V wiek

Linki:
Świątynia, Święty Patryk, 22 sierpnia, 25 grudnia, 30 września, 31 grudnia, Aecjusz Flawiusz, Afryka, Alanowie, Alaryk, Ameryka, Anglowie, Anicius Manlius Severinus Boethius, Armenia, Astorga, Azja, Bantu, Barbarzyńca, Bitwa na Polach Katalaunijskich 451, Bitwa pod Awarajr, Bizancjum (miasto), Brytania, Buddyzm, Cesarstwo zachodniorzymskie, Chiny, Chlodwig I, Cieśnina Gibraltarska, Data narodzin Jezusa Chrystusa, Doktor Kościoła, Dunaj, Dynastia Guptów, Dynastia teodozjańska, Dziesiętny system liczbowy, Fidiasz, Filozofia, Flawiusz Honoriusz, Frankowie, Fryzowie, Galia, Germanie, Heftalici, Herezja, Hieronim ze Strydonu, Hispania, Hiszpania, Hunowie, III wiek, III wiek p.n.e., II wiek, II wiek p.n.e., IV tysiąclecie p.n.e., IV wiek, IV wiek p.n.e., IX tysiąclecie p.n.e., IX wiek, IX wiek p.n.e., I wiek, I wiek p.n.e., Indie, Iran, Irlandia, Italia, Japonia, Jutowie, Kartagina, Koguryŏ, Konstantynopol, Legion, Mediolan, Monofizytyzm, Moza, Nankin, Nestorianizm, Noricum, Odoaker, Ostrogoci, Panonia, Peru, Pjongjang, Prawo rzymskie, Radagajs, Rawenna, Ren, Republika Południowej Afryki, Romulus Augustulus, Rzym, Sasi, Shintō, Skalda, Starożytna Persja, Starożytny Rzym, Stylichon, Sumo, Swebowie, Teodoryk II, Teodoryk Wielki, Tiahuanaco, Tuluza, VIII tysiąclecie p.n.e., VIII wiek, VIII wiek p.n.e., VII tysiąclecie p.n.e., VII wiek, VII wiek p.n.e., VI tysiąclecie p.n.e., VI wiek, VI wiek p.n.e., V tysiąclecie p.n.e., V wiek p.n.e., Wandalowie, Wenecja, Wizygoci, XIII wiek, XIII wiek p.n.e., XII wiek, XII wiek p.n.e., XIV wiek, XIV wiek p.n.e., XIX wiek, XIX wiek p.n.e., XI wiek, XI wiek p.n.e., XVIII wiek, XVIII wiek p.n.e., XVII wiek, XVII wiek p.n.e., XVI wiek, XVI wiek p.n.e., XV wiek, XV wiek p.n.e., XXIII wiek p.n.e., XXII wiek p.n.e., XXIV wiek p.n.e., XXIX wiek p.n.e., XXI wiek, XXI wiek p.n.e., XXVIII wiek p.n.e., XXVII wiek p.n.e., XXVI wiek p.n.e., XXV wiek p.n.e., XXXII wiek p.n.e., XXXI wiek p.n.e., XXX wiek p.n.e., XX wiek, XX wiek p.n.e., X tysiąclecie p.n.e., X wiek, X wiek p.n.e., Yūryaku, Zeus,
Wojna Franków z Wizygotami. Po śmierci Euryka (484) na tronie Wizygotów zasiadł Alaryk II (484 - 507). W roku 486 król Franków Chlodwig I rozbił pod Soissons ostatnią już pozostałość państwa rzymskiego na terenie północnej Galii, a faktyczny dotąd władca tego obszaru Syagriusz schronił się na dworze wizygockim w Tuluzie. Gdy jednak Chlodwig zażądał wydania zbiega, grożąc w wypadku odmowy wojną, Alaryk uległ groźbie. Syagriusz został wydany Frankom i rychło potem stracony.

Frankowie Rypuarscy (Nadreńscy) – drugi, obok Franków Salickich, odłam Franków, zamieszkujących tereny Nadrenii Północnej-Westfalii. Brali udział w bitwie na Polach Katalaunijskich po stronie Attyli.

Toryzmund (Torismund, ur. ? - zm. 453) - król Wizygotów w latach 451-453 z rodu Baltów. Wstąpił na tron po śmierci swojego ojca Teodoryka I, który poległ w bitwie na Polach Katalaunijskich. Torismund był prawdopodobnie pierwszym władcą gockim, który zaczął poważnie myśleć o uniezależnieniu od Rzymu. Jego secesjonistyczna polityka skłoniła rzymskiego wodza Aecjusza do zawiązania spisku z braćmi Torismunda - Teodorykiem i Fryderykiem. Spiskowcy udusili króla, a na jego miejsce arystokracja wizygocka wybrała Teodoryka.

Świątynia Fayuan (chin. upr.: 法源寺; pinyin: Fǎyuán Sì) – świątynia buddyjska w Pekinie, w dzielnicy Xuanwu. Została wzniesiona w okresie dynastii Tang i była przebudowywana za rządów dynastii Ming. Świątynia składa się z trzynastu pawilonów leżących na obszarze o powierzchni ok. 6700 m². W świątyni mieści się Chińskie Muzeum Buddyjskich Ksiąg i Zabytków Kultury oraz Chińska Akademia Buddyjska.

Data narodzin Jezusa Chrystusa – wielowiekowa tradycja chrześcijańska wiąże narodziny Jezusa Chrystusa z dniem 25 grudnia roku 1 p.n.e. Datacja ta nie opiera się jednak na przesłankach historycznych i jest jedynie wynikiem późniejszej tradycji Kościoła. Historycy i badacze Nowego Testamentu nie są zgodni nawet co do roku narodzin Jezusa.

Imperium Hunów - krótkotrwałe imperium zbudowane przez Hunów i podległe im plemiona turkojęzyczne i germańskojęzyczne. Istniało od końca IV wieku, gdy Hunowie pojawili się w Europie błyskawicznie budując mocarstwową pozycję i przyczyniając się do wędrówek ludów i upadku Cesarstwa rzymskiego. Znikło po klęsce zadanej przez przez rzymskiego wodza Aecjusza na Polach Katalaunijskich. Wkrótce po śmierci Attyli w roku 453 państwo Hunów rozpadło się, w wyniku klęski w bitwie nad rzeką Nedao w Panonii zadanej przez Gepidów pod wodzą Ardaryka w roku 454. Hunowie zostali wyparci na stepy czarnomorskie, a następnie rozbici przez Awarów. Resztki Hunów (Kutigurowie i Utigurowie) zjednoczyły się z Bułgarami.

Słowo mądrości - przykazanie szanowania ciała jako świątyni Bożej, stosowane przez członków Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, Społeczności Chrystusa i niektórych z pozostałych wspólnot Świętych w Dniach Ostatnich. Jego przestrzeganie jest konieczne do przyjęcia chrztu, a w przypadku Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, także do wejścia do świątyni.

Świątynia Shanhua (chin.: 善化寺; pinyin: Shànhùa Sì) – świątynia buddyjska w Datong, w prowincji Shanxi, w Chinach. Została wzniesiona na początku VIII wieku, w okresie dynastii Tang, jednak najstarszy budynek jaki zachował się do dnia dzisiejszego pochodzi z XI wieku. Świątynię wielokrotnie odnawiano i modernizowano; do dzisiaj przetrwało pięć głównych pawilonów, z czego dwa zostały niedawno przebudowane. Największym i najstarszym budynkiem jest pochodzący z XI wieku pawilon Daxiongbao. Budynkami o dużym znaczeniu historycznym są także pochodzące z XII wieku, z okresu Jin, brama główna i pawilon Sansheng.

Świątynia Zhihua (chin.: 智化寺; pinyin: Zhìhuà Sì) – świątynia buddyjska w Pekinie, w dzielnicy Dongcheng. Została zbudowana na zlecenie Wang Zhena, eunucha na dworze cesarza Zhu Qizhena z dynastii Ming. Świątynia jest jednym z największych i najlepiej zachowanych przykładów chińskiej architektury buddyjskiej z okresu Ming.

Liahona - międzynarodowy oficjalny miesięcznik Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, który ukazuje się równolegle w pięćdziesięciu językach świata (m.in. po polsku). Dzieli się on zazwyczaj na cztery główne części: dla dorosłych, Przyjaciel – dla dzieci, dla młodzieży oraz Wiadomości Kościelne.

Konstancjusz III (łac. Flavius Constantius, zm. 2 września 421 w Rawennie) - generał za panowania cesarza Honoriusza. Wybił się na stanowisko głównego dowódcy zachodu po śmierci Olimpiodora. Dzięki niemu zostali pobici uzurpatorzy Konstantyn III, Konstans II i Maximus. Opanował sytuację w cesarstwie zachodnim po wkroczeniu do niego barbarzyńców. Osiedlił Gotów w Akwitanii. W nagrodę za zwycięstwa cesarz Honoriusz dał mu za żonę swoją siostrę Gallę Placydię i uczynił z niego współcesarza (w 421). Z małżeństwa tego narodziło się dwoje dzieci: późniejszy cesarz Walentynian III oraz Honoria.

Frankowie Saliccy – drugi, obok Franków Rypuarskich, odłam Franków, zamieszkujących tereny w pobliżu Morza Północnego między Mozą a Skaldą czyli w tzw. Toksandri. Z tego odłamu wywodzi się dynastia Merowingów. Brali udział w bitwie na Polach Katalaunijskich po stronie Aecjusza.

Gmina Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich w Łodzi – gmina mormońska działająca w Łodzi, należąca do polskiego warszawskiego dystryktu Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich.

Gmina Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich w Lublinie – gmina mormońska działająca w Lublinie, należąca do polskiego warszawskiego dystryktu Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich.

Św. Franciszek Salezy, François de Sales (ur. 21 sierpnia 1567 w Thorens-Glières, zm. 28 grudnia 1622 w Lyonie) – francuski teolog i filozof, przedstawiciel humanizmu, święty katolicki, doktor Kościoła i biskup Genewy.

Cieśnina Świętego Bonifacego (fr. Bouches de Bonifacio, wł. Bocche di Bonifacio) - cieśnina na Morzu Śródziemnym oddzielająca Korsykę od Sardynii. Nad cieśniną na Korsyce leży miasto Bonifacio.

Dziel i rządź (łac. Divide et impera) – stara i praktyczna zasada rządzenia polegająca na wzniecaniu wewnętrznych konfliktów na podbitych terenach i występowaniu jako rozjemca zwaśnionych stron. Jako pierwsi zastosowali ją Rzymianie na półwyspie Apenińskim (podpisywali umowy między podbitymi ludami, zwanymi odtąd "sprzymierzeńcami", a sprzymierzeńcom nie wolno było podpisywać umów między sobą, przez to prowincje nie mogły się zjednoczyć aby pokonać Rzymian). Przykład: bitwa na Polach Katalaunijskich.

Bitwa pod Tolbiac (zwana też bitwą pod Zülpich) miała miejsce w roku 496 r. w trakcie walk Franków z Alamanami. Bitwa zakończyła się zwycięstwem sił frankońskich dowodzonych przez Chlodwiga I. W wyniku starcia Alamanowie zostali znacznie osłabieni a Frankowie umocnili swoją pozycję nas Renem. Bitwa pod Tolbiac była drugą z trzech bitew stoczonych przez Chlodwiga z Alamanami. Trzecia bitwa stoczona w roku 506 pod Strasburgiem położyła ostatecznie kres państwu Alamanów. Bitwa pod Tolbiac znana jest głównie z chrztu, jakiemu poddał się Chlodwig I po jej zakończeniu.

Kaplica Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich w Warszawie - kaplica Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (mormonów) znajdująca się w Warszawie, przy ulicy Wolskiej 142 na Woli. Jest obecnie głównym i jedynym wolnostojącym budynkiem zgromadzeń mormonów w Polsce.

Dynastia teodozjańska – dynastia panująca w Cesarstwie Bizantyńskim w latach 379–457 i w zachodniej części cesarstwa rzymskiego do roku 455. Założycielem dynastii był Teodozjusz I Wielki. Był on synem wybitnego wodza z Hiszpanii straconego w niejasnych okolicznościach w 376 roku, został cesarzem w wyniku śmierci swego poprzednika, Walensa, w bitwie pod Adrianopolem w 378 roku podczas wojny ze zbuntowanymi Gotami w Tracji. Gracjan, cesarz Zachodu, mianował w 379 roku Teodozjusza augustem Wschodu. Z panowanie tej dynastii łączy się ostateczny podział cesarstwa rzymskiego na zachodnie i wschodnie (bizantyńskie) w roku 395.

Bitwa pod Tolbiac (zwana też bitwą pod Zülpich) miała miejsce w roku 496 r. w trakcie walk Franków z Alamanami. Bitwa zakończyła się zwycięstwem sił frankońskich dowodzonych przez Chlodwiga I. W wyniku starcia Alamanowie zostali znacznie osłabieni a Frankowie umocnili swoją pozycję nas Renem. Bitwa pod Tolbiac była drugą z trzech bitew stoczonych przez Chlodwiga z Alamanami. Trzecia bitwa stoczona w roku 506 pod Strasburgiem położyła ostatecznie kres państwu Alamanów. Bitwa pod Tolbiac znana jest głównie z chrztu, jakiemu poddał się Chlodwig I po jej zakończeniu.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja