Zbiór

Zbiór (niegdyś mnogość, wielość) – jedno z fundamentalnych pojęć współczesnej matematyki, w teorii mnogości (teorii zbiorów) przyjmowane jako pojęcie pierwotne. Intuicyjnie: kolekcja, zestaw niepowtarzających się obiektów, bez wyróżnionej kolejności, nazywanych elementami.

Zbiór (niegdyś mnogość, wielość) – jedno z fundamentalnych pojęć współczesnej matematyki, w teorii mnogości (teorii zbiorów) przyjmowane jako pojęcie pierwotne. Intuicyjnie: kolekcja, zestaw niepowtarzających się obiektów bez wyróżnionej kolejności nazywanych elementami.

Relacja dwuargumentowa, dwuczłonowa albo binarna – w teorii mnogości dowolny podzbiór iloczynu kartezjańskiego dwóch zbiorów, która formalizuje intuicję pewnego związku, czy zależności między elementami wspomnianych zbiorów (dane dwa elementy pozostają w związku albo łączy je pewna zależność lub nie). Do najważniejszych relacji tego rodzaju należy zaliczyć funkcje i działania jednoargumentowe (zob. Własności). Pojęcie relacji (dwuargumentowych) uogólnia się na klasy: ma to na celu opisanie przykładowo równości różnych obiektów jako relacji między nimi i ominięcie przy tym różnych paradoksów związanych z teorią mnogości (np. zbiór wszystkich zbiorów).

π-układ – rodzina zbiorów zamknięta na branie przekrojów, swoje zastosowanie znalazła przede wszystkim w teorii mnogości, teorii miary i rachunku prawdopodobieństwa.

Opisowa teoria mnogości – poddziedzina teorii mnogości poświęcona badaniom definiowalnych podzbiorów przestrzeni polskich. Rozwinęła się w pierwszej połowie XX wieku na styku teorii funkcji rzeczywistych, topologii, teorii miary i logiki matematycznej.

Relacja – w teorii mnogości dowolny podzbiór iloczynu kartezjańskiego skończonej liczby zbiorów; definicja ta oddaje intuicję pewnego związku, czy zależności między elementami wspomnianych zbiorów (elementy wspomnianych zbiorów pozostają w związku albo łączy je pewna zależność, czy też własność lub nie). Najważniejszymi relacjami są relacje dwuargumentowe, tj. między elementami pary zbiorów (opisane w osobnym artykule, w tym funkcje i działania jednoargumentowe); relacje jednoargumentowe to po prostu podzbiory pewnego zbioru.

Twierdzenie Hausdorffa o łańcuchu maksymalnym - twierdzenie w teorii mnogości ZFC mówiące, że każdy niepusty zbiór częściowo uporządkowany zawiera łańcuch maksymalny w sensie inkluzji (to znaczy taki łańcuch, który nie jest zawarty w sposób właściwy w żadnym innym łańcuchu).

Hipoteza continuum (skr. CH, od ang. continuum hypothesis) – postawiona przez Georga Cantora hipoteza teorii mnogości dotycząca mocy zbiorów liczb naturalnych i liczb rzeczywistych.

Model relacyjny – model organizacji danych bazujący na matematycznej teorii mnogości, w szczególności na pojęciu relacji. Na modelu relacyjnym oparta jest relacyjna baza danych (ang. Relational Database Management Systems, RDBMS) – baza danych, w której dane są przedstawione w postaci relacyjnej.

Zbiory miary zero – w analizie matematycznej, teorii mnogości, a przede wszystkim w teorii miary podzbiory rozważanej przestrzeni, które są „małe” lub z punktu widzenia miary.

Część wspólna zbiorów (czasami przekrój zbiorów albo iloczyn mnogościowy zbiorów) - dla zbiorów A i B zbiór który zawiera te i tylko te elementy, która należą jednocześnia do zbioru A i do zbioru B. Część wspólną definiuje się także dla dowolnych, niepustych rodzin zbiorów.

Część wspólna zbiorów (czasami przekrój zbiorów albo iloczyn mnogościowy zbiorów) − dla zbiorów A i B zbiór który zawiera te i tylko te elementy, która należą jednocześnia do zbioru A i do zbioru B. Część wspólną definiuje się także dla dowolnych, niepustych rodzin zbiorów.

Sobolew Siergiej L. (1908-89), matematyk rosyjski. W 1935 został profesorem Uniwersytetu w Moskwie, a w 1957 roku dyrektorem Instytutu Matematyki w Oddziale Syberyjskim Akademii Nauk ZSRR w Nowosybirsku oraz profesorem Uniwersytetu tamże. Zaszczycił ludzkość pracami z równań różniczkowych cząstkowych, fizyki matematycznej, analizy matematycznej i metod numerycznych. L. Sobolew wprowadził pojęcie uogólnionego rozwiązania równania różniczkowego i związane z tym koncepcje teorii dystrybucji, a także ważną dla wspólczesnej teorii dystrybucji, a także ważną dla współczesnej teorii równań różniczkowych klasę przestrzeni, zwaną przestrzeniami Sobolewa.

Ireneusz Recław (ur. 31 października 1960 w Kościerzynie - zm. 4 lutego 2012) - polski matematyk zajmujący się teorią mnogości i jej zastosowaniami w teorii miary, topologii i teorii funkcji rzeczywistych; profesor Uniwersytetu Gdańskiego. Autor bądź współautor 37 artykułów naukowych. Udowodnił m.in., że każdy zbiór Łuzina jest niezdeterminowany w grze punktowo-otwartej, a także szereg innych wyników związanych z niezmiennikami kardynalnymi ideałów, w tym diagramem Cichonia.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja