latach 693–689 p.n.e. Po pojmaniu Nergal-uszeziba stronnictwo przeciwne Asyrii wybrało Chaldejczyka Muszezib-Marduka z plemienia Bit-Dakkuri na króla Babilonu. Zbudował on szeroką koalicję anty-asyryjską:Elamu, Babilonii, plemion Chaldejskich i Aramejskich, która stoczyła zaciętą lecz nierozstrzygniętą bitwę pod Halule w 691 r. p.n.e. z Sanheribem. Osłabiony przez sojusznika Humban-umenę III, który nie udzielił mu pomocy został oblężony w Babilonie przez Sanheriba. Prawdopodobnie zginął w czasie walk o miasto, które z rozkazu króla asyryjskiego zostało zburzone, za wcześniejszą zdradę jego syna Aszur-nadin-szumiego przez Babilończyków i wydanie go Elamitom. Niepowodzenia polityki Sanheriba względem Babilonii i ciągłe bunty skłoniły króla asyryjskiego do pozostawienia tego kraju w stanie chaosu.

Nabuchodonozor II, Nebokadnezar II (akad. Nabu-kudurrī-uṣur, tłum. "boże Nabu strzeż mego najstarszego syna") – król Babilonii z dynastii chaldejskiej w latach ok. 605–562 p.n.e., syn Nabopolassara. Jego panowanie było okresem hegemonii państwa chaldejskiego na Bliskim Wschodzie.

Bitwa pod Megiddo (XV w. p.n.e.) – zbrojne starcie armii Egiptu i koalicji książąt syryjskich, zjednoczonych wokół Kadesz i Megiddo. Bitwa, wygrana przez Egipcjan, miała decydujący wpływ na przebieg podbojów terytorialnych faraona Totmesa III w Palestynie i Syrii. Jest to pierwsze starcie zbrojne w historii, które zostało odnotowane w źródłach pisanych, zawierających szczegółowe dane o przygotowaniach do niej, uzbrojeniu armii, liczbie ofiar i przebiegu.

Zweibrücken, Księstwo Dwóch Mostów – (niem. Pfalz-Zweibrücken) księstwo Świętego Cesarstwa Narodu Niemieckiego, stolicą którego było miasto Zweibrücken.

Kasztiliasz IV – król Babilonii z dynastii kasyckiej, następca i być może syn Szagarakti-Szuriasza; panował w latach 1232-1225 p.n.e. Walczył równocześnie na dwóch frontach: z Asyrią oraz z Elamem. Wojna z asyryjskim królem Tukulti-Ninurtą I zakończyła się całkowitą klęską: Kasztiliasz IV został pojmany i uprowadzony w niewolę do Aszur, a Babilonia stała się asyryjskim protektoratem.

Aszur-nadin-szumi – asyryjski król Babilonii, syn Sanheriba, przeznaczony przez ojca na tron babiloński. Panował w latach 699-694 p.n.e. W czasie wojny z Elamem w wyniku spisku i zdrady ze strony Babilończyków został pojmany i uprowadzony do Elamu, gdzie najprawdopodobniej został stracony. To wydarzenie przesądziło o tragicznym w skutkach dla Babilonu gniewie Sanheriba. Babilon został zniszczony wraz z świątynią boga Marduka. Zmiana polityki Asyrii nastąpiła dopiero po objęciu tronu przez Asarhaddona.

Aszuruballit I (akad. Aššur-uballiţ, tłum. "bóg Aszur do życia powołał") – król Asyrii w latach ok. 1363-1328 p.n.e., syn i następca Eriba-Adada I. Za jego panowania Asyria uwalnia się od zwierzchnictwa państwa Mitanni i rozciąga swoją kontrolę nad ziemiami na północ i wschód od miasta Aszur.

Aszuruballit II, Aszur-uballit II,Assuruballit II (akad. Aššur-uballiţ "Aszur ożywił [obdarzył życiem])"[1] - ostatni król Asyrii. Generał, który po śmierci Sinsariszkuna w 612 roku p.n.e. kontynuował walkę o ocalenie resztek państwa asyryjskiego w oparciu o Egipt, w zamian za Syrię, Fenicję i Judę.

Kartagina Nowe Miasto (łac. Karthago, późn. Carthago, fenickie Kart Hadaszt – QRT HDŠT, arab. قرطاج = Kartadż lub hebr. קרת חדשת) – starożytne miasto-państwo w północnej Afryce na wybrzeżu Morza Śródziemnego w pobliżu dzisiejszego Tunisu, założone w IX w. p.n.e. przez Fenicjan z Tyru. Bardzo ważny ośrodek handlowy.

Aszur-uballit I (akad. Aššur-uballiṭ, tłum. "bóg Aszur do życia powołał") – król Asyrii w latach ok. 1363-1328 p.n.e., syn i następca Eriba-Adada I. Za jego panowania Asyria uwalnia się od zwierzchnictwa państwa Mitanni i rozciąga swoją kontrolę nad ziemiami na północ i wschód od miasta Aszur.

Kara-Indasz - władca Babilonii z dynastii kasyckiej. Według "Kroniki synchronistycznej" miał on być współczesny władcy asyryjskiemu Aszur-bel-niszeszu (ok. 1417-1409 p.n.e). Wzniósł nową świątynię bogini Inanny w Uruk. W swych inskrypcjach budowlanych nazywa siebie "królem Babilonu, królem Sumeru i Akadu, królem Kasytów, królem Karduniasz (tj. Babilonii)". Według jednego z listów z Amarna wymieniał korespondencję z jednym z faraonów egipskich.

Elat - według Biblii - miejsce wspomniane po raz pierwszy przez Mojżesza w czasie wędrówki Izraelitów z Egiptu do Ziemi Obiecanej (Pwt 2:8). Wymieniono je razem z Esjon-Geber i zlokalizowano je nad brzegiem Morza CzerwonegoEdomie (1Kl 9:26). Gdy Edom został podbity przez Dawida, miasto Elat i sąsiednie Esjon-Geber znalazły się pod kontrolą Judy (2Sm 8:13, 14). W miastach tych był port oraz Salomon budował statki, stanowił bazę okrętów Tarszisz (1Kl 9:26, 27; 10:22; 2Kn 8:17). Elat był miejscem postoju karawan na szlaku z południowej części Półwyspu Arabskiego do Egiptu, Kanaanu, Damaszku. Potem powrócił do Edomu, a następnie ponownie przeszedł pod władzę Judy i został odbudowany (2Kl 14:21, 22; 2Kn 26:1, 2). Potem został zdobyty przez Syrię i po raz kolejny zamieszkali w nim Edomici (2Kl 16:6).

Nergal-uszezib - król Babilonii panujący w latach 694-693 p.n.e. Objął tron Babilonu w wyniku antyasyryjskiego przewrotu, który doprowadził do porwania i uprowadzeniu do Elamu poprzedniego władcy Aszur-nadin-szumiego, syna asyryjskiego króla Sanheriba. Jako elamicki stronnik Nergal-uszezib rządził niespełna rok. Sanherib, chcąc pomścić syna, najechał Babilonię i pokonał Nergal-uszeziba w starciu pod Nippur. Nergal-uszezib został pojmany i zabrany do Niniwy gdzie został stracony.

Kultura Dorset – cywilizacja pierwszych mieszkańców tundry arktycznej, którzy osiedlili się na Alasce ok. 2000 lat p.n.e.. Ich szczątki są odnajdywane od Alaski po Grenlandię. Prawdopodobnie przeszli przez most lądowy Beringa w czasie jednej z epok lodowcowych. Cieśnina Beringa jest bardzo płytka i podczas epoki lodowcowej prawdopodobnie całkowicie zamarzała, co umożliwiało przejście jej pieszo.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja