Linki:
DVD,
Dysk twardy,
Dyskietka,
File Transfer Protocol,
Kompresja (informatyka),
Network File System (protokół),
Nośnik danych,
Płyta kompaktowa,
Pamięć flash,
Partycja (informatyka),
Plik,
RAID,
Server Message Block,
Sieć komputerowa,
System plików,
Wolumin,
KIO (KDE Input/Output) — stanowiący część
KDE SC 4 asynchroniczny wirtualny
system plików odpowiedzialny za obsługę dostępu do plików, stron internetowych i innych zasobów za pośrednictwem jednolitego
API. KIO-Slaves stanowiące część KDE Input/Output są programami zajmującymi się obsługą takich protokołów jak
HTTP,
FTP,
SSH,
WebDAV,
SMB,
SVN,
TAR, FISH,
SFTP,
POP3,
IMAP,
Bluetooth. Osiąga się to poprzez abstrakcję typowych działań programów i umożliwia to również obsługę archiwów
tar,
cpio czy
zip oraz lokalnych źródeł, takich jak
CD-Audio czy
pamięci USB.
Sieciowy system plików (
ang. network file system) umożliwia dostęp do
plików wielu komputerom w
sieci komputerowej. Dane znajdują się na jednym lub wielu (przy
rozproszonym systemie plików)
serwerach, a dostęp do nich uzyskać może wiele maszyn. Żaden z
klientów nie ma bezpośredniego dostępu do fizycznego urządzenia z danymi (np.
dysku twardego) - komunikacja następuje tylko z serwerami poprzez odpowiedni
protokół.
Server Message Block (SMB) -
protokół służący udostępnianiu zasobów komputerowych, m.in.
drukarek czy
plików. Znany również jako CIFS (Common Internet File System).
Plik skompresowany jest to
plik zawierający dane poddane
kompresji. W postaci skompresowanej dane zajmują mniej
pamięci, co jest główną zaletą takiego sposobu ich przechowywania. Odczytanie pliku skompresowanego nie jest możliwe bezpośrednio, konieczna jest wcześniejsza
dekompresja, czyli przywrócenie stanu pierwotnego. Fakt ten jest wykorzystywany do zachowania poufności danych, wtedy kompresję łączy się z
szyfrowaniem. Slangowo kompresję określa się mianem pakowania, mówi się również o spakowanych danych,
pakerach lub rozpakowywaniu.
Partycja aktywna -
partycja na
dysku twardym używana do
ładowania systemu operacyjnego. Zazwyczaj zawiera
system operacyjny. Tylko jedna
partycja na dysku twardym może być ustawiona jako aktywna.
PXE (
ang. Preboot Execution Environment) – rozwiązanie w technice komputerowej, umożliwiające
uruchomienie na
komputerze systemu operacyjnego, mimo że nie jest on na nim zainstalowany. Komputer taki nie musi posiadać żadnych urządzeń mogących przechowywać system (takich jak
dysk twardy, stacja
dyskietek, napęd
CDROM, dyski
USB, czy inne).
High Performance File System -
system plików bez
księgowania stworzony na potrzeby systemu operacyjnego
OS/2, po raz pierwszy zastosowany w roku
1989 w OS/2 1.2. W przeciwieństwie do starszego
FAT od początku tworzony był z myślą o
dyskach twardych. Z tego systemu wywodzi się
NTFS.
Sneakernet – nazwa określająca przenoszenie danych elektronicznych pomiędzy
komputerami, szczególnie
plików komputerowych, poprzez fizyczny transport nośników danych, takich jak:
taśma magnetyczna,
dyskietka,
CD,
pamięć USB lub
dysk twardy.
Virtual Hard Disk (VHD) - format pliku
wirtualnego dysku twardego. Może zawierać dokładnie to samo, co znajduje się na
partycjach fizycznych dysków, czyli
pliki,
foldery,
system plików czy
partycje. Najczęściej używany jest jako dysk
maszyn wirtualnych. Format pliku pierwotnie został stworzony przez firmę Connectix, następnie przejętej przez
Microsoft, która stworzyła
Microsoft Virtual PC. W czerwcu 2005
Microsoft udostępnił specyfikację plików VHD dla firm trzecich zgodnie z licencją Microsoft Open Specification Promise.
Obraz to dokładna kopia nośnika (
płyty kompaktowej,
dysku twardego, dyskietki) lub
partycji, najczęściej zapisana w pojedynczym
pliku. Z obrazu można wykonać dowolną liczbę kopii oryginalnego nośnika lub partycji. Często określa się obrazem tzw. projekt płyty CD bądź
plikopartycję.
Master File Table (MFT) - ukryty
plik na
partycjach NTFS, w którym są zawarte wpisy (pełne informacje o rozmiarze, ścieżce dostępu, datach edycji, utworzenia pliku) do każdego pliku na danej partycji.
Partycja - logiczny, wydzielony obszar
dysku twardego, który może być sformatowany przez
system operacyjny w odpowiednim
systemie plików. Niekiedy określenie partycja odnosi się do wydzielonego zasobu innego, niż dysk twardy, np. partycja jako wydzielony logiczny komputer (PR/SM), lub partycjonowanie przełączników Fiber Channel, lub ESCON Director.
Klaster dyskowy (ang. cluster, allocation unit) - w
systemach plików (np.
FAT,
NTFS), określona danej
partycji podstawowa jednostka przechowywania danych, składająca się z jednego lub kilku
sektorów nośnika danych komputerowych. Obszar jednego klastra można wypełnić tylko jednym
plikiem, nawet jeśli będzie on wypełniał klaster tylko w niewielkiej części.
HFS (Macintosh Hierarchical Filesystem) - wydajny, obsługujący
księgowanie system plików stosowany przez
systemy operacyjne z rodziny
Mac OS w urządzeniach firmy
Apple Inc.. Pierwotnie zaprojektowany do wykorzystania w
nośnikach typu:
dyskietka oraz
dysk twardy znalazł również zastosowanie w
nośnikach przeznaczonych „tylko do odczytu” typu
CD-ROM. HFS jest również znany pod nazwą Mac OS Standard, a także błędną nazwą HFS Standard, w odróżnieniu od jego następcy – formatu plików
HFS Plus (
Mac OS Extended, również błędnie nazywanego HFS Extended).
Obraz to dokładna kopia nośnika (
płyty kompaktowej,
dysku twardego, dyskietki) lub
partycji, najczęściej zapisana w pojedynczym
pliku. Z obrazu można wykonać dowolną liczbę kopii oryginalnego nośnika lub partycji. Często określa się obrazem tzw. projekt płyty CD bądź
plikopartycję.
Plik płaski (
ang. flat file), termin odnosi się do sekwencyjnych
plików, w których
dane przechowywane są w sposób liniowy. Aby wyszukać w nim
rekord należy przejrzeć plik od początku. Wykorzystywane w czasach, gdy nie było jeszcze komercyjnych systemów
baz danych.