Linki:
Łańcuchówka,
29 sierpnia,
Agraryzm,
Belgia,
Chów,
Chłopi,
Czechy,
Geografia osadnictwa,
Gmina,
Józef Szymański (historyk),
Jan Tkocz,
Jednostka osadnicza,
Kolonia (osada),
Kolonizacja józefińska,
Kozy,
Letnisko,
Miasto,
Okolnica (wieś),
Osada,
Państwowe Gospodarstwo Rolne,
Polska,
Prawa miejskie,
Przysiółek,
Rodzina (socjologia),
Rolnictwo,
Rolnicza spółdzielnia produkcyjna,
Rozłóg,
Rybniště,
Rzędówka,
Sołectwo,
Społeczność lokalna,
Szeregówka,
Szwajcaria,
Turystyka,
Ulicówka,
Uprawa roślin,
Ustawa,
Wólka (urbanizacja),
Widlica,
Wieś (tygodnik),
Wieś folwarczna,
Wieś fryderycjańska,
Wieś placowa,
Wieś pruska,
Wieś rozproszona,
Wieś służebna,
Wieś samotnicza,
Wieś ziemiańska,
Wielodrożnica,
Wioska olimpijska,
Wioski tematyczne,
Wolnizna,
Zaścianek szlachecki,
Zagroda,
Zasadźca,
Wieś (łac. pagus, rus) –
jednostka osadnicza o zwartej, skupionej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach
rolniczych lub związanych z nimi usługowych lub
turystycznych, nieposiadająca
praw miejskich lub statusu
miasta (art. 2
ustawy z
29 sierpnia 2003 o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych).
Krzemienica (
kaszb. Szténwôłd,
niem. Steinwald) –
wieś w
Polsce położona w
województwie pomorskim, w
powiecie słupskim, w
gminie Słupsk.Obecna urzędowa nazwa miejscowości to nazwa sztuczna utworzona przez
Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych.
Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (w latach 1934-1948: Komisja Ustalania Nazw Miejscowości, w latach 1948-2003: Komisja Ustalania Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych) – jednostka organizacyjna
Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji odpowiedzialna za ustalanie urzędowych nazw miast, wsi i ich części oraz nazw wszelkiego rodzaju obiektów fizjograficznych (góry, doliny, rzeki, jeziora, kanały, szczyty, przełęcze, wyżyny, niziny itd.) na obszarze Polski.
Wytyczne techniczne K-1.4 – obowiązujący
geodetów w
Polsce zbiór zasad technicznych dotyczących wykonywania prac
geodezyjnych związanych z opracowaniem
pierworysu rzeźby terenu z istniejących materiałów kartograficznych, wprowadzony zaleceniem Dyrektora Biura Rozwoju Nauki i Techniki
Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii Andrzeja Zglińskiego z 28 października 1982 do stosowania wytycznych K-1.4 "Mapa zasadnicza. Opracowanie pierworysu rzeźby terenu z istniejących materiałów kartograficznych". Obowiązującym wydaniem jest wydanie drugie z 1987 roku.
Styl urzędowo-kancelaryjny – odmiana funkcjonalna języka (
styl funkcjonalny) realizowana w wypowiedziach powstających w związku z relacjami społecznymi o charakterze zinstytucjonalizowanym. Styl ten jest charakterystyczny dla zarządzeń, przepisów, instrukcji, podań, pism urzędowych itp. Celem wypowiedzi tego rodzaju jest oddziaływanie na wolę, nie na intelekt czy emocje ich odbiorcy: stąd sformułowane są one bezosobowo, jednoznacznie, zwięźle i ściśle. Charakter stylu urzędowo-kancelaryjnego determinuje fakt, że w związku z charakterem relacji urzędowych i instytucjonalnych indywidualne cechy nadawców i odbiorców wypowiedzi nie są istotne. Nie występują w nich elementy emocjonalne i obrazowe, charakterystyczne są dla nich natomiast formy nieosobowe, wypowiedzi o charakterze nakazowo-zakazowym i swoista, typowa jedynie dla tego stylu terminologia.
Miasto (od
prasłow. *městьce, *mě́sto "miejsce",
łac. civitas) – historycznie ukształtowana
jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością
zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza
rolnictwem (w
przemyśle lub w
usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.
Nazwy geograficzne są ustalane w
Polsce na dwa sposoby. Nazwy
miejscowości i ich części oraz nazwy
obiektów fizjograficznych ustalane są centralnie przez
Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który, po zasięgnięciu opinii
Komisji Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych, publikuje wykazy nazw oraz ogłasza ich zmiany. Tak ustalone nazwy są oficjalnymi nazwami urzędowymi (tzw.
endonimami standaryzowanymi). Nazwy
obiektów miejskich (
ulic,
placów,
parków itp.) ustalane są natomiast na szczeblu lokalnym przez rady
gmin lub miast. Tak ustalone nazwy również są nazwami urzędowymi.
Inwestycje wojenne - nakłady na budowę nowych obiektów lub
rekonstrukcję, konserwację i odbudowę obiektów istniejących oraz innych urządzeń trwałych o przeznaczeniu
wojennym.
Bezpieczeństwo jądrowe ogarnia całokształt zagadnień i działalności naukowo-techniczno-organizacyjnych związanych z zabezpieczaniem i ochroną społeczeństwa przed
zagrożeniami wynikającymi, lub mogącymi wynikać, z awarii, uszkodzeń lub obecności systemów, obiektów, urządzeń i materiałów będących źródłem
promieniowania radioaktywnego.
Główny Urząd Zaopatrywania Armii (GUZA) - urząd utworzony na mocy ustawy
Sejmu Ustawodawczego z dnia 11 kwietnia 1919 r. o utworzeniu Głównego Urzędu Zaopatrywania Armii (Dz. Praw 1919, Nr 32, poz. 265), która weszła w życie z chwilą jej ogłoszenia w Dzienniku Praw tj.
17 kwietnia 1919.
Miejscowość -
jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany odróżniający się od innych miejscowości odrębną nazwą, a przy jednakowej nazwie - odmiennym określeniem ich rodzaju.
Związek Urzędników Kolejowych RP (ZUK), jedna z działających w okresie międzywojennym w środowisku pracowników kolejowych organizacji związkowych, powstała w 1920 jako Zrzeszenie Pracowników Biurowych Kolei Polskich, w 1924 zmieniono nazwę na Związek Urzędników Kolejowych RP. Związek zrzeszony był Centrali Zjednoczenia Klasowych Związków Zawodowych w R.P. W ostatnim okresie skupiała członków w 186 kołach.
Miasto (od
prasłow. *městьce, *mě́sto "miejsce",
łac. civitas) – historycznie ukształtowana
jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością
zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza
rolnictwem (w
przemyśle lub w
usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.
Ogólnonarodowym
językiem urzędowym na całym terytorium
Rosji jest
język rosyjski, co jest zapisane w art. 68 ust. 1 Konstytucji, ust. 2. gwarantuje prawo republik wchodzących w skład Rosji do ustanowienia własnych dodatkowych języków urzędowych funkcjonujących obok rosyjskiego.
Miasto (od
prasłow. *městьce, *mě́sto "miejsce",
łac. civitas) – historycznie ukształtowana
jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością
zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza
rolnictwem (w
przemyśle lub w
usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.
St Asaph – miasto w
Wielkiej Brytanii, w
Walii w hrabstwie
Clwyd; jedno z brytyjskich miast katedralnych nieposiadających statusu
city. Pierwsze ślady osadnictwa w miejscu miasta pochodzą z czasów paleolitu; znaleziono tu szczękę i datowaną na 225 tys. lat
Jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej – określana potocznie jako ułomna osoba prawna (lub niezupełna osoba prawna) – podmiot
stosunku cywilnoprawnego, nieposiadający
osobowości prawnej, lecz posiadający na mocy ustawy
zdolność prawną.
South Canal -
jednostka osadnicza w
Stanach Zjednoczonych, w stanie
Ohio, w hrabstwie
Trumbull. Według danych z
2000 roku miejscowość miała 1346 mieszkańców.
Poznaj Bułgarię – 100 narodowych obiektów turystycznych, bg. Опознай България – 100 национални туристически обекта, jest bułgarskim ruchem społecznym powstałym w 1966, który opracowuje listę 100 najważniejszych obiektów turystycznych
Bułgarii. Na podstawie pieczątek zbieranych w książeczce uzyskuje się brązową, srebrną i złotą odznakę.
Kolonia – w
polskim prawie
jednostka osadnicza powstała w wyniku ekspansji
miejscowości na terenach oddalonych od wcześniej istniejącej zabudowy, w szczególności kolonia
miasta lub
wsi.