Wielka Encyklopedia Tatrzańska – encyklopedia wiedzy o
Tatrach. Jest to fundamentalne dzieło znawców Tatr –
Zofii Radwańskiej-Paryskiej i
Witolda Henryka Paryskiego, którzy przez 60 lat chodzili po Tatrach i zajmowali się ich badaniem. Encyklopedia obejmuje całość problematyki tatrzańskiej. Zawiera wiadomości z topografii Tatr, historii, geografii, przyrody, turystyki, etnografii, geologii, taternictwa, a także zdjęcia, rysunki i mapy. Pierwsze książkowe wydanie pojawiło się w 1995, potem było jeszcze wznawiane w 2004. Obydwa wydania pojawiły się z 3 wersjami okładki: płótno, skóra i półskórek. Wydanie z 2004 ma 1553 strony. Encyklopedia wydana została w
Poroninie przez Wydawnictwo Górskie. Ponadto wyszła wersja multimedialna na płycie CD-ROM. Zawierała ona łącznie ok. 6000 haseł, 1200 grafik (w tym panoramy), a także nagrania gwary i muzyki górali polskich i słowackich oraz 60 interaktywnych map graniowych.
Pod Uboczą – niewielka osada turystyczna i narciarska u południowych, zwanych Uboczą podnóży
Gołego Wierchu w słowackich
Tatrach Zachodnich. Znajduje się na wysokości około 1100 m, już na
Kotlinie Liptowskiej w miejscowości
Żar. Przebiega przez nią szlak turystyki pieszej i rowerowej (odcinek
Magistrali Tatrzańskiej od wylotu
Doliny Żarskiej do wylotu
Doliny Wąskiej).
Pośrednia Huciańska Przełęcz (ok. 930 m) – niewybitna przełęcz na zachodnim krańcu
głównej grani Tatr Zachodnich. Znajduje się pomiędzy
Huciańskim Beskidem (950 m) i
Huciańską Grapą (ok. 946 m). Wznosi się w grzbiecie oddzielającym
Dolinę Borowej Wody (północne stoki przełęczy) od
Doliny Huciańskiej (stoki południowe). Od
Wyżniej do Pośredniej Huciańskiej Przełęczy grzbietem Huciańskiego Beskidu prowadzi szutrowa droga. W północno-wschodnim kierunku spływa spod przełęczy potok będący jednym ze źródłowych cieków
Borowej Wody (według
Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej jest to Klinikowy Potok). Na przeciwną, południowo-zachodnią stronę spływa potok według słowackich źródeł uchodzący do
Kwaczanki, według polskich źródeł nazywanej w górnej części
Hucianką.
Rozdroże pod Tokarnią (
słow. Rázcestie na Tokárinách) – położone na wysokości 784 m n.p.m. rozdroże szlaków turystycznych u wylotu
Doliny Jałowieckiej w słowackich
Tatrach Zachodnich. Słowackie tabliczki na drogowskazie turystycznym podają wysokość 790 m. Znajduje się w lesie zwanym Tokarnią. Krzyżują się tutaj dwa szlaki turystyczne i ma początek
Magistrala Tatrzańska – najdłuższy szlak tatrzański, prowadzący południowymi stokami słowackich Tatr. Od Rozdroża pod Tokarnią prowadzi aż do
Wielkiego Białego Stawu w
Dolinie Kieżmarskiej.
Stacja Narciarska Turnia w Bukowinie Tatrzańskiej – ośrodek narciarski położony w
Bukowinie Tatrzańskiej w
Pogórzu Spisko-Gubałowskim na północno-wschodnim
zboczu grzebietu, którym idzie ulica Wierch Olczański. Stacja dysponuje wyciągiem krzesełkowym (Turnia), jednak jest elementem większego kompleksu narciarskiego o wspólnej nazwie Olczań-ski, będącego wspólnym przedsięwzięciem 5 przedsiębiorców, którzy uzgodnili stosowanie wspólnego karnetu w całym kompleksie. Jest to najbardziej popularny ośrodek narciarski w Bukowinie Tatrzańskiej.
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bukowinie Tatrzańskiej –
parafia rzymskokatolicka w
Bukowinie Tatrzańskiej należąca do
dekanatu Białka Tatrzańska archidiecezji Krakowskiej.
Wyciągi Narciarskie Bania w Białce Tatrzańskiej – kompleks
tras narciarskich położony w
Białce Tatrzańskiej w
gminie Bukowina Tatrzańska na wschodnim
zboczu Kotelnicy (918
m n.p.m.) i Wysokiego Wierchu (934 m n.p.m.).
Encyklopedia popularna PWN – jednotomowa polska
encyklopedia powszechna, po raz pierwszy wydana w 1980 roku przez
PWN. W 1991 roku nastąpiło pierwsze wydanie bez ingerencji
cenzury. Encyklopedia zawiera około 80 tysięcy haseł uszeregowanych w kolejności alfabetycznej. Do najnowszych wydań dołączana jest wersja
CD-ROM z elektroniczną wersją encyklopedii.
Potok Stos (
słow. Hromadná voda, potok Štos,
niem. Stossbach, Stosswasser,
węg. Stósz-víz) – potok płynący dnem
Doliny Stos w
słowackich Tatrach Wysokich. Źródła potoku znajdują się na wysokości ok. 1450 m
n.p.m., nieco poniżej fragmentu
Magistrali Tatrzańskiej prowadzącej nad
Wielicki Staw. Potok Stos wpada do
Wielickiej Wody jako jej prawy dopływ na wysokości ok. 950 m n.p.m., ok. 500 m na południowy wschód od leśniczówki Danielowo, która znajduje się przy
Drodze Wolności, na zachód od
Tatrzańskiej Polanki.
Szlak Lenina – nazwa
szlaku turystycznego w polskich
Tatrach prowadzącego niegdyś z
Zakopanego przez
Zawrat do
Morskiego Oka, a następnie przez
Rusinową Polanę do
Muzeum Lenina w Poroninie. Został wyznaczony i oznakowany jesienią
1952 roku przez członków Koła Przewodników Tatrzańskich i upamiętniał trasę przebytą przez
Włodzimierza Lenina w latach 1913-1914. Nazwa nie trafiła do powszechnego użycia, a leninowskie oznakowanie szlaku było powszechnie niszczone przez turystów i górali.
Liptowskie Kopy (
słow. Liptovské kopy) – grupa
szczytów połączona z
granią główną w
Gładkim Wierchu (Hladký štít), od którego oddzielona jest
przełęczą Zawory (Závory). Najwyższym szczytem jest
Wielka Kopa Koprowa (2052 m
n.p.m.). Są to przeważnie kopulaste, porośnięte trawą szczyty, w dolnych partiach zalesione. Wyglądem przypominają pobliskie
Tatry Zachodnie, są jednak zaliczane (przez polskich geografów) do
Tatr Wysokich ze względu na układ grani. Część słowackich kartografów skłania się do włączania Liptowskich Kop do Tatr Zachodnich i umiejscowienia granicy tych części Tatr na przełęczy Zawory, jakkolwiek największy autorytet wśród słowackich znawców Tatr –
Ivan Bohuš – jest takiego samego zdania jak Polacy.
Tatry –
kwartalnik wydawany przez Wydawnictwo
Tatrzańskiego Parku Narodowego, adresowany do miłośników
Tatr i ich przyrody.
Redaktorem naczelnym pisma jest Marek Grocholski.
Encyklopedia wiedzy o książce (EWoK) - publikacja
encyklopedyczna z zakresu
wiedzy o
książce wydana w języku polskim. Zawiera ok. 6000 haseł
rzeczowych,
biograficznych,
geograficznych,
topograficznych oraz odsyłaczowych. Obejmuje całokształt wiedzy ze wszystkich dziedzin dotyczących książki jako dzieła sztuki rękopiśmiennej oraz poligraficznej oraz przedmiotu
czytelnictwa,
kolekcjonerstwa i
handlu.
Ośrodek Narciarski Kotelnica Białczańska w Białce Tatrzańskiej – kompleks
tras narciarskich położony w
Białce Tatrzańskiej w
gminie Bukowina Tatrzańska na wschodnim
zboczu Kotelnicy (918
m n.p.m.).
Dudówka – niewielka polana w
Dolinie Starorobociańskiej w polskich
Tatrach Zachodnich. Położona jest na wysokości ok. 1130–1150 m n.p.m., po zachodniej stronie
Starorobociańskiego Potoku, nieco powyżej
Starorobociańskiej Polany. Dawniej wchodziła w skład
Hali Stara Robota, a jej nazwa pochodzi od spotykanego na Podhalu nazwiska Duda, zapewne dawnego jej właściciela lub użytkownika. Po utworzeniu
Tatrzańskiego Parku Narodowego zniesiono jej użytkowanie, wskutek czego polana zaczęła zarastać lasem. W 1955 miała powierzchnię ok. 1,5 ha, ale w 2004 w wyniku zarośnięcia jej powierzchnia zmniejszyła się o ok. 53%.
Stacja Narciarska Rusiń-Ski w Bukowinie Tatrzańskiej – ośrodek narciarski położony w
Bukowinie Tatrzańskiej na
Pogórzu Spisko-Gubałowskim na północnym
zboczu Rusińskiego Wierchu (948 m
n.p.m). Dojazd (tylko do górnej stacji wyciągu krzesełkowegu) jest możliwy ulicą Rusiński Wierch.
Polana w Dolinie Olczyskiej – polana na dnie
Doliny Olczyskiej w polskich
Tatrach Zachodnich. Jest to nazwa topograficzna, znane tatrzańskie źródła informacji nie podają opisów ani nazwy tej polany. Znajduje się po wschodniej stronie
Olczyskiego Potoku, poniżej wylotu żlebu opadającego spod
Przełęczy między Kopieńcami. Dawniej należała do
Hali Olczysko. W 1955 miała powierzchnię ok. 3 ha. Po utworzeniu
Tatrzańskiego Parku Narodowego jeszcze przez jakiś czas była użytkowana, w końcu jednak zniesiono jej użytkowanie i stopniowo zarasta lasem. Zarasta dużo szybciej niż inne polany tatrzańskie. W 2004 po 30 latach nieużytkowania w wyniku zarośnięcia jej powierzchnia zmniejszyła się o ok. 90%.
Dolina Huciańska (
słow. Hutianska dolina) – część
Rowu Podtatrzańskiego, dolina oddzielająca
Tatry Zachodnie od
Pogórza Skoruszyńskiego, a dokładniej jego części zwanej
Pogórzem Orawskim. Nazwa Dolina Huciańska używana jest w polskich opracowaniach, podaje ją np.
Wielka encyklopedia tatrzańska, natomiast przez część słowackich geografów i na niektórych słowackich mapach dolina ta uznawana jest za górną część
Doliny Kwaczańskiej.
Ogniem i mieczem – pierwsza z trzech
powieści historycznych będących częścią
Trylogii pisanej ku pokrzepieniu serc przez
Henryka Sienkiewicza w latach
1884-
1888. Akcja powieści rozgrywa się w latach
1648-
1651 w okresie
powstania Chmielnickiego na
Ukrainie. Pozostałe części Trylogii to
Potop i
Pan Wołodyjowski. Powieść była pierwotnie wydana w odcinkach w latach
1883 - 1884 w warszawskim dzienniku
Słowo i, z minimalnym opóźnieniem w stosunku do Słowa, także w dzienniku krakowskim
Czas. Pierwsze wydanie książkowe ukazało się w 1884 w Warszawie. Wydanie książkowe miało inne zakończenie powieści aniżeli wersja wydrukowana w czasopismach. Część rękopisu powieści przechowywana jest w
Ossolineum we
Wrocławiu. Autor mija się chwilami z historyczną prawdą, co nie ujmuje dziełu wartości literackich. Sienkiewicz tworzył swoją powieść, aby podnieść na duchu żyjących pod zaborami Polaków.
Safri Duo 3.5 - International Version - dziesiąty album zespołu
Safri Duo wydana przez
Universal Music w roku
2004. Wydanie zawierało dwie płyty CD, niektóre piosenki zostały wykonane we współpracy z Clarkiem Andersonem.
Jerzy Darowski (ur.
7 grudnia 1930 w
Zakopanem, zm.
20 maja 2004 tamże) – folklorysta, znawca kultury ludowej Tatr i Podhala, długoletni pracownik
Muzeum Tatrzańskiego.