Linki:
Ślepota,
Ślepowron (herb szlachecki),
19 lutego,
23 lutego,
Adam Mickiewicz,
Agaj-Han,
Alpy,
Amelia Załuska,
August Cieszkowski,
Caritas (miłość),
Ciechanów,
Czarny romantyzm,
Delfina Potocka,
Eliza Branicka,
Francja,
Fundacja Nowoczesna Polska,
Generał,
Genewa,
Herb szlachecki,
Hrabia,
Irydion (dramat),
Józef Kallenbach,
Józef Korzeniowski (1797-1863),
Juliusz Słowacki,
Kraków,
Krasińscy,
Krytyka literacka,
Liceum Warszawskie,
Liryka,
Literatura,
Literatura polska - romantyzm,
Ludwik Pac,
Magnateria polska,
Maria Walewska,
Mediolan,
Mesjanizm polski,
Muzeum Regionalne im. Zygmunta Krasińskiego w Złotym Potoku,
Muzeum Romantyzmu w Opinogórze,
Neapol,
Nie-Boska komedia,
Niemcy,
Opinogóra Górna,
Ordynacja Opinogórska Krasińskich,
Ostracyzm,
Paryż,
Piotr Bieliński,
Piotr Chlebowski,
Powieść gotycka,
Powstanie listopadowe,
Przedświt (poemat),
Przyjaźń,
Psalmy przyszłości,
Romantyzm,
Rosja,
Rzym,
Sąd sejmowy 1827-1828,
Sankt Petersburg,
Szlachta,
Szwajcaria,
Uniwersytet Warszawski,
Władysław Wincenty Krasiński,
Włochy,
Warszawa,
Wiedeń,
Wieszcz,
Wincenty Krasiński,
Złoty Potok (województwo śląskie),
Napoleon Stanisław Adam Feliks Zygmunt hrabia Krasiński herbu
Ślepowron (ur.
19 lutego 1812 w
Paryżu – zm.
23 lutego 1859 w
Paryżu) – jeden z
trójcy największych
poetów polskiego romantyzmu.
Krasińscy z Krasina - rodzina szlachecka wywodząca się z miejscowości Krasino w powiecie sierpskim używająca herbu
Ślepowron i - prawdopodobnie - utożsamiająca się z bardziej znanyn rodem
Krasińskich z Krasnego.
Juliusz Słowacki herbu
Leliwa (ur.
4 września 1809 w
Krzemieńcu, zm.
3 kwietnia 1849 w
Paryżu na
gruźlicę) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby
romantyzmu,
dramaturg i
epistolograf. Obok
Mickiewicza i
Krasińskiego określany jako jeden z
Wieszczów Narodowych. Twórca
filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z
mesjanizmem polskim. Był też mistykiem. Obok
Mickiewicza uznawany powszechnie za najwiekszego przedstawiciela
polskiego romantyzmu.
Agenor Romuald Onufry hrabia Gołuchowski herbu
Leliwa (ur.
8 lutego 1812, zm.
3 sierpnia 1875 Skała Podolska), arystokrata polski, austriacki polityk konserwatywny, minister spraw wewnętrznych
Austrii w latach
1859-
1861, namiestnik
Galicji w latach
1849-
1859,
1866-
1868 oraz
1871-
1875 i I ordynat na Skale.
Teodor Piotr Krasiński
herbu Ślepowron (ur.
15 listopada 1798, zm.
1870), ojciec
Humberta, prapraprawnuk
Ludwika, dał początek linii ukraińskiej rodu
Krasińskich.
Humbert Krasiński
herbu Ślepowron (ur.
31 października 1833, zm.
18 grudnia 1890), syn
Teodora Piotra, doktor medycyny, dał początek czwartej linii szlacheckiej rodu
Krasińskich.
Wiktor Skibniewski
herbu Ślepowron (ur.
9 września 1787 w Wołkowcach na
Podolu, zm.
28 lutego 1859 w Porzeczu Nowym), syn Andrzeja Skibniewskiego (1750-1787) i Karoliny z Bielowskich (1756-1814); właściciel majątków Wołkowce, Porzecze Nowe i
Dunajowce na Podolu. Prezes Sadów Granicznych
powiatu płoskirowskiego. Ojciec
Bronisława.
Isaac Titsingh (ur.
10 stycznia 1745 w
Amsterdamie; zm.
2 lutego 1812 w
Paryżu) - holenderski lekarz-chirurg, przedsiębiorca, dyplomata i przedstawiciel kompanii handlowej
VOC (Vereenigde Oost-Indische Compagnie) na Dalekim Wschodzie.
Krasińscy herbu
Ślepowron – rodzina wywodząca się z
Mazowsza, pieczętująca się herbem Ślepowron już w
XIV wieku. Ród ten oprócz Mazowsza licznie występował też na Litwie i w późniejszej Galicji.
Józef Feliks Łazowski (ur.
20 listopada 1759 w
Lunéville, zm.
8 października 1812 w
Paryżu) – francuski
generał pochodzenia polskiego okresu wojen napoleońskich
Kazimierz Skiba (ur. 27 lutego
1812 w Katowicach, zm. 7 lutego
1890 w Katowicach) był do 1859 r. przedostatnim sołtysem wsi
Katowice przed uzyskaniem przez nią w 1865 r. praw miejskich.
Jan Maksymilian Fredro,
herbu Bończa (ur.
1784 w
Surochowie – zm.
15 lutego 1845 w Paryżu) – generał wojsk polskich, pułkownik wojsk napoleońskich, uczestnik kampanii napoleońskich 1812-1814, członek Rady Administracyjnej i Rady Stanu Królestwa Polskiego, tłumacz i dramatopisarz . Adiutant cara
Aleksandra I (od roku 1816).
Walenty Józef Wincenty Zwierkowski (ur.
20 lutego 1788 w
Mokrzeszy koło
Częstochowy, zm.
15 grudnia 1859 w
Paryżu) – polski publicysta niepodległościowy, polityk, uczestnik
wojen napoleońskich i
powstania listopadowego w stopniu majora.
Marta Krasińska z domu Pusłowska (ur.
1859, zm.
1943), wnuczka Wojciecha Pusłowskiego, żona Kazimierza Krasińskiego ( 1850 - 1930), frejlina cesarskiego dworu rosyjskiego.
Irydion –
dramat romantyczny Zygmunta Krasińskiego napisany w
1835 w Wiedniu. Został wydany w pierwszych dniach kwietnia
1836 w
Paryżu, anonimowo. Razem z
Nie-Boską komedią najwybitniejszy jego dramat zaliczany do kanonu najwyższych i najciekawszych osiągnięć polskiej dramaturgii na równi z tragediami
Słowackiego i Dziadami
Adama Mickiewicza.
Walenty Wańkowicz (ur.
14 lutego 1799 w Kałużycy w pow.
ihumeńskim - zm.
12 maja 1842 w Paryżu), polski
malarz romantyzmu, który działał w
Mińsku i
Paryżu (1841-1842).
Antoni Tyzenhauz herbu
Bawół (ur. w
1756 roku – zm.
19 lutego 1816 roku) – generał
wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego, chorąży wileński w
1777 roku, starosta rohaczewski. W
1812 roku przystąpił do
Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego.
Adam Krasiński
herbu Ślepowron (ur.
22 listopada 1870 w Krakowie w Polsce, zm.
17 stycznia 1909 w
Ospedaletti we Włoszech),
polski hrabia, działacz oświatowy i poeta.
Stanisław Ścibor-Bogusławski herbu
Ostoja (ur.
1784 w
Smaszkowie, zm.
1859 w
Piegonisku) – uczestnik kampanii
1812-
1813, kapitan w
17 pułku piechoty wojsk Księstwa Warszawskiego. Major w
13 pułku piechoty liniowej podczas
powstania listopadowego. Odznaczony
Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari. Dziedzic dóbr
Włocin, Zawadki i
Stok.
Władysław Wincenty Krasiński
herbu Ślepowron, (ur.
27 września 1844 w
Warszawie, zm.
6 lutego 1873 w
Mentonie), syn
Zygmunta i Elżbiety Branickiej, III
ordynat opinogórski.
Pierre Marie Félix Janet (ur.
30 maja 1859 w
Paryżu, zm.
24 lutego 1947, tamże) –
francuski neurolog i
psycholog, pionier w dziedzinie badania
pamięci pourazowej. Bratanek
Paula Janeta filozofa francuskiego.