Władcy Francji

Stworzenie zestawienia władców Francji może nastręczać problemy ze względu na wątpliwości w ustaleniu początku państwa francuskiego. Zwykle przyjmuje się, iż był nim początek dynastii Kapetyngów w 987 roku. W 1464 królowie Francji uzyskali od papieża prawo noszenia tytułu Królów Arcychrześcijańskich.

Lista królów babilońskich - lista królów i dynastii władających Babilonią, począwszy od władców z dynastii starobabilońskiej (1894-1595 p.n.e.), aż do władców z dynastii Seleucydów (III-II w. p.n.e.). Lista ta powstała w oparciu o informacje pochodzące z ówczesnych źródeł pisanych, przede wszystkim list królewskich (np. Babilońskiej listy królów A, Babilońskiej listy królów B czy Synchronistycznej listy królów), kronik (np. Kroniki wczesnych królów, Kroniki synchronistycznej, tzw. Kroniki P czy Kronik babilońskich) i inskrypcji (np. inskrypcji Aguma-kakrime), w korelacji z naszą obecną wiedzą historyczną.

Asyryjska lista królów, zwana też Asyryjską kroniką królewską - dzieło piśmiennictwa asyryjskiego wymieniające imiona i długość panowania królów rządzących Asyrią poczynając od władców najwcześniejszych (początek II tys. p.n.e.), a kończąc na panowaniu Salmanasara V (726-722 p.n.e.). Najważniejsze istniejące źródło do odtworzenia niemal kompletnej listy władców asyryjskich.

Lista królów hetyckich zawiera spis władców, panujących w okresie od ok. XXIII wieku p.n.e. do przełomu XIII i XII wieku p.n.e. na obszarze dzisiejszej Anatolii. W aspekcie historycznym w początkowym okresie tego przedziału czasowego w Anatolii istniały miasta-państwa ludu Hatti (Protohetytów). Zostały one podbite i wchłonięte przez ludność napływową Hetytów (Nesytów), którzy na tym terytorium stworzyli potężne państwo. Imperium hetyckie upadło na początku XII wieku p.n.e.

Lista królów asyryjskich – lista wymieniająca w kolejności chronologicznej imiona oraz okres panowania (o ile jest znany) wszystkich władców Asyrii począwszy od czasów najdawniejszych aż do upadku imperium asyryjskiego w końcu VII w. p.n.e. Została ona utworzona w oparciu o informacje zawarte w ówczesnych źródłach pisanych (przede wszystkim Asyryjskiej liście królów), w korelacji z naszą obecną wiedzą historyczną.

Andegawenowie lub Andegaweni (fr. Anjou lub Anjou-Provence) - ród wywodzący się z francuskiej dynastii Kapetyngów, panujący m.in. na Sycylii, Węgrzech i w Polsce. Nazwa rodu wzięła się od tytułu hrabiego Andegawenii, krainy nad dolną Loarą, noszonego przez założyciela dynastii Karola (ur. 1227), pogrobowego syna króla Francji Ludwika VIII.

Ordonans – akt prawotwórczy we Francji, wydawanie którego przysługiwało tylko i wyłącznie królowi. Ordonanse wydawane były od czasów rządów dynastii Kapetyngów do końca monarchii.

Ilu-szuma (akad. Ilu-šūma) - jeden z wczesnych władców Asyrii, wymieniony w Asyryjskiej Liście Królów. Panował na początku XIX w. pne. Późniejsze kroniki czynią jego postać współczesną Sumu-abumowi (ok. 1894-1881 p.n.e.), założycielowi I dynastii z Babilonu. Z zachowanej do naszych czasów inskrypcji Ilu-szumy wiemy, iż dokonał on najazdu na południową Mezopotamię zajmując miasto Der i "oswobodzając" miasta Ur i Nippur.

Babilońska Lista Królów - lista królów i dynastii władających Babilonią, powstała w gŀównej mierze w oparciu o trzy zachowane do naszych czasów, spisane pismem klinowym na glinianych tabliczkach, następujące listy królów: Babilońską Listę Królów A (zawiera imiona wszystkich królów Babilonu począwszy od wŀadców z I dynastii z Babilonu, a na wŀadcach z X dynastii z Babilonu kończąc), Babilońską Listę Królów B (zawiera imiona królów Babilonu z I i II dynastii z Babilonu) i Synchronistyczną Listę Królów (zawiera imiona kolejnych królów Asyrii i współczesnych im królów Babilonii).

Hugo Kapet, Hugo II, (ur. ok. 940, zm. 24 października 996) – hrabia Paryża i książę Franków 960–987, pierwszy król Francji z dynastii Kapetyngów wybrany podczas zgromadzenia biskupów i możnych w Senlis w roku 987.

Dług nominalny – jest to wartość nominalna zobowiązań władz publicznych z tytułu zaciągniętych pożyczek, kredytów, emisji papierów wartościowych. Nominalna wartość początkowa zobowiązań może podlegać indeksacji lub kapitalizacji, w związku z tym bieżąca wartość długu jest sumą kwoty odpowiadającej wartości początkowej kapitału oraz kwoty odpowiadającej przyrostowi wartości kapitału jako skutek indeksacji lub kapitalizacji.

Kościół Apostolski (ang. Apostolic Church) – wyznanie chrześcijańskie o charakterze zielonoświątkowym, które zostało założone podczas przebudzenia walijskiego (1904-1905). Wyznanie nawiązuje do kościoła z początków chrześcijaństwa.

Królowie Wandalów – władcy germańskiego plemienia Wandalów, a z czasem państwa stworzonego przez to plemię w V wieku w Afryce Północnej. Tytuł króla Wandalów przysługiwał zwyczajowo najstarszemu męskiemu przedstawicielowi dynastii Hasdingów (zasada senioratu), nie był więc dziedziczny w linii prostej, choć niektórzy władcy usiłowali zapewnić bezpośrednie następstwo swoim synom. Ostatni z władców wandalskich, Gelimer został pozbawiony tronu wraz z podbojem jego państwa przez Cesarstwo Wschodniorzymskie.

Aanepada - jeden z wczesnych sumeryjskich władców miasta Ur; drugi syn Mesanepady; brat Meskiagnuny; rządził na początku 2 połowy III tys. p.n.e. Z nieznanych powodów Sumeryjska Lista Królów go nie wymienia - można przypuszczać, że była to wina kopistów układających Listę. Znany głównie z kilku inskrypcji wotywnych.

Delfina Francji (fr. Dauphine de France) - tytuł szlachecki przysługujący żonie delfina Francji (następcy tronu francuskiego). W poniższym spisie (w układzie chronologicznym) podane są ich daty życia i śmierci, obok podane jest imię ich ojca i małżonka.

Dokładna klasyfikacja Kościołów oraz związków chrześcijańskich i zapożyczających z chrześcijaństwa. Poniższa klasyfikacja oparta jest na tradycyjnym i najczęściej stosowanym podziale chrześcijaństwa na trzy gałęzie: katolicyzm, protestantyzm i wschodnią ortodoksję (prawosławie i kościoły orientalne)- mający podstawy w genetycznej i historycznej klasyfikacji wyznań chrześcijańskich. Często jednak niektóre wyznania zalicza się do dwóch wielkich gałęzi, lub uznaje za gałąź odrębną: np. anglikanizm uznawany często za "drogę środka" (via media) między katolicyzmem a protestantyzmem., czy też orientalne kościoły wschodnie odróżniane od prawosławia. Inny podział znowu jeszcze bardziej upraszcza klasyfikację dzieląc chrześcijaństwo po prostu na dwie gałęzie: zachodnią (katolicką i protestancką) lub katolicko-prawosławną i protestancką. Niektóre kościoły różnych gałęzi nawiązują między sobą interkomunię. Oprócz trzech tradycyjnych, wymienione zostały nurty nowe: afrochrześcijaństwo, restoracjonizm i chrześcijaństwo nietrynitarne.

Kościół Wschodu (syr. ܥܕܬܐ ܕܡܕܢܚܐ ʿĒ(d)tāʾ d-Maḏn(ə)ḥāʾ) zwany także Kościołem nestoriańskim – chrześcijański kościół wschodni należący do tradycji syryjskiej. Początkowo jeden z wielu kościołów państwa perskich Sasanidów rozprzestrzenił się na Azję. Między IX, a XIV wiekiem stał się największym z chrześcijańskich kościołów jeśli chodzi o zasięg geograficzny – jego diecezje rozciągały się od Morza Śródziemnego do Chin i Indii.

Gnuśni królowie (fr. rois faineants) – określenie używane w stosunku do ostatnich królów z dynastii Merowingów. Na skutek oddolnego rozkładania się jedności państwa tracili oni powoli rzeczywistą władzę. Sprzyjała temu procesowi postępująca degeneracja dynastii - Merowingowie często nie dożywali pełnoletności, umierając młodo.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja