Wyżyna Tybetańska

Wyżyna Tybetańska – wyżyna w Azji, położona na północ od Himalajów. Ponad jej płaskowyżem o wysokości 4500 m n.p.m. do 5000 m n.p.m. wznoszą się pasma górskie takie jak Himalaje, Kunlun i Karakorum. Zajmuje powierzchnię 2,5 mln km². Wyżyna Tybetańska jest wyżyną lessową o kilkusetmetrowej grubości.

Kunlun (chiń. trad. 崑崙山, chin. upr. 昆仑山, pinyin: Kūnlún Shān) – pasmo górskie w zachodnich Chinach, trzecie pod względem wysokości na Ziemi po Himalajach i Karakorum, na północnym skraju Wyżyny Tybetańskiej, łączące Karakorum na zachodzie i Ałtyn-Tag na wschodzie. Długość pasma Kunlun wynosi 2500 km. Najwyższym szczytem Kunlunu jest Kongur Tagh, dla którego podawane są dwie wysokości 7719 m i 7649 m n.p.m., jeden z najtrudniej dostępnych szczytów siedmiotysięcznych. W zależności od tego, którą z powyższych wysokości przyjmuje się za właściwą, Kunlun jest trzecim (po Himalajach i Karkorum) lub czwartym (po Himalajach, Karkorum i Hindukuszu) pod względem wysokości masywem górskim świata.

Dżos (ang. Jos Plateau) – wyżyna w północno-centralnej Nigerii. Jej średnia wysokość to 1200-1300 m, a najwyższy szczyt Shere Hill osiąga wysokość 1781 m n.p.m. Wyżyna zajmuje powierzchnię 7770 km².

Tanggula Shanmai (również Dangla Shanmai; chin. upr.: 唐古拉山脉; chin. trad.: 唐古拉山脈; pinyin: Tánggǔlā Shānmài; tyb.: གདང་ལ་།) – łańcuch górski w południowo-zachodnich Chinach, na granicy Tybetańskiego Regionu Autonomicznego i prowincji Qinghai, pomiędzy pasmami Kunlun i Nienczen Tangla, na Wyżynie Tybetańskiej. Średnia wysokość wynosi ponad 5000 m n.p.m. Najwyższym szczytem jest Geladaindong, mający wysokość 6559 m n.p.m.

Nganglong Kangri (Aling Shan, Anglong Gangri; chin.: 阿陵山; pinyin: Ālíng Shān) – pasmo górskie w zachodnich Chinach, na Wyżynie Tybetańskiej, w północno-zachodnich Transhimalajach. Wznosi się średnio na wysokość 4500-5000 m n.p.m. Najwyższy szczyt, Anglong Gangri Feng (昂龙岗日峰), osiąga 6596 m n.p.m. (wg innych źródeł 7315 m n.p.m.). Rzeźba ma charakter wysokogórski. W wyższych partiach występują lodowce. Dominuje krajobraz pustyni wysokogórskiej.

Kunlun (chiń. trad. 崑崙山, chin. upr. 昆仑山, pinyin: Kūnlún Shān) – pasmo górskie w zachodnich Chinach, trzecie pod względem wysokości na Ziemi po Himalajach i Karakorum, na północnym skraju Wyżyny Tybetańskiej, łączące Karakorum na zachodzie i Ałtyn-Tag na wschodzie. Długość pasma Kunlun wynosi 2500 km. Najwyższym szczytem Kunlunu jest Kongur Tagh, dla którego podawane są dwie wysokości 7719 m i 7649 m n.p.m., jeden z najtrudniej dostępnych szczytów siedmiotysięcznych. W zależności od tego, którą z powyższych wysokości przyjmuje się za właściwą, Kunlun jest trzecim (po Himalajach i Karkorum) lub czwartym (po Himalajach, Karkorum i Hindukuszu) pod względem wysokości masywem górskim świata.

Wyżyna Nadzowska (ukr.: Приазовська височина, Pryazowśka wysoczyna) – wyżyna na południowym wschodzie Ukrainy, na północ od Morza Azowskiego. Na północy graniczy z Niziną Naddnieprzańską, na północnym wschodzie z Wyżyną Doniecką, na południu i zachodzie z Niziną Czarnomorską. Najwyższy punkt, Mohyła-Belmak, osiąga 324 m n.p.m. Wyżyna nachylona jest z północy (średnio 200–230 m n.p.m.) na południe (50–100 m n.p.m.). Stanowi krawędź krystalicznego fundamentu przykrytego lessem. Pierwotna szata roślinna zachowała się w formie resztek stepu.

Wyżyna Appalachijska (Appalachy Północne) – wyżyna i kilka mniejszych pasm górskich tworzących północny kraniec pasma Appalachów. Wyżyna obejmuje większą część Kanady Atlantyckiej oraz północne krańce Nowej Anglii. Większymi pasmami górskimi tego rejonu są Long Range Mountains, Annieopsquotch Mountains i Notre Dame Mountains.

Wyżyna Adamawa – wyżyna w Afryce Zachodniej na terytorium Kamerunu, Republiki Środkowoafrykańskiej i wschodniej Nigerii. Położona na wysokości 1000–1500 m n.p.m. Zbudowana głównie z gnejsów prekambryjskich i młodszych skał wylewnych.

Gęś tybetańska, gęś indyjska (Anser indicus) – gatunek dużego ptaka (wielkości gęsi zbożowej) z rodziny kaczkowatych zamieszkująca Azję Środkową. Tereny lęgowe położone są na Wyżynie Tybetańskiej. Zimuje w Indiach. W czasie wędrówek przelatuje nad Himalajami na wysokości ponad 10 000m. W Europie trzymana w ogrodach. Dzika populacja żyje w Niemczech. W Polsce sporadycznie, o niejasnym pochodzeniu, w stadach innych gęsi.

Wyżyna Gujańska – wyżyna w północnej części Ameryki Południowej, między Niziną Orinoko a Niziną Amazonki. Zajmuje powierzchnię ok. 1,2 mln km².

Wyżyna Turgajska (kaz.: Торғай үстірті, Torgaj üstyrty; ros.: Тургайское плато, Turgajskoje płato) – wyżyna północno-zachodnim Kazachstanie, oddzielająca zachodnią Syberię od Azji Środkowej.

Wyżyna Przedborska (342.1), makroregion naturalny w północno-zachodniej część Wyżyny Małopolskiej, w dorzeczu górnej Pilicy. Od wschodu ograniczony jest Wyżyną Kielecko-Sandomierską, a od północy Wzniesieniami Południowomazowieckimi. Zajmuje powierzchnię ok. 5,3 tys. km².

Wyżyna Woźnicko-Wieluńska (341.2). Zajmuje powierzchnię 3740 km². Od północy graniczy z Niziną Południowowielkopolską, od wschodu z Wyżyną Małopolską i Wyżyną Krakowsko-Częstochowską, od południa z Wyżyną Śląską i od zachodu i południowego zachodu z Niziną Śląską.

Wyżyna Smoleńska (ros. Смоленская возвышенность, Smolenskaja wozwyszennost’) – wyżyna w północnej części Niziny Wschodnioeuropejskiej.

Wyżyna Mołdawska (rum. Podişul Moldovei) – wyżyna we wschodniej Rumunii. Wyżyna jest rozcięta dolinami Seretu, Prutu i mniejszych rzek. Główne miasto to Jassy.

Wyżyna Mongolska - wyżyna w środkowej Azji na terytorium Mongolii i północnych Chin. Na wschodzie graniczy z Wielkim Chinganem, na południu z górami Qilian Shan, na zachodzie z kotlinami Kaszgarską i Dżungarską, a na północy z górami południowej Syberii. Jej powierzchnia wynosi około 3 mln km².

Wyżyna Wołyńsko-Podolska (851; ukr. Волыно-Поділська височина - Wołyno-Podilśka wysoczyna) - wyżyna w południowo-zachodniej części Ukrainy, na granicy z Polską. Na wschodzie graniczy z Wyżyną Naddnieprzańską. Wysokość do 471 m (Gołogóry).

Aïr - wyżyna w Nigrze w południowej części Sahary. Zbudowana jest ze skał prekambryjskich. Średnia wysokość wynosi 800 m. Przecinają ją wadi, a ponad powierzchnię wznoszą się wygasłe wulkany (najwyższy szczyt - Baguezane 2022 m n.p.m.). Porasta ją roślinność pustynna i półpustynna. Zamieszkują ją koczownicy, którzy hodują wielbłądy i bydło. Na terenie wyżyny wydobywa się rudy uranu.

Wyżyna Beneszowska, (czes. Benešovská pahorkatina) – mezoregion w obrębie Masywu Czeskiego, leżący w północno-zachodniej części Wyżyny Czeskomorawskiej, w północnej części Wyżyny Środkowoczeskiej.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja