Linki:
Ślub,
Świątynia,
Święty,
Święty gaj (antropologia),
Żałoba,
Żerca,
Bóg,
Bahaizm,
Bhikku,
Bielsko-Biała,
Bierzmowanie,
Brahmaćarja,
Bramin,
Buddyzm,
Cerkiew (budynek),
Charyzmat,
Chram,
Chrześcijaństwo,
Chrzest,
Czeondoizm,
Dżinizm,
Demon,
Diakonat Eben-Ezer,
Diakonisa,
Duchowieństwo,
Dusza (religia),
Dzięgielów,
Egzorcysta,
Egzorcyzm,
Etnologia religii,
Eucharystia (sakrament),
Feliksa Kozłowska,
Fenomenologia religii,
Filozofia religii,
Geneza religii,
Geografia religii,
Gryhastha,
Guru,
Heros,
Hinduizm,
Historia religii,
Imam,
Inicjacja,
Islam,
Jinja,
Joga,
Judaizm,
Kapłan,
Kaplica,
Kienesa,
Kościół (budynek),
Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP,
Kościół Katolicki Mariawitów,
Kościół rzymskokatolicki,
Komunia święta,
Konfucjanizm,
Kosmogonia,
Koszerność,
Krytyka religii,
Ksiądz,
Kult religijny,
Lama (religioznawstwo),
Luteranizm,
Magia,
Mandir,
Manicheizm,
Mazdaizm,
Meczet,
Medium (osoba),
Medytacja,
Miejsce święte,
Mistycyzm,
Mit,
Mitologia grecka,
Mitraizm,
Modlitwa,
Molenna,
Neopogaństwo,
Nowe ruchy religijne,
Obrzęd przejścia,
Obrzezanie,
Ofiara (religia),
Pastor,
Pięć filarów islamu,
Pielgrzymka,
Pogrzeb,
Polska,
Pop (kapłan),
Profanum,
Psychologia religii,
Pudźa,
Rabin,
Reformacja,
Reinkarnacja,
Religia,
Religia naturalna,
Religia starożytnego Egiptu,
Religia starożytnego Rzymu,
Religioznawstwo,
Rodzimowierstwo,
Sacrum,
Sakrament,
Sanktuarium,
Scjentologia,
Shintō,
Sikhizm,
Socjologia religii,
Spirytyzm,
Stupa,
Symbole religijne,
Synagoga,
Szaman,
Tabu,
Tantra,
Taoizm,
Teofania,
Teogonia,
Totem (religia),
Transcendencja (religia),
Węgrów,
Wołchw,
Zaświaty,
Zakonnik,
Zaratusztrianizm,
Zbór,
Zgromadzenie Sióstr Mariawitek,
Zakonnica - wg kan. 207 § 2. spośród duchownych i świeckich osób wywodzą się wierni, którzy profesją rad ewangelicznych, przez śluby lub inne święte więzy, przez Kościół uznane i zatwierdzone, w sposób szczególny poświęcają się Bogu a także pomagają w zbawczej misji Kościoła. Ich stan, choć nie odnosi się do hierarchicznej struktury Kościoła, jednak należy do jego życia i świętości.
Kościół katolicki na świecie – sytuacja
Kościoła katolickiego na świecie jest przedmiotem wielu analiz, przeprowadzanych zarówno przez przedstawicieli Kościoła katolickiego, w tym jego wyspecjalizowane instytucje, jak też niezależną prasę i literaturę z zakresu religioznawstwa oraz instytucje państwowe i organizacje pozarządowe. Analizy te dotyczą różnych aspektów sytuacji kościoła, w tym: statystyki liczby wiernych, działalności i struktury katolickiego duchowieństwa, zaangażowania osób świeckich w życie religijne kościoła, kondycji duchowej i poglądów członków wyznania, wpływu nauk katolickich oraz działalności religijnej na pozostałą część społeczeństwa, sposobu postrzegania katolicyzmu oraz katolickiego duchowieństwa przez pozostałą ludność, współpracy międzywyznaniowej, sytuacji prawnej w poszczególnych krajach, wolności praktyk religijnych oraz dyskryminacji i prześladowań religijnych i wielu innych.
Życie konsekrowane – w niektórych Kościołach chrześcijańskich (np.
katolicyzm,
prawosławie) jest to tryb życia poświęconego w szczególny sposób
Bogu i pracy dla dobra
Kościoła. Często wynika ze złożonych
ślubów.
Społeczność Chrześcijańska we Wrocławiu – to
zbór ewangeliczny należący do
Wspólnoty Kościołów Chrystusowych czyli Kościoła
protestanckiego wywodzącego się z nurtu
Kościołów Chrystusowych. Za jedyny autorytet i drogowskaz dany przez Boga do prowadzenia pobożnego życia uważa się
Pismo Święte, zgodnie z zasadą
Sola scriptura. Zbór jak i cały Kościół Chrystusowy kieruje się maksymą „W zasadach jedność, w opiniach wolność, we wszystkim miłość”.
Zgromadzenie zakonne – jedna z wspólnotowych form
życia konsekrowanego;
instytuty zakonne bądź zorganizowane wspólnoty osób świeckich i duchownych, pragnących żyć według
reguł zakonnych. Nazwą tą objęte są wszystkie właściwe zgromadzenia zakonne, których członkowie składają śluby zwykłe. Należą do nich także zgromadzenia zakonne bezhabitowe oraz stowarzyszenia życia konsekrowanego (ze ślubami prywatnymi).
Kościół Główny św. Michała w Hamburgu (niem. Hauptkirche Sankt Michaelis (Hamburg)) – kościół ewangelicko-augsburski, najbardziej znany spośród
pięciu głównych kościołów Hamburga. Jego wysoka wieża, zakończona smukłą, miedzianą kopułą, zwana pieszczotliwie „Michel“, postrzegana była przez stulecia przez przybywających od strony morza jako pierwszy, rozpoznawalny symbol miasta. Tak jest również i dzisiaj, gdy jego wieża wraz z pięcioma innymi wysokich wieżami (wieże pięciu głównych kościołów oraz wieża ratuszowa) dominuje, niczym korona, nad zabudową centrum Hamburga. Wieże te są zarazem nielicznymi, ocalałymi ze zniszczeń wojennych, świadkami szczególnej historii tego
hanzeatyckiego miasta.
Zbór Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan w Łobzie -
ewangeliczna wspólnota
chrześcijańska, należąca do
Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan, mająca siedzibę w
Łobzie, przy ul. Kwiatowej 11.
Zbór Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan w Międzyzdrojach -
ewangeliczna wspólnota
chrześcijańska, należąca do
Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan, mająca siedzibę w
Międzyzdrojach przy ul. Emilii Plater 30.
Asyryjski Kościół Wschodu, znany bardziej pod nazwą Chaldejski Asyryjski Kościół Wschodni, choć na na Bliskim i Środkowym Wschodzie przymiotnik "chaldejski" tradycyjnie odnosi się do asyryjskiego Kościoła unickiego.
Ewangeliczny Kościół Ortodoksyjny (The Evangelical Orthodox Church) - międzywyznaniowy
kościół chrześcijański łączacy elementy duchowości chrześcijańskiego Wschodu i Zachodu działający w
USA,
Kanadzie i
Szwecji, założony przez chrześcijan ewangelicznych, którzy uznali duchowość prawosławną za niezmienną, a przez to najlepiej oddającą naukę pierwotnego Kościoła. Kościół wyznaje doktryny mające uzasadnienie w
Pismie Świętym i wyjaśniane przez
Tradycję - pisma
Ojców Kościoła, starożytne Sobory Powszechne i wyznania wiary.
Zbór Kościoła Zielonoświątkowego „Kościół dla Ciebie” w Bydgoszczy –
zbór Kościoła Zielonoświątkowego w RP znajdujący się w
Bydgoszczy, jeden z dwóch bydgoskich zborów zielonoświątkowych oraz jeden z wielu
ewangelicznych kościołów protestanckich. Należy do
okręgu pomorskiego Kościoła Zielonoświątkowego w RP.
Wspólnota anglikańska (Anglican Communion) - międzynarodowe, częściowo nieformalne zrzeszenie Kościołów
anglikańskich, obejmujące obecnie 38 niezależnych Kościołów działających na całym świecie. Wszystkie one wywodzą się od
Kościoła Anglii i z tego względu jego najwyższy dostojnik,
arcybiskup Canterbury, uważany jest za głowę Wspólnoty. Nie posiada on jednak żadnej władzy nad innymi Kościołami, zaś jego rola ma znaczenie wyłącznie honorowe i stanowi symbol jedności anglikanów. Niektóre Kościoły (m.in.
szkocki i
amerykański) preferują określanie ich mianem "episkopalnych", gdyż słowo "anglikański" nadmiernie podkreśla, ich zdaniem, związki z Anglią. Podobna motywacja kieruje Kościołami czerpiącymi swe nazwy od państw, w których działają (np.
Kościół Irlandii). Kościoły członkowskie Wspólnoty nazywane są jej prowincjami, co jednak nie oznacza w żadnym razie jakiegokolwiek podporządkowania.
Kościół św. Jerzego w Wismarze (
niem Georgenkirche (Wismar)) – jest jednym z trzech głównych kościołów parafialnych (niem. Hauptkirche) w
Wismarze obok
kościoła św. Mikołaja i
kościoła Mariackiego. Jest on najmłodszym i zarazem największym, jeśli chodzi o rozmiary, spośród wymienionych budowli sakralnych tego hanzeatyckiego miasta. Był w przeszłości kościołem
panów meklemburskich oraz cechu rzemieślników. Ciężko uszkodzony w czasie
drugiej wojny światowej pozostawał w stanie ruiny przez cały czas istnienia
NRD. Po 1990 rozpoczęła się jego odbudowa.
Kościoły ewangelicko-unijne -
kościoły protestanckie powstałe na mocy unii kościelnych, utworzone z połączenia Kościołów wywodzących się z pokrewnych lub różnych tradycji protestanckich. Najczęściej dotyczy to zjednoczenia Kościoła
ewangelicko-augsburskiego (luterańskiego) i Kościoła
ewangelicko-reformowanego (kalwińskiego) w jeden Kościół krajowy.
Społeczność Chrześcijańska "Północ" - w
Warszawie należy do rodziny ewangelicznych kościołów poreformacyjnych i jest częścią
Wspólnoty Kościołów Chrystusowych. Jako niezależna wspólnota powstała w wyniku rozwoju
Społeczności Chrześcijańskiej "Puławska" w
2001 r.
Mar Qajuma był kolejnym, po
Mar Tomarsie, biskupem
Seleucji-
Ktezyfonu. Jego pontyfikat nie zaczął się jednak zaraz po śmierci Mar Tomarsy- dzieli ich kilkuletni wakat na tronie biskupim. Został konsekrowany około 377 roku i swój urząd pełnił do 399 roku. Podobnie jak jego poprzednicy jest uznawany przez kościoły wywodzące się z Kościoła Wschodu, za jednego z tradycyjnych
Patriarchów Wschodu.
Życie Duchowe – kwartalnik wydawany przez
Prowincję Polski Południowej Towarzystwa Jezusowego i
Wydawnictwo WAM. Pismo monograficzne o charakterze egzystencjalno-duchowym, skierowane do osób świeckich i duchownych, którym bliska jest troska o własny wewnętrzny rozwój. Podejmuje tematy z zakresu duchowości chrześcijańskiej, teologii, psychologii, życia społecznego, kultury i sztuki.
Mar Qajuma był kolejnym, po
Mar Tomarsie, biskupem
Seleucji-
Ktezyfonu. Jego pontyfikat nie zaczął się jednak zaraz po śmierci Mar Tomarsy- dzieli ich kilkuletni wakat na tronie biskupim. Został konsekrowany około 377 roku i swój urząd pełnił do 399 roku. Podobnie jak jego poprzednicy jest uznawany przez kościoły wywodzące się z Kościoła Wschodu, za jednego z tradycyjnych
Patriarchów Wschodu.
Społeczność Chrześcijańska Fordon w Bydgoszczy –
zbór Kościoła Ewangelicznego w RP znajdujący się w
Bydgoszczy, w dzielnicy
Fordon oraz jeden z wielu
ewangelicznych kościołów protestanckich. Nabożeństwa odbywają się w klubie "Heros" na ulicy gen. Wiktora Thommee.
Wspólnota Chrześcijan nazywana również Społecznością Chrześcijan (niem. Die Christengemeinschaft) - światowy ruch odnowy religijnej powołujący się na
Biblię i
antropozofię. Kościół ten nie uznaje żadnych dogmatów. Całość życia religijnego koncentruje się na kulcie. Kościół ten nie jest uznawany za chrześcijański przez inne, większe kościoły.
Mar Agai był legendarnym przywódcą Kościoła Wschodu w
I wieku, rzekomym uczniem i następcą
Tadeusza z Edessy, według tradycji, poprzedniego patriarchy (od 66 do 87 roku). Przez kościoły odwołujące się do tradycji Kościoła Wschodu uważany jest za świętego. Jego istnienie jest kwestią dyskusyjną a zdania wśród uczonych są podzielone. Cześć przyjmuje tradycje kościelną za prawdę. Istnieje też teoria iż Mar Agai jest uosobieniem kilku przywódców grup chrześcijańskich żyjących na terenie
państwa Partów. Jest jednak wielu uczonych którzy twierdzą iż jest to postać czysto fikcyjna, wymyślona aby udowodnić pochodzenie Kościoła Wschodu od
Apostołów.