Wojna stuletnia

Wojna stuletnia – termin nadany przez XIX-wiecznych historyków serii konfliktów zbrojnych które z przerwami toczyły się przez 116 lat w XIV i XV wieku pomiędzy Anglią i Francją.

II wojna stuletnia – termin historiograficzny używany przez historyków brytyjskich i amerykańskich na łączne określenie serii konfliktów między Francją a Anglią/Wielką Brytanią w latach 1689–1815:

Prawo konfliktów zbrojnych (ius in bello), nazywane też międzynarodowym prawem humanitarnym lub prawem wojennym – zbiór przepisów zaakceptowanych przez społeczność międzynarodową dotyczących sposobów prowadzenia konfliktów zbrojnych, ochrony ich ofiar oraz uczestników.

Bitwa o Auray została stoczona 29 września 1364 roku pomiędzy armią francuską wspieraną przez stronnictwo zwolenników Karola de Blois, a siłami angielskimi wpieranymi przez stronników Jana V Zdobywcy. Bitwa toczyła się w ramach wojny o sukcesję w Bretanii będącej częścią wojny stuletniej.

Bitwa o Formigny - została stoczona 15 kwietnia 1450 roku pomiędzy siłami francuskimi, wspartymi oddziałami bretońskimi a wojskami angielskimi. Bitwa stoczona została w ramach wojny stuletniej i zakończyła się zdecydowanym zwycięstwem Francuzów.

Bitwa pod Crécy rozegrała się 26 sierpnia 1346 r. między wojskami angielskimi króla Edwarda III i francuskimi króla Filipa VI. Była wynikiem walk o sukcesję tronu Francji, do którego rościli sobie prawa angielscy władcy, a które przeszły do historii pod nazwą wojny stuletniej.

Druga wojna trzydziestoletnia – określenie używane przez niektórych historyków wobec wojen lat 1914-1945 toczonych w Europie i w skali globalnej, na podobieństwo wojny trzydziestoletniej lat 1618-1648, toczonej w Europie, która też nie była jednolitym konfliktem zbrojnym. Wychodzą oni z założenia że dwie wojny światowe które były toczone w tych latach stanowią tak naprawdę jeden globalny konflikt zbrojny,zaś okres "międzywojenny" (1919-1939) to jedynie dwudziestoletnie "zawieszenie broni". Cechą wspólną tych konfliktów jest fakt że były one prowokowane przez imperialistyczną politykę Niemiec wymierzoną w Wielką Brytanię, oraz że brały w nich udział wszystkie mocarstwa ówczesnego świata: Francja, Rosja/ZSRR, USA, oraz - w różnych konfiguracjach: Włochy i Japonia.

Bitwa pod Poitiers – została stoczona pomiędzy Anglikami i Francuzami 19 września 1356 i była drugim z trzech wielkich angielskich zwycięstw podczas wojny stuletniej.

I kastylijska wojna domowa – konflikt toczącego się od 1366 do 1369 roku, wywołany sporem między pretendentami do tronu kastylijskiego – Piotrem I Okrutnym i Henrykiem II Trastámara. Obydwaj władcy byli synami Alfonsa XI, ale Henryk nie był legalnym potomkiem, król spłodził go w pozamałżeńskim związku z Eleonorą de Guzman. W trakcie konfliktu do walczących stron przyłączały się Anglia i Francja, między którymi trwała Wojna stuletnia. Fakt ten sprawia, iż niektórzy historycy uważają kastylijską wojnę domową za jeszcze jeden z przejawów rywalizacji francusko-angielskiej o dziedzictwo Kapetyngów, czyli za część wojny stuletniej.

Szkoła Annales (czyt. [aˈnalə] wg IPA) - styl historiografii rozwinięty w XX wieku przez historyków francuskich (lub środowisko tych historyków, którzy uprawiali i uprawiają historię w takim stylu).

Wojna persko-turecka 1603-1618 – jeden z serii konfliktów zbrojnych pomiędzy imperium osmańskim oraz Persją rządzoną przez Safawidów. W okresie wojny na czele Turków na początku stał sułtan Ahmed I, a potem Mustafa I. W Persji natomiast władał szach Abbas I Wielki.

Wojna persko-turecka 1578-1590 – jeden z serii konfliktów zbrojnych pomiędzy imperium osmańskim oraz Persją rządzoną przez Safawidów. W okresie wojny na czele Persów na początku stał szach Mohammad Chodabande, a potem Abbas I. W Turcji natomiast władał sułtan Murad III.

Wojny kolonialne w Ameryce Północnej – seria konfliktów zbrojnych pomiędzy kolonialnymi potęgami: Holandią, Francją, Wielką Brytanią i Hiszpanią. Były one zwykle echem szerszych konfliktów toczonych na kontynencie europejskim.

Długotrwała wojna stuletnia zakończona w 1453 r. zrujnowała Francję powodując jego znaczne zacofanie gospodarcze i kulturowe. Karol VII i Ludwik XI skupili się na stopniowej odbudowie nadal średniowiecznego kraju. Dopiero przedsięwzięte przez Karola VIII i Ludwika XII wyprawy na Półwysep Apeniński spowodowały pierwsze zetknięcie się Francji z nowym stylem, który w tym czasie przeżywał we Włoszech swój rozkwit.

Szkoła Annales (czyt. [aˈnal] wg IPA) - styl historiografii rozwinięty w XX wieku przez historyków francuskich (lub środowisko tych historyków, którzy uprawiali i uprawiają historię w takim stylu).

Bitwa pod La Rochelle - bitwa morska która odbyła się 22 czerwca 1372 roku w ramach wojny stuletniej. W bitwie wzięły udział siły morskie Anglii oraz połączone siły francusko-kastylijskie.

Ius in bello – łac.: dosł. "prawo w wojnie", "prawo w czasie wojny" – obecnie określane jako prawo konfliktów zbrojnych lub międzynarodowe prawo humanitarne.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja